Alchemik druidowi bratem

[Mourtun]

//Danke za opis
//Mourtunowi to bedzie pasowac ale za Sila bym sie mscil

Niziolek spojrzal gdzies, gdziekolwiek, naprzyklad w jej piekne oczy. - Jesli bylabys tak mila to mozesz zostac. Nie lubie byc sam. - zrobil tak

[Rodred]

// Pf jak ty byś chciał się mścić

- hm sukienka mi się pomnie.  Powiedziała po czym wstała i jednym ruchem ją zrzuciła zostając w majtkach. Już rozpuszczając włosy przeskoczyła na twoją drugą stronę i wcisnęła Ci się pod kołdrę po czym cię objęła. Zobaczyłeś wtedy minę Torna. ÂŚmiał się, ale mogłeś wyczytać na niej nutkę zazdrości.

[Mourtun]

//  Nie no nie moge, ten opis mnie zniszczyl. 

Niziolek mial wewnatrz taka mine Wtulil sie w piers kobiety i lezal z bloga mina, to wlasnie rekompensowalo mu caly bol ktorego doznac podczas leczenia. Przytulil sie mocniej do cieplego, pachnacego lasem ciala kobiety, patrzyl sie wglab jej pieknych oczu czasami zerkajac na Torna. Nic nie mowil tylko cicho mruknal pod nosem prawdopodobnie z zadowolenia.

[Rodred]

Torn wyszedł, a ty szybko zasnąłeś z wyczerpania.
Obudziłeś się w łóżku teraz już sam. Odzyskałeś siły ,ale wciąż czujesz się niemrawo.

[Mourtun]

Niziolek przebudzil sie, zasmutal sie z powodu tego ze driada juz sobie poszla. Postanowil sprawdzic ta noge. Odrzucil koldre, usiadl, poruszal nogami i wstal. Stawial male kroczki, pozniej wieksze, jak sie okazalo, nowa noga byla naprawde dobra w uzytkowaniu. Podszedl do drzwi i wyjrzał.

[Rodred]

Jest wieczór. W zasięgu wzroku nie widzisz ani. Shani ani Torna. Wtem usłyszałeś głos driady nisko pod drzewem. - Możesz próbować!  I nad sobą odpowiedź Torna.
-  Dobra!  Po czym kawałek przed tobą przemknął kruk. Widzisz, że całkiem nie źle idzie mu latanie, ale nie jest w stanie się wznosić. Kruk poszybował jeszcze kawałek i wylądował w objęciach driady. Wtem ona cię zauważyła. 
- Dobry wieczór śpiochu!  zawołała wesoło. Jest jakieś 10 metrów pod tobą.

[Mourtun]

Niziolek przygladal sie z fascynacja temu jak oko po zmrozeniu mu skrzydla ponownie uczy sie latac. Zrobilo mu sie troche glupio lecz po chwili uslyszal Shani. Spojrzal w dol i usmiechnal sie. - Witaj Shani! Ile spalem? Widze ze oko juz dosyc dobrze lata. - rzekl wesolo.

[Rodred]

-  Nazwałem go ÂŁamaga!   Zawołał z góry wesoło Torn.
- Cały dzień. Już jest wieczór jak widzisz.  Uśmiechnęła się miło. Widzisz, że ponownie jest w swojej oszałamiającej sukni.

[Mourtun]

- Raczej nazwalbym go Szczesciarz! - rzekl wesolo. - Bo jako jedyny zdolal przetrwac. Ale lamaga tez od biedy moze byc. - mowil caly czas z niekryta wesoloscia. - Przyszlibyscie tu do mnie? Jakos tak dziwnie sie rozmawia na roznych poziomach, jakbym mowil do siebie.

[Rodred]

-  Nie. Uczymy go latać.  Widzisz jak driada z zawrotną prędkością i zwinnością wspina się po drzewie z krukiem w ręce. Drzewo jest do tego przystosowane więc daje sobie rade nawet w tej sukience.

[Mourtun]

- To moze ja tylko zapytam. Co ja mam robic tutaj przez jeszcze jeden dzien?

[Rodred]

Driada mijając cię na chwilę przystanęła i wzruszyła ramionami.
- Nie wiem. Możesz się przejść i rozglądnąć po okolicy, albo co tam chcesz.  Po czym pobiegła dalej.
//Przypominam, że nadal jesteś nagi i nie masz jednej runy.

[Mourtun]

- A czy uraczylibyscie mnie chociaz jakas przepaska? Troche mi tutaj wieje... - zaczerwienil sie.

[Rodred]

- Swoje rzeczy masz w środku.  Zawołała już z góry.

[Mourtun]

Usmiechnal sie krzywo, odwrocil na piecie i wszedl do chatki. Czul sie slabo ale stabilnie. Rozgladal sie za swoimi rzeczami.

[Rodred]

Zobaczyłeś, że leżą wyprane na kupce koło łóżka. Musiałeś ich nie zauważyć wychodząc.

[Mourtun]

Niziolek ubral sie powoli, kazda czesc ubrania ubieral powoli gdyz wciaz wszystko go bolalo. Po calym rytuale przywdziewania szat, usiadl na skraju lozka i staral sie wyciszyc tysiace mysli. Gdy juz sie skoncentrowal, otoczyl sie magia, lubial to uczucie, dodawalo mu sil. Zwrocil magie i wyszedl z domku. Postanowil isc sie przejsc tak tez zrobil, wyszedl i szedl ostroznie przed siebie. Dotarl do drzewa po ktorym wspinala sie driada. Uda mi sie tam wejsc?

[Rodred]

// Wy jesteście na drzewie. Domek jest w połowie jego wysokości. Nie wiem czy o tym wspominałem, ale tak jest

Bez większych trudności udało Ci się zejść z drzewa. Załapałeś się nawet na ostatnią już próbę lotu ÂŁamagi. Poszło mu jeszcze lepiej niż ostatnim razem.

[Mourtun]

//Taa wiem.
Niziolek powoli zszedl z drzewa, przypomnial sobie ze nie wzial ze soba broni. No coz, trudno sie mowi. Podszedl blizej driady i polozyl jej dlon na plecach. - Jaki mily w dotyku material. Liscie? Sama szylas Shani? - spojrzal na ptaka. - Naprawde niezle juz sobie radzi. Dlugo tak bedzie jeszcze trenowal? - zapytal.

[Rodred]

Materiał, rzeczywiście był wyjątkowo miękki i wygodny, a przy tym wydawał się wytrzymały.
- Tak liście. Nie z pomocą drzewa.  Wskazała na drzewo z jej domkiem.
- A co do ptaka to nie wiem. Nigdy ich nie szkoliłam.   Wzruszyła ramionami i uśmiechnęła się.