Alchemik druidowi bratem

[Mourtun]

Spuścił głowę robiąc smutną minkę, taką właśnie przepraszalną. - Bo ja... ten tego... chciałem cię przeprosić za wszystko co się wydarzyło... Strasznie namotałem, narobiło się problemów... A zwłaszcza w sprawie elfki... Bo mi... Bardzo zależy na jej życiu... - przerwał na chwilę by spojrzeć kobiecie w oczy. - Ja... Ją kocham! Zakochałem się w niej po uszy, to uczucie jest strasznie dziwnym uczuciem, sprawia że robi się głupoty... Naprawdę jest mi głupio. Wybaczysz mi? - znów spuścił głowę by patrzeć sobie na nogi.

[Rodred]

Prychnęła, co bardzo nie pasuje do tak pięknej kobiety jak ona.
- Znowu te wasze dziwne uczuci. Już mi to Torn próbował tłumaczyć, nie musisz się powtarzać. Ale ty nic złego nie zrobiłeś!  Popatrzyła na ciebie z wyrzutem. Widzisz jak Torn próbuje powstrzymać się od śmiechu.

[Mourtun]

Zigorował zachowanie goblina, spojrzał znów na kobietę, na jej oczy.- Poprostu jesteśmy inni, ja jestem niziołkiem, ty piękną driadą. Mamy inne obyczaje, kulturę, inaczej myślimy, mamy inne systemy wartości. Torn opowiadał mi wiele o was. Wiem że się nie wiążecie oraz nie bawicie się w uczucia. Niestety u nas jest inaczej to uczucie to najpiękniejsza rzecz jaka może być i dlatego tak bardzo zależy mi na Rinie. Zrobię wszystko aby ją ocalić. Nawet jeśli musiałbym przypłacić zdrowiem... - rzekł cicho.

// Ale się uczuciowy zrobił.

[Rodred]

Shani wstała naburmuszona i już umyta przed tobą ze skrzyżowanymi ramionami na piersiach. Torn pokazał ci gestem przytulenie i przytaknął kilka razy głową.
- My też mamy uczucia!  Powiedziała jeszcze bardziej obrażona.

[Mourtun]

Niziołek przytulił kobietę, pewnie, mocno, uczuciowo. - Oj, już, będzie dobrze. Przepraszam, źle się wyraziłem. - powiedział z uczuciem.

[Rodred]

Zdecydowanie cię złapała i odsunęła od siebie patrząc Ci gniewnie w oczy. Stoicie tak chwilę  i czujesz jak jej paznokcie wbijają Ci się w ramiona. Kiedy nagle jej wzrok jakby rozjaśniał, uśmiechnęła się i cię przytuliła. Z racji twojego wzrostu byłeś jej na wysokości piersi więc było Ci nader przyjemnie. Staliście tak dobrą chwilę. Zobaczyłeś jak gałęzie drzewa się unoszą w górę.
Shani odsunęła się i usiadła na hamaku robiąc Ci miejsce koło siebie.
- Kim tak w ogóle jest ta cała elfka?  zapytała.

[Mourtun]

Niziolek cieszyl sie ze driada nie jest juz zla. Przytulil ja mocniej, bylo mu nader przyjemnie i wesolo. Tak mieciutko, milutko. Gdy go puscila, usiadl obok niej i patrzyl sie przed siebie.
- Na imie ma Rina, jest swietna luczniczka lecz do ciebie jej pewnie wiele brakuje. - pogladzil ja po ramieniu. - Jest piekna, zbyt wiele o niej nie wiem ale jestem zaduzony po uszy. -spojrzal jej w oczy. - Jutro wyruszam Shani! Czy ona bedzie tutaj bezpieczna? - zapytal.

[Rodred]

- Jak przeżyje i Ci wojownicy nie będą jej szukać to będzie bezpieczna. Dokąd jedziesz?

[Mourtun]

- Zamierzam wraz z tymi wojownikami udac sie do druidow, mam nadzieje ze pojda ze mna. Tutaj narobili by tylko klopotow i niepotrzebnego chaosu. - przytulil kobiete jeszcze raz po czym zapytal. - Jakie ma szanse na przezycie? Nie mozna by jej wsadzic do tego... drzewa? - zapytal lagodnie.

[Rodred]

Odczułeś, że niechętnie przyjmuje twoje kolejne przytulasy.
- Raczej nikłe o ile jeszcze żyje. I nie można jej wsadzić do drzewa bo wspiera tamtych wojowników, więc szkodzi lasowi a więc też mnie.

