Alchemik druidowi bratem

[Mourtun]

//Panie, a co jakbym chciał napisać że go nie zemdliło?

Niziołka wszak nie zemdliło gdyż wciąż patrzył się na twarz elfki. Wzdychał jakby zakochany. Gdy całe towarzystwo zajmowało się dzikiem ten szepnął do kobiety. - Rino, to jak to w końcu jest, coś do mnie czujesz?

[Rodred]

// Nie zemdliło, nie mogę znaleźć słowa... Zniesmaczyło coś takiego. To jest efekt raczej w małym stopniu zależny od woli.

- Już Ci odpowiadałam na to pytanie.  Powiedziała sucho patrząc się w ogień.

Po chwili dzik już był gotowy i wojownicy wrzucili go na ruszt.

[Mourtun]

Niziołek położył swoją łapkę na ręce elfki i uśmiechnął się słodko, patrzył się przez chwilę na nią po czym skierował swój wzrok na ogien a dokladniej na dzika. - Mmmm... Jak ja dawno nie jadłem, jakby nie patrzeć to już chyba ze dwa tygodnie będzie. - mówił rozmarzonym głosem.

[Rodred]

- Drzewo cię żywiło na swój dziwny sposób. 
Widzisz, że Shani wytarła ręce od krwi w liście i siadła z Franciszkiem pogadać o medycynie. Widzisz, że Nikolaj znów ma was na oku.

[Mourtun]

- Mozliwe, chociaz kawalka dzika nie odmowie, oczywiscie jesli mnie poczestujecie. - rzekl obojetnie. Lapke wciaz trzymal na rece elfki cieszac sie przy tym jak dziecko. Sciszyl nieco glos by rzec do niej. - Dlaczego twoj ojciec jest taki... No wiesz. Nie lubi mnie.

[Rodred]

- Poczęstujemy. A ty znowu wysuwasz pochopne wnioski. Jemu po prostu nie wystarczy to, że cię nie kocham tylko chce mieć nad tym swoją piecze i pewność.  Powiedziała wzruszając ramionami.
Tłuszczyk dzika już wesoło skwierczy. Jeszcze trochę i będzie można jeść.

[Mourtun]

- Ale dlaczego? Strasznie zaborczy jest. - spojrzal na skwierczacego dzika po czym elfce w oczy. - Nie kochasz mnie ale jednak mnie lubisz i do tego ci na mnie zalezy. Przepraszam ale chyba jestem za glupi by to zrozumiec, co to jest? Fatalne zauroczenie? - mowil cichym, lekko zawiedzionym glosem.

[Rodred]

Popatrzyła na ciebie dziwnie i powiedziała.
- Ym, koleżeństwo? Przyjaźń? Albo nieszczęśliwa miłość. Zwał jak zwał.  Powiedziała z ironią.
- Ej Arvid! Dzik już gotowy?  Zawołała do doglądającego dzika wojownika. Ten pokręcił głową.

[Mourtun]

Niziolek posmutnial. - Kolezenstwo? Przyjazn? Nie Rino, bede o ciebie walczyl. Wiesz przeciez dobrze ze zostajac "przyjaciolmi" juz nigdy sie zobaczymy... Nie odwiedzisz mnie nigdy a i ja ciebie nie odnajde... - zrobil zawiedziona, smutna mine i patrzyl sie w ogien.

[Rodred]

- Zostań tu to nie będzie problemu.  Wstała.
- Ale ty musisz ruszać, więc było minęło, znajdziesz sobie inną.  Po czym poszła przysłuchać się rozmowie Franciszka i Shani. Nikolaj, rzucił Ci spojrzenie pełne tryumfu.

[Mourtun]

//Serio? Po to wlasnie zwalilem cala fabule? Przykro...

Nikolaj, zaraz cie rozszarpie. - wsciekl sie, spojrzal na wodza i rzucil mu spojrzenie pełne pogardy, nienawiscie, wscieklosci i zalu. Podszedł do niego i rzekl pewnie. - Jaki ty masz problem cholernie zaborczy czlowieku? Widze jak podswiadomie kontrolujesz Rine, przez ciebie widzi tylko was, nie mysli o innych...

[Rodred]

// Nie mam pojęcia po co chcesz się z nią wiązać jak i tak będziesz musiał ją tu zostawić.

Popatrzył na ciebie wesoło i uśmiechnął się półgębkiem tak jak by patrzył na złoszczącego się karalucha.
-  Zaborczy? Nie masz co myśleć o Rinie niziołku. Jesteś jak pies kanapowy który dnia nie przeżyje w lesie. Jestem jej ojcem i nie pozwolę by się wiązała z kimś takim jak ty.  Popatrzył na ciebie wzrokiem nieznoszącym sprzeciwu.
-  Co nie oznacza, że cię nie lubię!  Zaśmiał się i szturchnął cię w ramię.

