Tereny Valfden > Dział Wypraw
Tacticus w potrzebie! - Na ratunek Melkiorowi
Mohamed Khaled:
Skurwysyny! złapał się za ramię. Szczęście, a może nie? Wszak to tylko draśnięcie, mogło być gorzej. Ale bolało tak czy tak... Kurwa. Dasz radę zmienić się w nietoperza? Odlecisz stąd, póki masz jeszcze szansę. Ja spróbuje ich jakoś powstrzymać, by i Melkior zdołał uciec. Sam też prawdę mówiąc mógł uciec. Czy to przez teleportację, na teren poza oddziały wroga, który widział. Jak i przez przemianę. Ale stracił by ekwipunek. A i Mogul, Melkior, Vernon i Yarpen. Oczywiście też Maria. Nie mógł ich zostawić, czuł że to przez niego wszystko się spierdoliło...
Hagmar:
- Pierdolnij meteorem w twierdzę. Jak najdalej od nas. Reszta, zabarykadować główne drzwi! Ruchy kurwa!
Dragosani:
- Pierdol się, sam nie ucieknę - odparł Drago, gdy usłyszał propozycję Kratosa. Teraz, już gdy walka na chwile minęła i poziom adrenaliny opadł kula zaczęła coraz bardziej przeszkadzać. Owo przeszkadzanie przyjęło formę, a jakże, bólu. Jednak wampir musiał wytrzymać. Zaciskał więc zęby i syczał, ale jakoś się jeszcze trzymał. Był przyzwyczajony do bólu, ukrzyżowanie i rytuał przemiany w Bestię potrafią zahartować. Krzywiąc się z bólu i klnąc pod nosem zaczął pomagać w ustawianiu barykady.
Mohamed Khaled:
Oh... posmutniał. Tyle żyć pójdzie się jebać.
Gińcie skurwysyn! Elash ruesh anesh qiesh osh hu!
Ci, co znali się na magii, i wyczuwali ją mogli poczuć skok energii. Mag zamknął oczy, i uwolnił energię. Ta rozpłynęła sie, a po chwili jak nie jebnął grzmot z nieba. To pochmurniało, potem poczerwieniało. Grzmot, dwa... Coś wielkiego leciało z nieba. Wraz z upływem czasu, widać było dokładniej. Był to meteor, lecący wprost na twierdze. Leciał, i leciał. Był coraz bliżej...
Hagmar:
I jak nie jebło! Błysk oślepił was na kilka sekund, fala uderzeniowa wybiła resztę okien a spora część frontu twierdzy ewaporowała. Tym czasem ktoś walił w drzwi kuchni.
//Ustąpią za 3 posty
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej