Stella Artois

[Funeris Venatio]

- Po który? - spytała jakaś pani, skryta za kratą, ciemnym szkłem i czymś tam jeszcze. Miała wcale miły i przyjemny głos.

[Elizabeth]

- Myślę, że tak... - powiedziała zawstydzona i skrępowana dziewczyna nie wiedząca o co chodzi.

[Funeris Venatio]

- Nie, nie... Po który formularz przyszłaś, słonko?

[Elizabeth]

- Jak nie, jak tak... mówię... mówię niewyraźnie? - jeszcze bardziej młoda kobieta zaczęła się jąkać.

[Funeris Venatio]

- Mówisz wyraźnie, skarbie, ale nie powiedziałaś, po który formularz do mnie przychodzisz.

[Elizabeth]

- Aaaaaa... to tego nie wiem dobra kobieto. Do burmistrza mam sprawę...kurde, nawet nie wiem którego...

[Funeris Venatio]

- Nowego czy starego?

[Elizabeth]

- Pokaże numerek, mam nadzieję, że może pani on coś powie. - powiedziała już bardziej pewnym głosem. Wyjęła zwitek papieru z kieszeni i pokazała jej przez okienko.

[Funeris Venatio]

- U tej miłej pani przy wejściu brałaś numerek no nowego burmistrza czy do starego? - O dziwo, nadal była spokojna i z jej głosu płynął miód, a nie sypały się gwoździe.

[Elizabeth]

- Mam pójść się zapytać? - Zadając pytanie wykrzywiła swoją śliczną buzie w lekkim grymasie. Wróciła się do ,,miłej'' pani pokonując wąski korytarz i schody. Stanęła przed nią i swoim lekko już zmęczonym głosem zwróciła się do niej:

- Przepraszam, do którego burmistrza mnie Pani zapisała? Bo... nie powiedziała mi pani... - mówiła lekko z zarzutem, choć starała się, aby brzmiało to jak najmniej oskarżająco.

[Funeris Venatio]

- Powiedziała, to ona nie słucha.

- Nie zmieni. To będzie... ten nowy. Numerek sto czterdzieści osiem. - Nabazgrała coś niewyraźnie na małej karteczce, którą podała Elizabeth. Na siłę można było powiedzieć, że był to numer.

[Elizabeth]

// Oj tam, oj tam  Gdzie teraz jestem, bo się zgubiłem przez moją pomyłkę 

[Funeris Venatio]

//No tam, gdzie ostatnio napisałeś. Napisałeś, że cofasz się do tej wrednej babki z numerkami, ona Ci nawet coś powiedziała, więc nie możesz być nigdzie indziej.

[Elizabeth]

- Może rzeczywiście ma pani racje. Małe uszka mam to i mało słyszę. - powiedziała, żeby się jakoś wytłumaczyć z problemu. Wróciła na górę do okienka i zawołała:

- Formularz do nowego, poproszę.

[Funeris Venatio]

- W jakiej sprawie?

[Elizabeth]

- Jejku... wszystko musisz wiedzieć? A może nie chce ci tego mówić? - mówiła obrażona - Bractwo ma prośbę do burmistrza.

[Funeris Venatio]

- Ale ja muszę wydać odpowiedni formularz.

[Elizabeth]

- Pisz tam...W sprawie więźnia Krzysztofa z Mamina składam prośbę o przekazanie go pod opiekę Bractwa ÂŚwitu. - dyktowała Elizabeth starając mówić wyraźnie.

[Funeris Venatio]

- A to nie, ja tylko daję druczki... Tutaj jeden dla ciebie, cukiereczku - powiedziała, wręczając kartkę, na której było napisane: P67-A.
- Do pokoju numer dwanaście, korytarzem w lewo, zaraz przy wejściu, potem schodami na dół i drugie drzwi na prawo. Stamtąd pobierzesz C-74E. Tylko pamiętaj, C-74E, nie C-74F. To ważne.

[Elizabeth]

Elizabeth ponownie wpadła w niepokój i niepewnym krokiem ruszyła wedle wskazówek miłej pani. Szła korytarzem w lewo, potem schodami w dół, aby na końcu dotrzeć do drugich drzwi na prawo. Zapukała lekko czekając na jakąś reakcje zza drzwi.