Doprowadzić sprawy do końca - Ansir

[Mogul]

- Salute żołnierzu. Pomimo faktu posiadania szlacheckiego tytułu, ork był dalej prostym wojownikiem. Po przywitaniu streścił ze szczegółami jak się sprawy mają. Toż to w końcu sprawa najwyżej, państwowej wagi.

[Aurius]

Wraz z oddziałami Atusel przybył Aurius. Paladyn nie mógł nie pojechać na pomoc dowiedziawszy się o wymarszu wojsk króla. W końcu Bractwo było uznawane za elitarny oddział wojowników oddanych królowi. Na szczęście dzięki wypożyczeniu konia z zakonnej stajni rycerz zdążył na czas.
-Baronie Mogulu. - skinął głową z konia. -Panowie z Paktu. - skinął do magów, jako że wszystkich nie znał i wolał nie zwracać się imiennie wyłącznie do Zelersia, którego kojarzył.

[Gunses]

- No to możemy teraz sobie poszperać tutaj trochę - powiedział radośnie widząc rzesze mutantów ciągnących na powierzchnię, a potem dodał smutno - No chyba, że musimy wracać i im pomóc?

[Nocturn]

Nocturnus również przywitał paladyna skinięciem głowy. Widział go nie pierwszy raz, jednak nigdy nie miał okazji go poznać, a obecna chwila nie była najlepszym momentem na pogawędki.
- W końcu coś się dzieje. - oznajmił z ulgą.

[Canis]

- Witajcie Pany... - Przywitał się niedawno upieczony rekrut widząc kilka znajomych twarzy.

[Mohamed Khaled]

No i przyByły posiłki. Ale co z tamtymi? Mam nadzieje że żyją? pomyślał mag .

[Elrond Ñoldor]

Elrond podniósł głowę pytająco na słowa Gunsesa. Czarodziej był właśnie dosłownie uczepiony jednej ze skrzyń. Zmarszczył brwi, prychnął jak kot i dalej dobierał się do niej z zamiarem otworzenia. Jak na barona i arcymaga był biedny jak mysz. Jeśli nie udałoby mu się w normalny sposób otworzyć wieka, znał się na martokinezie, a z nią to już nie były przelewki.

// co znalazłem

[Isentor]

Zaczęły wypełzać, z karczmy, jak i również ruin okolicznych budynków, w których piwnicach mutanty wykopały podziemne tunele. Wystarczyło kilka sekund, by ruszyło na was 130 pomiotów mutacji. Dowodzący wojskami Atusel wydał rozkaz do utworzenia szyku bojowego w kształcie okręgu, konni zaczęli odjeżdżać przygotowując się do szarży.

pomiot mutacji 130/130


Zainteresowany zawartością skrzyni mag znalazł w jej środku wysokie na 50 centymetrów jajo, które zdobiły czerwone plamki. Isentor udał się do pomieszczenia obok. Nie chcąc wszczynać niepotrzebnego hałasu powoli otworzył drzwi i zerknął kątem oka, czy aby na straży nie pozostały jakieś mutanty. Szczęście mu sprzyjało, ponieważ nikogo nie zastał. W pokoju znajdowały się dwa pionowo ustawione stoły stosowane w medycynie wyposażone w pasy do krępowania pacjenta. Kilka metrów dalej znajdował się ołtarz skierowany do nieznanego magowi bóstwa. U stóp ołtarza leżała metalowa misa wypełniona krwią. Na półkach powieszonych na ścianach leżało wiele narzędzi do zadawania bólu w bardziej finezyjny sposób niż zwykłe pchnięcie mieczem. Z pewnością znaleźliście się w sali rytualnej o ile nie sali tortur.

[Elrond Ñoldor]

Elrond prawie się posikał z radości. Dokładnie owinął jajo w znalezione strzępy szmat i bezpiecznie przymocował do swojego ekwipunku. Podszedł do Isentora.
- Tworzą sobie boga? Może to ich stwórca? Gunses mógłby zerknąć, czy nie przypomina to kogoś, co sobie hasa po twoich ziemiach... Alchemika, czy jakiegoś maga... - szepnął.

[Isentor]

- Zamierzasz tak biegać z pół metrowym jajem u pasa?

[Hagmar]

- Umysł Elronda czasem zawodzi Mistrzu. Starość nie radość. Huehue. Co robimy dalej?

[Isentor]

Isentor zbliżył się do misy wypełnionej krwią. Próbując zbadać naczynie na występowanie energii magicznej wyciągnął dłoń nad toń krwi. Czerwona substancja zaczęła nagle bulgotać. Po chwili rozległ się donośny głoś w niezrozumiałym dla nikogo języku.

[Elrond Ñoldor]

- Bardziej na plecach. I pomagam sobie magią. Spokojnie. Dam radę. Na szyi od kilku miesięcy noszę kilogram soli. Można się przyzwyczaić... - spojrzał co wyczynia Isentor. Pamiętał, jak go kiedyś wciągnęło do kostki dusz. Osobiście były elf byłby bardziej ostrożny, przy sprawdzaniu dziwnych rzeczy. Szczególnie mrocznych i krwistych.

[Isentor]

- Jeśli to jest to co myślę, to mamy tutaj niezłą aferę.
Głoś zamilknął, zaś krew przestała bulgotać.

[Elrond Ñoldor]

- Co to jest? - zapytał. Doszedł do wniosku, że woli nie podchodzić bliżej.

[Isentor]

- Magia demoniczna zawiera pewne zaklęcie komunikacji. Składasz ofiarę z człowieka podcinając mu gardło, zlewasz krew do jakiegoś naczynia, wypowiadasz inkantacje oraz imię rozmówcy. Po czym możesz z nim pogadać. Jeśli ktoś używał tego zaklęcia to najprawdopodobniej po to, by komunikować się z jakimś demonem.

[Elrond Ñoldor]

- A twój ruch ręką po prostu włączył działające połączenie. Głos, był głosem demona. Logiczne. Ale działa to też w dwie strony. On, usłyszał nas.

[Devristus Morii]

Elf w tym czasie podszedł do aparatur alchemicznych, aby sprawdzić czy w nic nich nie zostało może, a następnie udał się do otwarcia skrzyń.

[Hagmar]

A Aragorn stał w skupieniu pilnując by nic ich nie zaskoczyło. Na powierzchni zapewne byłoby ciekawiej.

[Mogul]

A na powierzchni trwała walka. Pełno tego gówna kurwa. Zablokował atak sztyletem swoim szponem, po czym ciął w głowę mutanta swoim srebrnym bułatem. Odrzucił truchło odrzucając je na biegnących w jego stronę kolejnych przeciwników, zebrał w sobie gniew i cisnął błyskawicami w stronę mutanta, który atakował jednego z żołnierzy.

//:128?/130 mutantów

//: dodałem znak zapytania, bo nie jestem pewien, czy zwykłe pomioty mutacji też się regenerują