Pułapka na myszy II

[Eric]

Eric zawrócił łukiem i natarł na jedną z goniących go bestii. Planował ją stratować, jednak w ostatecznym momencie chabeta spłoszyła się i umknęła na bok, Eric zdołał jedynie płaskim cięciem smagnąć grzbiet kreshara. Krople krwi chlusnęły na jego koszulę. Nie po raz pierwszy w ciągu ostatniej doby. Poklepał przestraszonego wierzchowca po szyi i wtulił twarz w jego grzywę. Starając się go uspokoić, szeptał kojące słowa do jego ucha. Wątpliwe było, by koń cokolwiek zrozumiał z jego mowy, ale starania Erica przyniosły skutek i już po chwili rumak słuchał się w końcu jeźdźca. Raz jeszcze nawrócił zakosem i natarł na ranną bestię, która z wysokim piskiem starała się uciec przed kopytami niosącymi zgubę. Nie zdołała. Padła martwa stratowana przez zadowolonego jeźdźca.

4x kreshar. Jeden przewrócony.

[Nawaar]

Eric pokazał pokaz wspaniałego jeździectwa, a do tego zabił jedną bestię. Elf by mu teraz pogratulował gdyby nie fakt, że obalony stwór i jego kolega chcieli zjeść towarzysza i jego konia. Nathaniel znów dobył strzał z kołczanu, którą umieścił na cięciwie łuku i rozpoczął celowanie. Kilka sekund i strzała poszybowała, przy okazji strącając jeden listek. Pewnie jakiś obrońca lasu, by się oburzył na ten widok, lecz elf miał to aktualnie gdzieś. Strzała poleciała i trafiła podniesioną już bestię w łeb nim zdążyła się dobrze rozpędzić. Grot strzały przebił się do mózgu i unieruchomił zwierzaka na dobre. Następnie Nathaniel wciągnął leśne powietrze, które wypełniło jego płuca i przymrużając prawe oko dobył kolejnej strzały. Szybko umieścił ją na łuku, a w końcu naciągnął cięciwę. Namierzał kolejnego potwora, który był dosłownie metry od Erica. Elf wiedział, że trafi dlatego wypuścił strzałę, jaki powietrze z płuc oraz otworzył oko. Pocisk przeleciał ładny kawałek, trafiając keshara prosto w głowę. Bestia znacznie zwolniła zawyła z lekko, a następnie zdechła tuż pod kopytami klaczy. Koń lekko uniósł kopyta, ale się uspokoił szybko. Tak oto padło dwóch kolejnych przeciwników.

2x kreshar.

[Canis]

//Nathaniel, nie opisuj ruchów innych graczy bo nie jesteś do tego władny. Koń w tym momencie słucha Dyuma i ja albo on decyduje co robi jego koń. Tylko ostrzegam.

Kreshary nie rzuciły się na Dyuma, gdyż był większym zagrożeniem od elfa. Elf siedzący na pierwszej gałęzi do której mógł doskoczyć nie był nadzwyczajnie wysoko. Kreshary rzuciły się na konar chcąc ściągnąć elfa z drzewa i zeżreć źródło śmierci sianej wśród ich oddziału.
Nie były na tyle szybkie, by zdążyć to zrobić, gdyż Jaszczur doskoczył do nich wywijając sprawnie swoją srebrną szablą. Będąc zwrócony do pleców bestii ciął szablą po grzbiecie zadając stosunkowo płytkie, lecz sprawne cięcia jednemu ze stworów. Bestia raniona w plecy błyskawicznie zaprzestała napierania na drzewo i obróciła się. zapiszczała w bólu nakrywając twarz skórą.

Rzuciła się z łapami na Jaszczura. Salazar cofnął się unikając łap. Bestia opadała już na ziemię, gdy Jaszczur wyprowadził kolejne cięcie wprost w głowę stworzenia tnąc po skosie by dosłownie przeciąć mu twarz. Silny cios w który włożono mnóstwo energii rzeczywiście trafił rozcinając pysk. bestia klapnęła paszczę i pojawiająca się struga krwi, która świadczył o głębokim rozcięciu zlała krwią twarz bestii. Kreshar padł an ziemię dygocząc. Rozcięcie było na tyle głębokie, że nie uszkodziło tylko twarzy, ale również uszkodziło czaszkę  raniąc mózg.