[Mourtun]

- Wydaje mi sie, a zwykle mam dobre przeczucia ze ona zostala poprostu przez nich przygarnieta jak byla mala. Ale mniejsza o to, jest elfka, dzieckiem lasu, czy to niczego nie zmienia? - zamyslil sie na chwile patrzac w gwiazdy. - Co to byla za zielona energia? Czy to samo zregenerowalo mi noge? Czy teraz bedzie miec zielone pluca? Mam tyle pytan. - mowil powoli i spokojnie. - Sprawdzimy co z Rina czy zyje? Moge jakos wspomoc jej szanse na przezycie? - pytal z nadzieja w glosie.

[Rodred]

Widzisz jak Torm już jakiś czas temu poszedł do domku. Ze środka wylewała się krew wiec pewnie sprzątał.
Nogę zregenerowało Ci drzewo. Wiec nie, ona nie będzie mieć roślinnych płuc. Teraz Rinie może pomuc tylko drzewo. Ono nawet zmarłych może obudzić. Mogła by być nawet driadą. Drzewa nie pomogły by jej jak by im szkodziła. Nie znam tych wojowników ale pewnie to dranie jak wszyscy inni kłusownicy. Jak chcesz to idź zobacz co z Riną.  Powiedziała beznamiętnym tonem.

[Mourtun]

- Jak sprawdzic czy szkodzi drzewom? Poprostu jej zapytac? A jesli by tak bylo jak mowisz to jak mozna odkupic jej winy? Zalezy mi na jej zyciu. - mowil z nadzieja w glosie.

[Rodred]

- Przynieś mi dowód na to, że ci wojownicy nie są tacy źli jak się ich maluje to Rina przeszyje.  Po chwili dodała.
- Już jej nie zapytasz. Właśnie umarła. Drzewo będzie trzymać jej duszę jeden dzień wiec tyle masz czasu żeby przynieść mi ten dowód.

[Mourtun]

Coooo...? - nie mogl uwierzyc w to co usłyszał. Czul sie jakby dostal obuchem w glowe. Jego mozg wlasnie byl w kawaleczkach. Rozdziawił usta a w jego oku pojawiła się jedna, jedyna, szczera łza. - Nie wierze... Mow szybko, jakiego chcesz dowodu, nie mam czasu... - mowil z pospiechem, lekko lamiacym sie glosem.

[Rodred]

- Już mówiłam.  Powiedziała i wydęła wargi niezadowolona z tego, że jej nie słuchasz.

[Mourtun]

- Wyruszam natychmiast! Bywaj! Pozegnaj Torna! - wybiegl z pod domku driady noca, prosto w las. Gdy byl w nim wolal. - Panowie wojownicy! Potrzebuje was! Gdzie jestescie? Przybadzcie!

[Rodred]

Szedłeś już przez całkowicie ciemny las. Wygląda on bardzo mrocznie. Nie wiedząc jak zaszedłeś z powrotem na miejsce spotkania. Tam gdzie polowały wilki. Nie wiesz czy ktoś cię słyszał, ale gdy w końcu zamilkłeś usłyszałeś, że dochodzą cię jakieś dziwne dźwięki stamtąd. Jak by rozrywane mięso. Długo tak stałeś kiedy w końcu ujrzałeś jakiś ciemny kształt, który w tym momencie przestał się ruszać. Wszystkie dźwięki zamilkły. Czujesz, że cię ktoś obserwuje..

[Mourtun]

Wojaki czy bandyci? Kto to wie, trzeba to zrobic ostroznie... - nabral mocy co by walnac ogniem w naglym momencie i powoli na ugietych nogach kierowal sie krzakami w strone postaci. - Alchemik druidowi bratem. - rzucil od tak z dupy zeby zmusic ta postac do wypowiedzenia czegokolwiek.

[Rodred]

// Naprawdę? Słyszysz, że coś rozrywa mięso i próbujesz z tym gadać? W środku ciemnego lasu?

Usłyszałeś krótki ryk. To coś zbliżyło się do ciebie w ciągu ułamku sekundy. Poczułeś straszliwy ból w klatce piersiowej. W następnej chwili byłeś już w powietrzu. Przeleciałeś dobre pięć metrów kiedy plecami uderzyłeś w drzewo. Leżysz pod nim i widzisz jak to coś z zawrotną prędkością biegnie w twoją stronę. Czujesz, że nie możesz ruszyć nogami.