Mglisty chram

[Gunses]

- Smoki generują jednak dodatkowy przychód. Jednakże liczyłem właśnie na naukowców. Cóż, będę musiał porozmawiać z magiami. Znają się na alchemii, powinni pomóc.

[Jiroslav]

Wstał także Jiros. Podniósł się, przeciągnął i rozprostował kości. Nie odzywając się do nikogo spokojnie osiodłał konia. Później zebrał rzeczy i usłyszawszy zew natury udał się w krzaki. Zastanawiało go, czy zdążą zjeść śniadanie przed wymarszem do ruin. Przydałoby się, bo ciężko komukolwiek walczyć na głodniaka. Jemu w szczególności. Dlatego też po powrocie szybko dobrał się do swoich zapasów prowiantu. Jakoś przestał myśleć o chramie.

[Melkior Tacticus]

Melkior wstał, o 5 rano. Co zakrawało na zbrodnie przeciw ludzkości. Oczywiście nikt nie kwapił się rozpalić ogniska czy coś upichcić. Podszedł do konia i z torby wyciągnął trochę suchego prowiantu. Przysłuchiwał się rozmowie niziołka i Gunsesa.

[Gunses]

- Wszyscy mają racje żywnościowe - zakpił Gunses patrząc na grzebiących w torbach Pożegnał się z niziołkiem, podszedł do znajomego elfa, syna Aragorna
- Witaj Melkiorze. Wyspany?

[Elrond Ñoldor]

Elrond wstał. Noc była przyjemna. Wyspał się jak nigdy.

[Melkior Tacticus]

- Nie narzekam Gunsesie. No może gdyby Elrond nie chrapał 3/4 nocy i nie wzywał jakiejś Mortis by mu robiła dobrze wyspałbym się bardziej.

[Gunses]

- Stary grzyb - powiedział Gunses zerkając na Elronda. Wierzchowiec Melkiora boczył się na wampira, Gunses poklepał go po chrapach.
- Nie przepadają za mną - dodał - No ale nie przyszedłem rozmawiać tutaj o koniach. Przyszedłem w dwóch innych sprawach. Po pierwsze... Masz jakieś wieści od ojca?

[Melkior Tacticus]

- Nie, odkąd wyjechał do Tinriletu. Zdziwi się jak wróci i zobaczy barierę. - elf lekko się roześmiał - Chyba że król kazał go sprowadzić szybciej i teraz kwitnie w "Mor Andor" z garstką żołnierzy i cholera wie czym. Staruszek jest w swoim żywiole.

[Gunses]

- Fakt. Rozrywki mu tam nie będzie brakować - powiedział wampir dość poważnie. Tereny kolonii karnej były najeżone niebezpieczeństwami.
- Druga sprawa. Chciałem dać Ci kilka rad przed wejściem do tego chramu. To niebezpieczne miejsce...

[Malavon]

Mal nie miał jakiś problemów z snem. Udało mu się spędzić noc całkiem spokojnie. W miarę wypoczęty mógł ruszyć w dalszą drogę. Po prawdzie zjadłby coś i się napił, ale tego pierwszego nie mógł sobie od tak zapewnić. Zajrzał do swojej podróżnej torby, lecz nic tam nie znalazł. Mag zakręcił w powietrzu palcem tworząc niewielki strumyczek wody, który był posłuszny każdemu jego ruchowi. Powoli zaczął nieco z niego upijać. Gdy ugasił nieco swoje pragnienie, zrobił również podobną sztuczkę dając nieco swemu wierzchowcowi. Koń parsknął potem zadowolony, a elf poklepał go po karku.
-Tak w ogóle Devristusie, skąd pewność, że akurat w tym chramie odnajdziemy to czego szukamy?

[Melkior Tacticus]

- Domyślam się, nie będę się wychylał. Idę tam z ciekawości, nie po chwałę i złoto. Te zdobywa się w bitwach.

[Zeleris Flamel]

Zeleris obudził się tak jak wszyscy. Po przeciągnięciu się i podrapaniu w ogon, zaczął przygotowywać się do dalszej drogi. Było zdecydowanie zbyt wcześnie, aby dracon miał ochotę na jakiekolwiek interakcje społeczne, więc po prostu przygotowywał się w milczeniu, ignorując kompletnie resztę towarzyszy.

[Gunses]

- Pamiętaj jednak o kilku rzeczach. Staraj się trzymać po środku kompanii. Walczysz na odległość, ale to nie znaczy, że stanie na tyłach jest bezpieczne. Z środka masz możliwość skrycia się za kimś kto walczy bezpośrednio oraz możesz pomagać im szyjąc do przeciwników. Te chramy mają małe sale i dość nieduże korytarze. Twoje zdolności łucznicze powinny wystarczyć aby uśmiercać.

[Elrond Ñoldor]

- Drogi Zelerisie - powiedział mentorskim tone podchodząc do dracona.
- Zauważyłem i to nie raz, dosyć niepokojącą rzecz. Często drapiesz się w okolicach ogona. Czyżbyś złapał jakiegoś grzyba pod łuską? - następnie pokiwał głowa w głębokim zamyśleniu, jak to robią ludzcy mędrcy, w większości szarlatani, którzy chcą sprzedać magiczne eliksiry, które niby odstraszają skrzaty, co to do mleka sikają i plączą ogony koniom.

[Melkior Tacticus]

- Gunsesie, uczyłem się jak walczyć w zamkniętych pomieszczeniach. Wpajano mi do łba wiele podobnych rzeczy. Owszem, brak mi doświadczenia, temu nie zaprzecze. Ale jeśli wychowujesz się w rodzinie która od tysiącleci trudni się wojną to pieerwsze czego cię uczą to jak prawidłowo trzymać miecz itd. Dzięki bogom że parę lat spędziłem pod opieką Devristusa i Elronda w Gildii Magów. Gdyby jej nie spalono byłbym już pewnie magiem. Dziękuję jednak za dobrą radę.

[Gunses]

- Jakoś Ciebie nie nauczyli jak prawidłowo trzymać miecz - rzekł Gunses chłodno. Nie wątpił w to, że Elf był zapoznany z walką, jednakże brakowało mu doświadczenia. ÂŁukiem posługiwał się w poziomie podstawowym. Nie było to coś, co mogło dać przewagę na polu bitwy.

[Zeleris Flamel]

Był wczesny ranek, więc Zeleris spojrzał na Arcymaga mniej więcej tak.
- Lepiej po ogonie, niż po dupie - odpowiedział niemalże tonem mędrca. - O mój ogon się nie martw. Czasem zaswędzi, jak ciebie, dajmy na to... ee... łokieć. Masz może nieco kawy? - zmienił temat na coś, na czym najbardziej mu teraz zależało.

[Devristus Morii]

Pewności nie mamy, ale jest to chram wskazany przez Elish Ehru. Sprawdzimy i zobaczymy czy coś znajdziemy. Teraz nasz przyjaciel sprawdza gdzie znajduje się miejsce do chramu pod stolicy. My natomiast żeby się nie nudzić wyruszyliśmy tutaj odparł elf Ruszamy?

[Melkior Tacticus]

- To była przenośnia. Rzekł przewracając oczyma o tak: 

[Gunses]

- Nie trafiona - powiedział Gunses po czym usłyszał słowa Devristusa
- Nie ma co zwlekać, ruszajmy - powiedział wampir.