Jaszczur rzucił szablę dobierając się do swojego kostura. Jednocześnie skoczył w kierunku drugiego Kreshara. Wyprowadził solidny zios znad głowy w stronę grzbietu bestii napierającej na drzewo. Obuch uderzył w grzbiet powodując przesunięcia i złamanie kregów w kręgosłupie. Bestia zawyła przeraźliwie błyskawicznie tracąc władze w łapach przednich oraz tylnych. Bestia opadła na ziemię opierając głowę o Konar. Szlachciurek jaszczurek wyprowadził kolejny atak tym razem celując bezpośrednio w głowę bezbronnej bestii. cios trafił jak się należało i trafiając czaszkę połamał jej kości miażdżąc mózg. bestia była martwa.

[Nawaar]

Salazar popisał się sprawnym, posługiwaniem się szablą oraz kosturem. Gdy to szaleństwo się zakończyło elf zeskoczył z drzewa, które dość solidnie podrapały. Nathaniel będąc już na ziemi, zaczął sprawdzać strzały, czy nadają się do ponownego użycia. Gdy to zrobił pogratulował jeździe Erica. - Widzę, że umiesz obchodzić się z koniem. ÂŁadnie sobie poradziłeś.


// Dobra będę się pilnował już. Dasz mi ogólny rozrachunek strzał na koniec wyprawy?.

[Canis]

- Nathaniel, oprawisz je? Ja upuszczę w tym czasie krwi. Eric chodź ze mną i kucem, weźmiemy puste butle na krew.

Powiedział Jaszczur i schował bronie, ruszył w kierunku wozu odwracając się za Ericem.

//Tak, w podsumowaniu.

[Eric]

Eric zeskoczył z wierzchowca i poprowadził go za jaszczurem w stronę skrzętnie (jak miał nadzieję) ukrytego wozu. Nie musieli długo wodzić, gdyż doskonale pamiętał, gdzie go zostawił, a poza tym nie oddalili się zbyt daleko.
- Pospieszmy się. Nie chciałbym spędzić nocy w lesie - mruknął w stronę jaszczuroczłeka.

[Nawaar]

- Mogę spróbować. Rzekłszy to zabrał się za oprawienie, aż 11 bestii. Najpierw zebrał je do kupy, żeby następnie ściągać po kolei trofea. Najpierw wziął się za skórowanie. Ponacinał skórę wszystkich bestii, przy łapach aby następnie dojść do pleców, a w końcu do głowy. Odpowiednie ponacinanie było drogą do sukcesu w tym, przypadku. Tak się stało, że po kilku minutach elf miał wszystkie 11 skór ładnie ułożonych i zawiniętych. Elf będąc, przy głowach wziął się za kły. Otworzył każdej bestyjce, paszcze odór jaki z nich wyszedł mógł doprowadzić do wymiotowania nie jednego łowce, ale elf niezłomnie zabrał się za kły. Nathaniel wbijał sztylet w dziąsła, a następnie delikatnie podważał, każdy kieł aby nie doszło do jego złamania. W ten sposób uzyskał 28 kłów. Na sam koniec zostawił sobie pazury, przy łapach. Tutaj również postąpił podobnie, co z kłami lecz bardziej delikatnie. Elf delikatnie podważał ostrzem sztyletu, każdy pazurek a następnie delikatnie wyciągał swoją dłonią. Tak robił z każdą łapą kreshara ten sposób wydobył 112 pazurów . Gdy skończył oprawiać zwierzynę odłożył wszystkie trofea, na jedno miejsce. Teraz mógł sobie chwilę odsapnąć.

//Pozyskuję :
112 pazurów kreshara
22m2 skóry kreshara
28 kłów kreshara

[Canis]

Dyum i Salazar:

To jednak był kawałek drogi. Doszliście po pewnym czasie całkowicie gubiąc z oczu Nathaniela. Salazar podszedł do zakamuflowanego wozu i sięgnął po butle.

- Trofea się przydadzą... krew też...Cholera, weź jakoś całą skrzynię na grzbiet wierzchowca, trochę tej krwi tam będzie. - Powiedział zabierając kilka butli i przypinając sobie do ekwipunku, żeby móc z nimi chodzić. Po czym podał resztę skrzyni Dyumowi co by jakoś się z tym uporał na wierzchowcu.