[Mourtun]

//A dlaczego nie? Niech sobie zyja, wiesz jaki to zajebisty klimat robi? Czasem mozesz u mnie w domku jakis liscik od niej rzucic, to znowu ja moge isc na wyprawe w poszukiwaniu jej. Naprawde to daje wiele zajebistych mozliwosci Nie mow ze ci takie wyprawy nie sprawiaja przyjemnosci? Co ci szkodzi?

Niziolek spojrzal oburzony. - Ja jestem jak pies? To ty kuliles ogon bezradny gdy Rina lezala postrzelona, to ty zalamywales rece czekajac na jej smierc! Co ty mozesz wiedziec o poswieceniu? Co ty mozesz wiedziec o oddaniu? Co ty wiesz o smierci? Cholera jasna, mi smierc nie jest straszna, nie raz juz uciekalem z jej objec zas TY wojowniku zaslaniasz sie swoimi ludzmi, ktorzy nastawiaja karku dla ciebie. Uwazasz sie za wspanialego wodza i swietnego ojca a nawet nie potrafiles pomoc umierajacej corce. Ja, zwykly, obcy niziolek wrecz oddal zycie dla niej, a TY...?! Nie masz prawa mnie oceniac gdyz sam siebie nie potrafisz poprawnie ocenic i szczerze mowiac to mam w dupie czy mnie lubisz czy nie! - mowil mocno oburzony, prawie wrecz krzyczal.

[Rodred]

// Nie no ja ci nie bronie, ale nie oczekuj, że od tak zmienię jej charakter który tworzyłem całą wyprawę.

Ostatnie co pamiętasz to pięść wielkości twojej głowy trafiająca cię prosto w twarz.
Obudziłeś się na ziemi. Obraz powoli Ci się wyostrzał, aż wreszcie zobaczyłeś, że jest przy tobie Shani. Spojrzałeś dalej i zobaczyłeś, że leżysz jakieś 10 metrów od ogniska. Płomień się już dopala i wojownicy siedzą naokoło cicho rozmawiając. Zauważyła cię Rina i ruszyła w twoją stronę.

[Mourtun]

- Tylko na tyle cie stac! - krzyknal przymroczony, szybko wstal i chwial sie na boki gdyz swiat wciaz wirowal.

[Rodred]

// Gratulację! Właśnie po raz 2 zawaliłeś całą wyprawę! Aż mnie korci, żeby z miejsca zakończyć ją niepowodzeniem lub twoją śmiercią odbierając ci nawet te 400 grzywien. Dam ci jednak ostatnią szansę zakończenia tej wyprawy przynajmniej sukcesem, żebyś dostał jakieś talenty.

- Idiota.  Syknęła Rina zatrzymując się. Nawet Shani, która zawsze cię wspierała teraz się odsunęła patrząc na ciebie jak na wariata.
Widzisz, że Nokolaj idzie w twoim kierunku z grubą liną i toporem.
- Tylko go nie zabijaj...  Poprosiła Rina.

[Mourtun]

//Ech kurwa...  Ten woj to zjeb.

- Dobra Nikolaju! Wygrales! Odchodze! Rino! On nie da nam być razem! Ale jeszcze cie odnajde! - zaczal sie wycofywac w kierunku wyjscia z lasu jednoczesnie nabierajac mocy ktora zaraz wyostrzyla mu obraz.

//Ale dlaczego powiedzenie mu prawdy jest zle?

[Rodred]

// Nikolaj to bardzo fajnie wykreowany przeze mnie troskliwy ojciec, którego woli ty nie potrafisz uszanować.

Nie masz pojęcia gdzie jest wyjście z lasu.
- I tak nie miałam zamiaru z tobą być.  Rozłożyła ręce zła na ciebie Rina.
Nikolaj stanął przed tobą jakieś 5 metrów wskazał ci toporem las i wycedził przez zęby.
-  Wypierdalaj. Może nie będę cię gonił.

[Mourtun]

//Tylko tobie sie wydaje ze jest fajny! Wedlug mnie to zapatrzony w siebie i swoje poglady zjeb. Do tego jeszcze niewdziecznik.
// Tak wogole to widzisz ze mi nie wychodzi a ciagle mi jeszcze utrudniasz... Smuteczek

Niziolek spojrzal na elfke, spuscil glowe i mruknal. - Zawiodlem sie na tobie Rino. - po tym spojrzal na Shani wzrokiem mowiacym "pomoz" i pobiegl w las.

//Nie dziwi cie to ze tylko z twoimi misjami mam problemy?

[Rodred]

// 400 grzywien to niewdzięczność? To jest tylko troskliwy ojciec. Nic dziwnego, że zalotnik go nie lubi.
// Jak Ci utrudniam? Bo jak na razie uratowałem Ci życie.
// Od początku wiedziałeś, że moja wyprawa jest wymagająca.

Biegłeś dobre 10 min ciemnym lasem mając nadziej, że nic cię nie zabije. Wtem znikąd pojawiła się przed tobą Shani.