Stella Artois

[Funeris Venatio]

- Pani Aniu? A to nie powiedziała pani wszystkim, że kończymy z tą biurokracją? - zapytał mężczyzna, patrząc na kobietę, która ocierała twarz z czegoś białego, co jej się osadziło w kąciku ust.
- Ano bo ja... no miałam się tym właśnie zająć, ale mnie panowie burmistrzowie na szkolenie poprosili... - powiedziała nieco zmieszana, uśmiechając się jednak później tajemniczo.
- Ano tak... No to ten, bo my już bez tych formularzy się obywamy. A raczej mieliśmy, od dzisiaj.

[Elizabeth]

- No to co teraz jest zamiast nich? - zapytała się Elizabeth głosem wyrozumiałej dziewczynki.

[Funeris Venatio]

- Ano nic. No teraz jak nie ma kolejki, to się wchodzi i załatwia sprawę. A panienka w jakiej? - Elfka uśmiechnęła się miło do Eli i wyszła z pomieszczenia. A pytanie zadał ten, co się odzywał pierwszy, nieco wcześniej.

[Elizabeth]

- Składam prośbę o przekazanie Krzysztofa z Mamina pod opiekę Bractwa ÂŚwitu, który teraz siedzi na nieszczęście w areszcie. Jak dobrze mi wiadomo, jedynie burmistrz w takiej sprawie mógłby mi pomóc.

[Funeris Venatio]

- Dlaczego miałbym przychylić się do tego wniosku? - spytał jeden, ten nieco wyższy, a drugi poparł go skinieniem głowy. Takim pełnym zrozumienia i  w ogóle wszystkiego.

[Elizabeth]

- Bo możesz - posłała obu serdecznym i rozbrajającym uśmiechem.

[Funeris Venatio]

- Tak się z władzą nie rozmawia, moja droga - powiedział ten niższy.

[Elizabeth]

- No to niby czego byście chcieli? Czy to tak wielki problem dla was, Panowie?

[Funeris Venatio]

- Muszę wiedzieć czemu ktoś z Bractwa ÂŚwitu chce zwolnienia więźnia. Tutaj działa prawo, inaczej nie można.

[Elizabeth]

- Czy poświadczenie paladyna Sergiusza nie wystarczy? Bractwo nie chce zdradzać swoich wszystkich sekretów, a więzień po uwolnieniu długo tutaj nie pozostanie. Dlatego nie ma powodów do owadów.

[Funeris Venatio]

- A za co on w ogóle siedział?

[Elizabeth]

- Jest zwykłym rzezimieszkiem i złodziejaszkiem.

[Funeris Venatio]

- No to... no to co? Grzywna i do domu, co nie? 70 grzywien kaucji i po sprawie.

[Elizabeth]

- Naprawdę tyle grzywien za jednego rzezimieszka?  - zapytała zaskoczona, grzebiąc sobie w kieszeniach w odnalezieniu takiej całkiem sporej sumy pieniędzy.

[Funeris Venatio]

- Prawo jest prawo...

[Elizabeth]

- Zatem trzymajcie. - powiedziała z bólem. Będzie się musiała pod koniec wyprawy rozprawić finansowo z bractwem, bo nie zamierzała płacić wszystko z własnej kieszeni.

// 576-70=506

[Funeris Venatio]

- No to masz - powiedział któryś z burmistrzów, wręczając Elizabeth jakiś papierek, na którym było napisane, że więzień Krzysztof z Mamina ma zostać zwolnionym z aresztu za poręczeniem majątkowym w wysokości siedemdziesięciu grzywien.

[Elizabeth]

- Dziękuje.- ukłoniła się kobieco. Wzięła papierek od burmistrza i zwróciła się ku drzwiom.

- Miłego dnia. - powiedziała otwierając drzwi od gabinetu.

Potem poszła do aresztu, który według Elizabeth nie zachęcał do odwiedzin. Strażnika przywitała delikatnym gestem jednej dłoni, gdy zaś drugą okazywała już papiery.

- Uwolnij Krzysztofa z Mamina. Grzywna za jego czyny została już spłacona. A ja za chwilę będę musiała się z nim... policzyć.

[Funeris Venatio]

No i Krzysztof wylazł. Ale jeszcze nie wyszli z aresztu, stali w tej takiej sali przed wejściem. Tam gdzie ten strażnik zazwyczaj bąki zbijał.

[Elizabeth]

- Witam ponownie... tym razem w trochę w przyjemniejszych warunkach. - stwierdziła Elizabeth - Nie będę ukrywać, że  mi się trochę śpieszy. Możemy już ruszać? I tak jeszcze będzie znaleźć sobie jakiś transport...