Nathaniel:

Gdy oprawiałeś zwierzynę usłyszałeś warczenie zza drzewa, na którym uprzednio siedziałeś. Gdy spojrzałeś w to miejsce zobaczyłeś 2 wilki pędzące wprost na ciebie szczerzące kły. Są w odległości 15 metrów.

2x Wilk

[Eric]

Eric przytroczył w jakiś sposób skrzynię do juków konia i poprowadził go drogą powrotną. Zaczynał lubić zwierzaka. W końcu był pierwszym wierzchowcem, który poniósł go na swoim grzbiecie w bój. Teraz jednak cierpiał z tego tytułu katusze, ledwo czując piekące pośladki. Rumak był jurny i potrafił wierzgać. Eric starał się iść z godnością, co nie w zupełności mu wychodziło.

[Nawaar]

Elf kończąc oprawiać zwierzynę, usłyszał warkot i łoskot czuł, że dobrze się to nie skończy. Nathaniel odwrócił się w stronę drzewa, na którym wcześniej siedział chowając się, przed krasherami. Dziecię lasu momentalnie wyjęło łuk z sajdaka, oraz strzałę z kołczanu kładąc ją na cięciwę łuku naciągając ją,  by rozpocząć namierzanie. Wilki w między czasie ruszyły, a elf wystrzelił w jednego trafiając go w głowę. Zwierzę coś zaskomlało i straciło swój impet, by umrzeć z dygoczącą strzałą w głowie. Następnego zwierzaka nie zdążył, by ustrzelić dlatego położył łuk na ziemię, a wyjął srebrnego kła gdy to uczynił wilk chciał użyć przewracania, lecz elf robiąc duży skok w górę uniknął ataku. Wilka na chwilę stracił elfa z oczu, aby znów go wyczuć gdzie stał i zaatakował znów używając ugryzienia w nogę Natanka. Dziecię Nalasa uskoczyło do przodu, tak zwanym tygrysim skokiem na metr od zwierzęcia. Następnie elf obrócił się i ruszył do ataku i tak samo postąpił wilk. Elf teraz uskoczył w lewą stronę, niwecząc atak zwierzęcia a sam tnąc jego lewy bok. Wilk zawył, ale jeszcze nie przestawał walczyć, jednakże rana cięta i brocząca się z niej krew poważnie go osłabiło. Dlatego elf nie chciał się bawić i postanowił go wykończyć, lecz znów musiał unikać ząbków wilczka odskakując tym razem w prawą stronę. Nathaniel postąpił tym razem podobnie, ale ciął prawy bok wilka. Ten zawył ostatni raz i legł, lecz wciąż dychał. Dziecię lasu podeszło do niego ze sztyletem w łapkach i solidnym uderzeniem w czaszkę pozbawiło życia wilka, tym samym kończąc jego mękę.

Elf wziął parę głębokich, oddechów i zabrał się za oprawianie wilków. Ponacinał skórę tak samo, jak w przypadku kresharów, czyli przy łapach plecach, a na końcu na czaszce. Następnie zabrał się za kły, które w ten sam sposób wyciągnął,  czyli powbijał sztylet w dziąsła a na końcu podważał uzyskując kilka kłów. Na samym końcu wziął się za pazury. Tutaj również z elfią delikatnością podważał, każdy pazur przy łapach odkładając go na bok.
W ten sposób uzyskał nowe trofea.

// Pozyskuję :
32 pazurów wilka
4m2 skóry wilka
8 kłów wilka

[Canis]

Salazar i Eric dotarli do Nathaniela tuż po pozyskaniu przez niego trofeów i zabiciu wilków.

- Wesoło, wilki cię chciały zjeść? Wyglądasz raczej na żylastego niż mięsistego. - Powiedział rozbawiony jaszczur wypominając elfofi jego skąpą budowę ciała jako swoistego chuderlaka. Nie mając czasu sięgnął po mały nożyk i ruszył wraz z butlami w kierunku bestii, by pozyskać krew.

[Nawaar]

- Zabawne doprawdy. Skomentował elf na odpowiedź jaszczura. - Ty miałbyś więcej szczęścia, bo łuska stanęłaby im w gardłach. Powiedział już z uśmiechem na ustach, a potem usiadł sobie pod drzewkiem.

