Alchemik druidowi bratem

[Mourtun]

Niziolek chlupnal ja woda oblewajac jej zielonkawe cialo przezroczysta ciecza. Spojrzal na nia milym okiem i rzekl. - To sa ludzie. Tutaj wchodza te dziwne uczucia w gre i tak dalej, koniec koncow chodzi o to ze pozadali wzrokiem twego ciala, podniecalo ich to seksualnie, dlatego mowilem ze moga ci krzywde zrobic. - podplynal blizej i pomogl jej myc wlosy, dokladnie, wymyl je bardzo dokladnie przy okazji myjac reszte jej ciala. Dawalo mu to niezla frajde. Pieszczac jej cialo podczas jego mycia mowil do niej. - Jestes taka mila, szczera, niewinna!

[Rodred]

- Skoro im się podobam to czemu miałabym się zakrywać, a czemu oni mieli by zrobić mi krzywdę? Jak mi się podoba jakieś zwierzątko to nie chce go od razu zabić. Poza tym miałeś już nie nawiązywać do tych dziwnych uczuć!  Po chwili jak skończyłeś jej prawić komplementy powiedziała.
- Niewinna? A kiedy jest się winnym?
Włosy umyliście bardzo szybko jako, że są bardziej rośliną niż włosem. Jak chciałeś umyć resztę ciała powiedziała tylko, że sobie poradzi i że powinieneś się zająć domyciem siebie. Następnie wskazała Ci kilka brudnych miejsc na twoim ciele.

[Mourtun]

Niziolek staral sie dokladnie umyc we wskazanych miejscach przy okazji wciaz gawedzil z kobieta. - Prawdopodobnie kazdy z nich chcialby z toba uprawiac sceny prokreacyjne. - chlupnal jej woda w twarz. - Mi tez poniekad podoba sie twoje cialo. - rzekl cicho lecz wesolo.

[Rodred]

- Jaki ma związek mój wygląd z sexem? Dobra nie ważne mam już tego dość.  Powiedziała poirytowana i popłynęła po suknię, żeby ją przeprać.

[Mourtun]

Niziołek strzelił facepalmem i dał nura pod wodę, gdy driada wracała z suknią ten wyskoczył z wody za nią i zrobił. -Buuu... - po czym zachichotał. - Shani, nie rozmawiajmy o tym. To są ludzie to ciężko zrozumieć. Nie złość się. Powiedz mi, jak ty tego dzika ustrzeliłaś po ciemku?

[Rodred]

Driada nawet nie drgnęła jak za nią wyskoczyłeś.
- I ciebie i dzika słyszałam. Idę już do ogniska, muszę się i suknię wysuszyć.  Powiedziała wychodząc z suknią na ramieniu. Zabrała kołczan i ruszyła naga w drogę powrotną.

[Mourtun]

Wyszedł z wody i stanął nagi taki jakim go matka Ventepi stworzyła, patrzył się na driadę. - Shani, a powiedz mi, kim dla ciebie jestem? - zabrał swój złom i idać za nią zaczął się ubierać.

[Rodred]

- Goblinem.  Powiedziała tak jak by to było oczywiste.
- Jako, że teraz tych ludzi jest sporo to jak bym robiła coś przez co jakoś mogłabym się narazić do mnie ostrzeż dobrze?  Mówiła nie odwracając się
- Powiem im, żeby poszli po tego dzika co go ustrzeliłam.  Mówiła. Jesteście już blisko. Ty się już ubrałeś nie gubiąc nic po drodze. Obróciła się i spojrzała na ciebie zdziwiona.
- Przecież jesteś mokry czemu się ubrałeś? I twoje ubranie też jest brudne.  Zauważyła.

[Mourtun]

- Shani... - rzekł takim głosem jakby chciał przekazać facepalma. - Nie jestem goblinem. Jestem niziołkiem. Przyjrzyj mi się dokładnie, czy nie jestem od nich inny, no po za wzrostem? - rzekł spokojnie. - Nie zdążyłem go wyprać bo szybko uciekłaś, po za tym pomagałem ci umyć włosy. - uśmiechnął się. - Nie musisz ich przeganiać jeśli na razie ci nic nie zrobili to i teraz nie powinni, w razie czego pokaże ci gest, o taki. - uniósł dłoń i złożył wszystkie palce oprócz wskazującego i środkowego który zostawił wyprostowane. - Fakt, jest brudne, sugerujesz żeby je zdjąć? - zapytał lekko zmieszany.

[Rodred]

- Nie pytałeś mnie kim jesteś tylko kim jesteś dla mnie.  Powiedziała odwracając się.
- Po tego dzika i tak trzeba kogoś wysłać bo ja go nie uniosę. A co do ubrania to możesz tam wrócić i je umyć.  Po czym krytycznie spojrzała na swoje ciało.
- O ja już wyschłam.  Powiedziała i się szybko ubrała po czym ruszyła dalej w kierunku ogniska.

[Mourtun]

- Poczekaj na mnie minutkę! Zrzucił ubranie z siebie, zostawiając tylko spodnie wraz z brońmi przy pasie. Podbiegł pod jeziorko, wszedł do pasa i szybko przeprał swój strój. Po chwili cały czysty gdyż spodnie się też wyprały z ubraniami w ręce pobiegł za Shani.

