Bractwo Ciemności

[Rakbar Nasard]

Gdy bestia umierała, adept ze stratą w oczach patrzył na tę sytuację.
- Pierwszy raz widzę demony, ale ten... jest wyjątkowy i piękny. Idealna powłoka, ciało silne, elastyczne i wytrzymałe. - dumał nadal nad kałużą lawy. Kiedy się ocknął, zauważył leżącego towarzysza, całego we krwi. Nie powiedział więcej już nic.

[Fakiron]

- Co robimy mistrzu? Z Aragornem... Nie jest za dobrze...

[Izabell Ravlet]

- Karma jest suką - mruknął, zbliżając się do towarzyszy. Podczas walki nie miał zbytnio szans cokolwiek zrobić, toteż czekał, wiedząc, że magowie sobie poradzą. Widok zmasakrowanego dracona spowodował u niego dziwne, mieszane uczucia. Obrzydliwość krwi i rozrzuconych wnętrzności nie zadziałała na niego. Z jednej strony nie żałował (chwilowej) utarty jego osoby, a z drugiej czuł się dziwnie. Jakby Aragorn na to zasłużył, ale gdyby coś nie poszło tak jak pójść powinno, to była by to spora strata.

[Isentor]

Isentor podbiegł do leżącego na ziemi Aragorna, włożył mu tyle organów ile się dało na swoje miejsce, można powiedzieć, że po prostu wepchnął je do rany, po czym zaczął leczyć jego rany. Na oczach uczniów organy zaczęły się regenerować, krwotok ustał, skóra na brzuchu zarosła się. Isentor upadł obok Aragorna lecąc niemal na twarz, zwymiotował gęstą, czarną krwią. Leżał oddychając ciężko.

[Canis]

Salazar tak patrzył i patrzył...wszedł do środka i poszukiwał swojej koszuli i reszty ekwipunku... Widząc Isentora i Aragorna, pomyślał (o dziwo). Nie chciałbym być witalitą... Po czym rozejrzał się dookoła po całym burdelu w pomieszczeniu.
- No przytulnie tu i bardzo zachęcająco do odwiedzin...

[Elrond Ñoldor]

- Tak potężni, a taki słabi - mruczał pod nosem przywdziewając swoją zbroje, którą znalazł w jednym z rogów sali.

[Rakbar Nasard]

Adept, wzorem innych, również ułożył swój ekwipunek na ciele.
- Mistrzu... - odparł niepewnie. Przeczucie mu uświadamiało, że czas ruszać dalej, z drugiej jednak strony bał się reakcji. - Powinniśmy ruszać.

[Hagmar]

- Pierdole... to jest zbyt... pojebane... Wstał z podłogi i zaczął powoli zakładać płyty. Skup sie durniu! Oparł się na mieczu ciężko dysząc. - Wiem że gówno wiem. Mruknął sentencjonalnie.

[Malavon]

Odnalazłem swoją część ekwipunku i założyłem na siebie. W dłoni znów mogłem dzierżyć kostur.
-Mistrz potrzebuje nieco czasu na regenerację.

[Fakiron]

Fakiron począł także szukać swojego ekwipunku. Leżał niedaleko. Przywdział strój,a kostur schował.

[Devristus Morii]

Pomoże mi ktoś przywdziać zbroję i broń? Rozumiecie spojrzał wymownie na nadgarstki I niech ktoś  przewróci mistrza na bok. Chcecie aby się udusił w wymiocinach? I udrożnijcie mu drogi oddechowe

[Malavon]

-Już idę mistrzu Devristusie. Jak powiedziałem, tak zrobiłem. Udałem się do elfa, który był od dawna dość przychylny mojej osobie. Zacząłem mu pomagać ubierać kolejne elementy zbroi. -Kostur raczej na plecki?

[Devristus Morii]

Oczywiście, że tak. Dziękuję Malavonie

[Elrond Ñoldor]

Elrond tymczasem pomógł Isentorowi.

[Canis]

Salazar widząc tą dobroć i pomaganie sobie nawzajem wszystkich poczuł podobną powinność. Pomógł sobie samemu założyć koszule, spojrzał na spodnie które miał i te swoje stare i uznał, ze praktycznie takie same, więc wziął się za butki i swoje bronie, które schował gdzie się należało. Tak samo runę. Wreszcie... i to naładowana! Uradował się wiedząc, ze będzie miał możliwość użycia chociaż jeszcze raz kamyka.

[Isentor]

- Dzięki Elrondzie. Będę musiał dopracować witalizm, by zniwelować ten ból przy leczeniu. To na dłuższą metę zrobi nam wodę z mózgu.
Isentor poszedł się ubrać w swój ekwipunek.
- Zachowałbym ostrożność, nie ma sensu stąd wychodzić bez planu, a jakiś mieć musimy. Chyba nie chcecie, by znowu potraktowali nas gazem. Nie wiemy, które pomieszczenia są ku temu przystosowane.

[Devristus Morii]

Mistrzu możesz w między czasie uleczyć moje nastawione już nadgarstki? W takim stanie za bardzo się nie przydam.

[Elrond Ñoldor]

- Zauważyłem to już podczas nauki - uśmiechnął się.

[Isentor]

Isentor chwycił Devristusa za nadgarstki i uleczył jego kości oraz nadwyrężone mięśnie.
- Kilkoro z was potrafi wyczarować kałużę lawy, kulę wody lub zamrozić dany obiekt. Gdy bractwo ponownie postanowi nas zagazować użyjcie tych czarów na puszkach. Jeśli wszyscy są gotowi wracamy na górę.

[Elrond Ñoldor]

Elrond tylko kiwnął głową.