[Canis]

- Co ja za to mogę, ze jestem ciężko strawny. - Powiedział i wzruszył ramionami śmiejąc się podczas zacinania tętnic i żył Kresharów, w celu pozyskania krwi. przystawiał puste butle i brał kolejne napełniając je szkarłatną cieczą. Zwierzynę oprawiał nacinając główne tętnice szyjne, w pachwinach oraz innych częściach ciała, gdzie widział wyraźnie żyły na oskórowanych już ciałach. Nie było to trudnym zadaniem. Podobnie uczynił z wilkami. Wierzył, że Nathaniel się za to nie obrazi.

Pozyskuję:
33 litry krwi kreshara
10 litrów krwi wilka

- Musimy znowu iść do wozu i to zanieść. poza tym musimy się przemieszczać z wozem. Nie możemy go załadowanego zostawiać w oddali, a nie damy rady latać ze wszystkimi trofeami przez cały las. A gdzie są kłusownicy tego nie wiemy. Ciężko będzie ich znaleźć. Chodźmy po wóz. - Powiedział oddając Dyumowi część butli z krwią, a samemu przypiął do pasa tyle ile mógł. Pomógł Nathanielowi dźwigać trofea.

[Nawaar]

- No to idziemy. Powiedział taszcząc część trofeów, przy okazji oberwał kilkoma gałęziami i wpadał, co jakiś czas na jakieś badyle leżące na ziemi. Wszystko dlatego, że był elfem wątłej budowy, a dodatkowo jego wzrok zasłaniały mu trofea, więc kierował się bardziej słuchem i dźwiękiem kroków towarzyszy. Nathaniel liczył na to, że zajdą dosyć szybko bez żadnych problemów.

[Eric]

- Mam nadzieję, że szybko znajdziemy tych kłusowników, bo nogi powoli odmawiają mi posłuszeństwa - powiedział, skarżąc się na trudy marszu i walk w dziczy z drapieżnikami.

[Canis]

- No Dyum spodziewam się, ze czeka nas długi okres poszuki... - Powiedział zwracając głowę w kierunku w który zmierzali. przerwał mówić, a na jego twarzy zagościła taka mina:  .

Było to spowodowane tym, ze 25 metrów przed grupą 7 bandytów próbowało obrabować wóz z zawartością. szarpali się z wozem skrytym w krzakach. Obwieszeni byli przeróżnymi trofeami...

4x Bandyta
3x Wojownik Zgromadzenia

Są 25 metrów od was i nie zauważyli was.

[Eric]

- Długi okres - zadumał się. - W rzeczy samej - sięgnął wolną dłonią po miecz i przybrał swój najgroźniejszy wyraz twarzy. Nie na tyle groźny, by spłoszyć, któregoś z bandziorów. Ale wystarczająco groźny do... No, właściwie zupełnie niegroźny. Co innego miecz w jego dłoni. Miał w sobie coś takiego, że od razu było jasne, że pertraktacje nie wchodzą grę.
- To co z nimi robimy? - zapytał Salazara.

[Canis]

- Dajmy im wziąć wóz. Niech zaprowadzą nas do miejsca swoich polowań. Będą ładować swoje trofea albo coś, to się ich napadnie zabije, jednego zostawi do pogadania. A może zaprowadzą nas od razu do głównej siedziby? Cholera wie. - Powiedział szeptem do towarzyszy licząc na ich zgodę.

4x Bandyta
3x Wojownik Zgromadzenia

Są 25 metrów od was i nie zauważyli was.

//Statystyki mają stale być.

[Eric]

- Może być. Poczekajmy, aż ruszą - powiedział i usiadł wygodnie na ziemi, opierając się o pień drzewa. Wyglądał przez gąszcz krzaków na krzątających się złodziejaszków.

4x Bandyta
3x Wojownik Zgromadzenia

[Canis]

Nie minęło wiele czasu gdy odsłonili cały wóz i Dwoje z nich silniejszych chwyciło za wóz. pozostała piątka stanęła za wozem pomagając poprzez pchanie go. Jechali szlakiem na wprost, w przeciwną stronę niż ta, z której przyjechaliście.

4x Bandyta
3x Wojownik Zgromadzenia.