W pogoni za szczurem

[Anette Du'Monteau]

Biedne stworzonko. - pomyślała Anette. -Koleżanka ma rację. Testować możecie sobie młokosów i nowicjuszy. Przychodzimy w poważnych sprawach, więc jeśli stać was na odrobinę odwagi to pokażcie się i załatwmy sprawy po ludzku. Jeśli nie, to ciężko będzie dalej współpracować. - dziewczyna postawiła na zdecydowany ton.

[Aaria Kruczowłosa]

Dałam Anette kuksańca w bok, celując mniej więcej w miejsce w którym powinna się znaleźć. Coś miałam wrażenie, że znowu za dużo gada. A ci ludzie bywali nerwowi.

[Canis]

Nikt nic nie powiedział, nie byłyście nawet w stanie zorientować się, czy osoba obok was, to rzeczywiście jedna z was, więc szturchaniec mógł byś odebrany za bezpośredni atak innej osoby.

[Aaria Kruczowłosa]

//Jak to nie? Chyba moja postać potrafi ocenić po głosie czy Anette jest z prawej czy lewej stronie, a skoro ledwo co weszły do pomieszczenia to raczej stoją obok siebie.

Byłam nieco wkurzona. Znowu zachciało im się gierek. -Jaki cel ma ta gra? - Rzuciłam pytanie w ciemność.  -Jesteśmy waszymi sojuszniczkami.

[Canis]

//Bo ja biorę pod uwagę czynniki psychologiczne jak zaskoczenie, wkurzenie, strach i tym podobne. Nie widząc skupiacie się an tym co czujecie, więc każdy dotyk, (jak szczur, który przebiegł po stopie Anette) jest czymś co odczuwa się szczególnie, czy to zadawany do kogoś czy samego siebie, gdzie zmysł słuchu odchodzi na drugi plan. Wasze postacie są młode i niedoświadczone, co utrudnia "zachowanie zimnej krwi" w pełni tych słów znaczeniu.

Po pomieszczeniu roznosiło się echem co mówicie dezorientując wasz słuch i utrudniając komunikację. Niemniej jednak na koniec rozległ się wszechogarniający was głos.

- Młode i niedoświadczone przybywacie tutaj, tworzycie zagrożenie i gadacie głupoty alarmując sołtysa, który zaraz poleci po straże. Nie rozumiecie naszego delikatnego położenia, gdzie w malutkiej wiosce paramy się naszym zajęciem.

Po chwili zapłonęła jedna, drobna świeca w oddali na 10 metrów przed wami, a światło ukazało postać Sekstera z Tiehor.



żródło światła było niewielkie, nie ujawniało całości pomieszczenia, nadal nie wiedzieliście co rozdeptało szczura...

[Aaria Kruczowłosa]

Cholerne szychy zawsze lubią efektowne wejścia. Zwyzywałam sobie trochę w myślach tego gościa. Kolejny się znalazł, co próbuje mnie przestraszyć. Ale ja się nie dam nikomu. Nie wytrzymałam i musiałam mu powiedzieć co o nim myślę.

-Nie znamy waszego położenia? Może to dla was dobrze, bo my nie gadamy z facetami bez jaj. Chyba nie chcesz nam właśnie tego zakomunikować? Tylko skoro masz jaja, to czemu siedzisz w tej piwnicy, kuląc się ze strachu przed sołtysem?

Wiedziałam, że bardzo mocno przesadziłam. Nie obchodziło mnie to jednak w ogóle. Miałam dość tych gierek tego pana i musiałam spróbować przejąć kontrolę nad tą rozmową. Gniewnych ludzi kontrolować jest łatwiej.

[Canis]

- Co to znaczy, kulić się? Nie znam takiego słowa, skoro jednak ty je znasz, to zapewne sama tak czynisz. Tylko głupia osoba zdradza brudne sekrety ćwierci mieszkańców tej wioski przy praworządnym sołtysie. Odrobina kultury i taktu wymaga, by zachować finezję i robić to za jego plecami. - Odpowiedział spokojnie.

[Anette Du'Monteau]

-Parę prostych słów i odrobiną pewności siebie w glosie przekonało go o czymś zupełnie innym niż nasz prawdziwy cel. Możesz więc się uspokoić. Zresztą nie ty ryzykowałeś a bardziej my. Przejdziemy do rzeczy?

[Canis]

- Zwrócenie się w kwestii zrabowanego konwoju do znanego, elitarnego zabójcy, najlepszego w tej okolicy, powszechnie znanego ze swoich działań, dlatego uznawany za "emerytowanego" jest czymś, co zakrawa od razu o podejrzenia i zbrodnię. Was, kruków, może to nie obchodzić, macie swoją warownię, odgrodzoną murem i dobrze ulokowaną, my musimy żyć wśród strażników i praworządnych ludzi każdego dnia, mając jedynie swoją piwniczkę i magazyny, gdzie skupisko ludzi od razu jest potencjalnym celem i podejrzanym zgromadzeniem. Gdy przychodzicie do nas, musicie stosować się do naszych reguł, albo nie przychodźcie wcale.

[Aaria Kruczowłosa]

-Dobrze więc. Masz rację, że sytuacja naszych organizacji trochę się różni. Jak mniemam to Ty jesteś tym znanym zabójcą? Pragnęłabym zauważyć, że to wasz człowiek nas tutaj skierował. My nie prosiłyśmy o audiencję z panem, tylko o wyjaśnienia w sprawie karawany, która ot tak wyparowała.

[Anette Du'Monteau]

-Wybacz. Jest świeższa ode mnie. Nie kojarzy Ronalda. Ale ogółem jesteśmy początkujące. Człowiek ciągle się czegoś uczy, prawda?

[Canis]

- Do aniołka mi daleko,
mój rechot kwasi mleko
i bywa, że się param wykańczaniem.
Całkiem nie wiem co to takt,
i jest w tym mały hak,
Chcę jak wirtuoz grać na fortepianie.
Jak się wezmę i zawezmę do Mozarta,
tańczą mi klawisze jak im gram,
Choć złamałem wiele ud ja,
pul-fugi i preludia,
Bo głęboko w sercu tam, marzenie mam,
żaden ze mnie nie kulturny durny ham.
Nie jednego stłukłem karka,
ale w duszy zakamarkach,
Jak każdy z was marzenie mam.

Zarecytował i pstryknął palcami, a w sali zapaliły się pochodnie zapalone przez 4 różnych mężczyzn wyglądających na przeciętnych bandytów.

- Tak śpiewa ten dureń, karczmarz. Nie zrozumieliście jednej rzeczy. - Powiedział zbierając rozdeptanego szczura i rzucił nim w kierunku zapalonej świecy i przewrócił ją, a ciało szczura zapłonęło ogniem. W kącie sali dojrzeliście 4 bandytów pokroju "pana szczurka" i innych podobnych stałych bywalców, nieprzeciętnych i różnych, będących siłą inną niż oddział regularnych bandytów. Co wydało się zastanawiające co do tego z kim teraz rozmawiacie.

3x Bandyta
2x Wojownik zgromadzenia

Są pod ścianami mniej więcej po 3 metry od was oddalone. ÂŁysy pan stoi w oddali 10 metrów od was.

[Anette Du'Monteau]

-ÂŻe to ty chcesz rozdawać tutaj karty? Anette na razie nie przejęła się bandytami stojącymi w kątach.

[Aaria Kruczowłosa]

-Ty brutalu. - Powiedziałam tylko patrząc na płonące ciało szczura, jednak na mojej twarzy gościł wyraz pełnej obojętności. -Czym ty chcesz nas przerazić? Musisz się bardziej postarać.

[Canis]

- Kto powiedział "przerazić", chcę wam zaproponować intratny układ.

[Anette Du'Monteau]

-Toć mówiłam aby przejść do meritum. Co to za układ?

[Canis]

- Wyjdziecie stąd i zabijecie barmana. rozpęta się walka i wtedy wkroczymy my. Chcemy mieć pewnosć, ze nas nie wykiwacie.

[Anette Du'Monteau]

-Zdaje się, że nie mam nic przeciw. A ty? - zwróciła się do koleżanki.

[Aaria Kruczowłosa]

-Zaraz, zaraz. A co to znaczy, że "wy wkroczycie"? Jaki cel ma ta walka? Kto jest naszym przeciwnikiem? Nie chciałam dać się wplątać w jakieś wewnętrzne intrygi. Nie znałam dokładnie tej szajki i nie mogłam sobie pozwolić na takie układy. Anette sądząc po jej nieostrożności na górze, też raczej nie miała pewności w co się pakujemy.

[Canis]

- Chyba nie należycie do inteligencji tego kraju. Wkroczycie na górę, zabijecie karczmarza, miejscowi bandyci w karczmie was zaatakują, my wkroczymy i wspólnie zabijemy wszystkie szczury i te indywidua. Sołtysa też, niepotrzebny mi jest.