[Rodred]

W połowie drogi powrotnej natknąłeś się na 3 wojowników idących w tą stronę.

[Mourtun]

Niziołek idąc z ubraniami w ręce i gołą klatką piersiową w mokrych spodniach szedł w kierunku ogniska. Spojrzał na wojowników, posłał im uśmiech i kiwnął głową w oznace szacunku. Innymi słowy wyminął ich i szedł dalej przed siebie. Dawno nic nie jadłem aż się głodny zrobiłem, mmm, dzik.

[Rodred]

Doszedłeś do ogniska. Widzisz, że prawie such Shani siedzi obok Riny i Silnie ją obejmuje jedną ręką, a drugą pokazuje niebo coś tłumacząc. Widzisz, że Rina znowu jest dość mocno skrępowana, ale jakby zaczyna się do tego przyzwyczajać. Widzisz, że wódz siedzi z drugiej strony Riny i patrzy na Shani jak by się zastawiał czy aby na pewno jest z nią wszystko ok.

[Mourtun]

Niziołek wreszcie chciał zostać sam na sam z Riną , no mniejsza o Shani, zrozumie. Musiał kombinować. Usiadł sobie obok driady i patrzył się przez kilka sekund w ognisko, w bezpiecznej od ognia odległości ułożył swe ubrania aby wyschły. Patrzał się w ogień i wpadł mu do głowy fajny pomysł, spojrzał na Rinę i puścił jej oczko po czym rzekł do przypitego wodza. - Nikolaju! Chłopaki wołały ciebie, swego najlepszego wodza. Potrzebują pomocy, niestety nie wiem z czym dokładnie, może natrafili na więcej dzików i nie mogą ich unieść. - mówił spokojnym głosem.

[Rodred]

Widzisz, że jeden z wojów nadal jest przy ognisku bo po dzika poszło 3.
Nikolaj popatrzył na ciebie spojrzeniem typu "Przejrzałem cię staraj się bardziej" i powiedział.
-  Taaaak? A ja myślę, że w grobie cię szukają. Co ty na to? W końcu już raz tam byłeś.  Powiedział nawet nie siląc się na sztuczny uśmiech.
Rina popatrzyła na ciebie przepraszająco.
Wtem zapadła cisza. Zdałeś sobie sprawę, że to Shani przestała gadać. Rina popatrzyła na nią i widząc jej wyczekujące spojrzenie przytaknęła.
- Ha! Wiedziałam, że się ze mną zgodzisz! I wiesz...  Zaczęła coś mówić ale przerwała jak by nie mając już o czym mówić.
- Wybaczysz jak pogadam z twoim tatą?  Zapytała. Rina tylko przytaknęła a Nikolajowi zrzedła mina. Ale tylko na chwilę bo już w następnej Shani siedziała mu na kolanach zaczynając jakąś historię. Rina przesunęła się kawałek w twoją stronę.

[Mourtun]

Oj jakbym mu jebnął, by się kurna tymi tłustymi nogami nakrył! Albo bym mu tą morde spalił. Co on wie o śmierci? Co on wie o poświęceniu. Skurwiel, uratowałem mu córke i jeszcze ma ból dupy. - myśli niziołka były dosyć gniewne. Gdy zauważył driadę na kolanach woja zaśmiał się pod nosem. Jaka ona niewinna i beztroska. Jak taki piesek. Szczera, rozmowna, naprawdę muszę ją kiedyś jeszcze odwiedzić. - delikatnie przysunął się do zbliżającej się Riny, zaprosił ją bliżej gestem palca uśmiechając się przy tym słodko.

[Rodred]

- Chyba nigdy nie miała sobie okazji poplotkować.  Zaśmiała się cicho Rina już więcej się nie zbliżając.

[Mourtun]

Zaśmiał się dosyć głośno lecz nie na tyle żeby zwrócili na niego uwagę. - No z tej strony jej jeszcze nie poznałem. - rzucił wesoło patrząc co driada wyprawia. - Swoją drogą, mimo śmierci druidów jednak są jakieś małe plusy z tego mojego działania. Teraz las żyje w zgodzie z wami. Przynajmniej tyle. - spojrzał na twarz elfki która pięknie wyglądała gdy światło wydobywające się z ogniska na nią padało. - Wymskniemy się gdzieś? Przejść się, swobodnie porozmawiać. - szeptał tak głośno by tylko Rina go usłyszała.

[Rodred]

- Nie dzięki.  Machnęła lekko ręką.
- Zaraz będzie dzik no i w lesie jest niebezpiecznie i zimno.  Uśmiechnęła się miło.
W tym momencie usłyszałeś okrzyk.
-  Mamy dzika! 
I zobaczyłeś wesoło kroczących wojowników z dzikiem na palu. Sprawnie zabrali się do oskórowania go i zobaczyłeś jak driada pobiegła im pomóc i pokazać jak można to zrobić sprawniej. Ciebie lekko zmyliło jak zobaczyłeś wylewające się flaki dzika.