Wyzwolenie Zuesh

[Gordian Morii]

A Gordian już był przy truchle i zaczął "operacje" wycinał co się dało. Rogi, kły pazury, zdjął skórę, spuścił krew i wyciął trzustkę. Tak miał już behemota w częściach do samodzielnego montażu.
//: Pozyskuję
2 rogi demonicznego behemota
12m2 skóry demonicznego behemota
10 demonicznego pazurów behemota
4 kły demonicznego behemota
15l krwi demonicznego behemota
1 trzustka demonicznego behemota

[Nawaar]

Dhampir odsapnął i odetchnął, kiedy łeb bydlaka sturlał się, po bruku ulicy. Jego miecz znów się spisał z tym pomiotem choć nie było łatwo to przeżył, a to jest najważniejsze jego życie było tymczasowo bezpieczne i tym się cieszył. Mógł teraz odpocząć i sobie na spokojnie wszystko przemyśleć. Wtedy również zwrócił się do wampira.
- No Drago udało się. Zauważyłem również, że masz kilka sztuczek w zanadrzu.
Silvaster nawet nie zwrócił uwagi, kiedy człowiek rzucił się na zwłoki demona.

[Dragosani]

- Lubię zaskakiwać - odparł Silvasterowi. Widząc, że Gordian, niczym hiena, już dopadł truchłą, zwrócił się do niego.
- Chcę jeden róg. Chyba mi się należy - powiedział do kapitana. Schował bułat do pochwy. Na razie było spokojnie.

[Gordian Morii]

- Dostaniecie wszyscy. Spokojnie. - rzekł pakując wszystko ładnie. - Zanieście to na okręt. Podzielimy to w czasie powrotu. Ja ogarnę resztę demonicznego syfu.

[DarkModders]

Jaszczur wyszedł na pokład z kajuty. Chciał przejść się troche po pokładzie i sprawdzić czy coś nieproszonego nie kręci się po okręcie.

[Hagmar]

Tym czasem wszyscy się przegrupowywali, do sztabu docierały dobre wieści. Jedynie centrum miasta było jeszcze oblężone. Aragorn stał oparty o ścianę.

18:00

[Funeris Venatio]

A inni pozyskali trofea z innych przeciwników i zabrali na statek.

//Ile krwi, ile rogów, ile czego dało się uzyskać?

[Dragosani]

Drago zaniósł trofea (i przy okazji róg ogrzego demona) na statek. Potem wrócił do sztabu, gdzie był Aragorn.
- No, niezły początek - powiedział do dracona. Zbliżał się wieczór, a wraz z nim zmrok. Wampir wyczuwał powolne nadejście nocy. Byłoby miło ze strony demonów, gdyby odpuściły sobie ataki do czasu zachodu słońca. Ale wampir wątpił, że będą na tyle uprzejme.

[Mohamed Khaled]

- No kurwa, ładna bestia.. Ciekawe ile ich jeszcze spotkamy w czasie odbijania miasta... - zamyślił się, spoglądając na truchło demona. - Oby nie dużo.

[Funeris Venatio]

- Swego czasu jedna taka złamała mi żebra... - powiedział Funeris, kopiąc butem truchło. 

[Nawaar]

Dhampir ruszył prosto do budynku sztabu. Tam powinien oczekiwać reszty swojej kompani bękarciej, której dowodził Melkior. Tam z hełmem już w rękach zaczął się rozglądać, po istnej rzezi jaka teraz się działa. Jego włosy już nie błyszczały blaskiem promieni słonecznych były już mokre od potu, brudne od kurzu i porobiły się kołtuny. Jednak włosy zostawił na planie drugim, a teraz zajął się odpoczynkiem siadając sobie na schodach do sztabu kryzysowego. 

[Hagmar]

- Piękne zwycięstwo. 15 minut przerwy i idziemy odbić centrum!

[Evening Antarii]

Tymczasem Evening minęła ogromne rogi behemota, przeszła obok odciętego łba, zgrabnie przeskakiwała przez  truchła ogrzych demonów, potem zrobiła duży krok przechodząc nad kolejnym porąbanym cielskiem. Dalej przeszła przez labirynt zniszczonych toporów i puklerzy oraz lawirowała między demonicznymi odciętymi nogami albo rękami, mijając kupki popiołu, które niedługo rozwieje wiatr. Srebrny miecz przypięła z powrotem do pasa. Uśmiechnęła się zadowolona pod nosem. Zdjęła hełm dając wyparować kropelkom potu. I taka radosna, szczęśliwa że jeszcze... żyje, ruszyła do sztabu.
...a po słowach Kunanina przewróciła oczami. No cóż, nie ma co narzekać.

[Melkior Tacticus]

Melkior korzystał z chwilki spokoju, teraz czeka ich najtrudniejsza część. Walki w wąskich uliczkach miasta. Elf kucnął sobie popijając wody z otrzymanej od kunańskiej sanitariuszki manierki.

[Mohamed Khaled]

- Ma ktoś może dodatkowe parę bełtów do pożyczenia? - zapytał, siadając na jakimś głazie. Mimo iż nie namachał się mieczem, a strzelał jedynie, był na swój sposób wykończony. Przysiadł, położył ramie na głowie i zamknął oczy.

[Nawaar]

Dhampir natomiast, po krótkim odpoczynku zaczął znów ładować kuszę. Chciał być na poważnie przygotowany jeśli trafią znów na takiego bydlaka, co przed chwilą i nie byłoby to niespodzianką gdyby znów takie coś miałoby miejsce. Teraz jednak nie było drogi odwrotu, a trzeba było przeć na przód. Jeżeli odbiją miasto połowa misji będzie z głowy, a drugą pewnie będzie kontratak. Kończąc ładowanie zauważył Melkiora popijającego wodę.
- Daj łyka.
Silvaster chciał sobie chociaż przepłukać gardło, po tej całej akcji.

[Thoran]

- Oj pany niewiele brakowało... gdyby to bydle z rozpędu wpadło na ten nasz budyneczek to za wiele by z nas nie zostało. - powiedziałem zbliżając się do sączącego napój z butli Melkiora oraz stojącego obok niego Silvy.
- Co tam masz w tej butelczynie elfie ?- zapytałem.

[TheMo]

Themo zszedł z dachu i udał się do sztabu. Szedł sobie spokojnie ulicą. Po tym, co widział przed chwilą można sądzić, że nic go nie zaskoczy. Ale nie wiadomo, co jeszcze los rzuci mu pod ostrze miecza. Wkroczył do budynku i podszedł do kompanów Bękartów.
-Mnie taka rozgrzewka pasuje. Macie coś do picia?

[Hagmar]

//Sialalala la bamba
//Behemot

Z racji tego, że są demonami wyższego rzędu posiadają duszę i są w stanie opętać ciało śmiertelnika po swojej śmierci.

Nagle oczy Silvastera zrobiły się czarne, dobył miecza i rzucił się na Thorana z zamiarem pozbawienia głowy.

1x Opętany Silvaster

[TheMo]

-Silva, w porządku?
Zauważył nagłą zmianę w towarzyszu. Zaraz po tym rzucił się na Thorana. Themo niewiele myśląc dobył swojego miecza i wskoczył między Bękarty parując uderzenie dhampira.
-Niech ktoś zapierdala po Bractwo! Albo innych speców od demonów!
Siłował się z Silvą, ale miał małe szanse w porównaniu z jego siłą.
-Tyle cholerstwa tutaj, coś go pewno opętało!