Doprowadzić sprawy do końca - Ansir

[Isentor]

- Idź Kratosie na powierzchnię. Sprawdź czy nie potrzebują tam Twojej pomocy.

[Elrond Ñoldor]

- Słyszałeś? Pora się zbierać. Idę poszperać w magazynie. Jajko już znalazłem - powiedział Devrustusowi  i poklepał dziwny garb na plecach. Uśmiechnął się, a w jego oczach były złote iskry. Poszedł schodami na górę, rozejrzał się po pomieszczeniu. Zagwizdał.
- No, no... Niezły rozpierdziel... Ruszył w kierunku półek, częściowo zniszczone przez mutanty, by odnaleźć coś cennego i interesującego.
// Chrom mi zasugerował 'rozpierdol' zamiast 'rozpierdziel'. Chyba wie lepiej co się dzieje w świątyni.

[Mohamed Khaled]

Ciężko obolały, krwawiący z rany na klacie i z ręki powolnymi krokami wyszedł na powierzchnie. Tam runął na ziemie, i zamknął oczy.

[Aurius]

Aurius posłuchał króla i pobiegł na górę. Tam poinformował ludzi, którzy wciąż byli w stanie się poruszać iż potrzeba sporej ilości nafty, aby posłać do miejsce do siódmych piekieł. ÂŻołnierze wydawali się zadowolenie z wizji pozbycia się miejsca narodzin tych paskudztw oraz opuszczenia przeklętego miasta.
Następnie paladyn zajął się ranami Zelerisa. Trzeba było zatamować wszystkie krwawiące rany. Szkoda by było pozwolić się wykrwawić towarzyszowi. Zwłaszcza, że Aurius był tu po to aby pomagać.

[Gunses]

- Jasne - powiedział Gunses. Nim jednak zaczął wykonywać rozkazy podszedł do Kartosa. Opatrzył mu rany bandażami
- Wyleczą Cię na powierzchni - powiedział - Trzymaj się jakoś - po czym udał się schodami w dół do leżących tam Deva i Elronda
- Dev - powiedział Gunses - Mam 15 centymetrowe rany w piersi. Daj mi trochę swojej krwi...

[Nocturn]

- Dobra robota! - rzekł krótko. Sam nie wykazał zbyt wielkiej aktywności podczas walki, gdyż jego ataki były zbyt słabe na ten rodzaj mutantów. Słysząc rozkaz króla, zaczął pomagać w wynoszeniu rannych na powierzchnię.

[Devristus Morii]

Bierz ile chcesz, ale wynosisz mnie na powierzchnie powiedzial elf.

[Isentor]

Isentor udał się na powierzchnię, gdzie napotkał dowódcę oddziału, ten przekazał mu raport z bitwy dobitnie przedstawiając wpadkę Malavona. Później nakazał jednemu z żołnierzy odstąpienie konia Królowi. Isentor uwiązał do siodła co ważniejsze notatki, które odnalazł w laboratoriach, wsiadł na konia i patrzył jak armia powoli szykuje się do wymarszu.

[Gunses]

Gunses zarzucił rękę elfa na kark, wziął go ostrożnie na ręce i wyniósł na powierzchnię. Tam położył go ostrożnie na noszach. Zauważył, że fleczerzy jacy przybyli wraz z wojskiem mają trochę krwi do przetoczeń. Zwędził dwie jednostki i wysysając je do dna wrócił pod ziemię. Znalazł Elronda i powiedział
- Elisash - i wyczarował światło - Weź je sobie - polecił, sam zaś udał się do innego miejsca aby je przeszukać


//Coś znajduję?
//Coś epickiego za waleczność :>

[Elrond Ñoldor]

A Elrond nadal przeszukiwał pomieszczenie w którym działa się ostatnia bitwa. Szukał dokładnie, przegrzebując się przez szafki, zniszczone komody i stoły laboratoryjne. Patrzał dosłownie wszędzie.
Zaczepił go Wampir i ofiarował kulę światła. Podziękował i pomagając sobie mortokinezą manipulował nią wokół siebie, by mieć lepszy widok, w zaciemnionym pomieszczeniu.

// I co Edzio znalazł?

[Isentor]

Gunses jak i Elrond nie znaleźli niczego wartościowego.

[Zeleris Flamel]

- Dzieeeghrr... - Zeleris podziękował paladynowi. Tak średnio artykułowanie i przytomnie, ale liczą się chęci. No i cicho. Tak cicho, ze rycerz ledwie to dosłyszał. Po chwili od zabandażowania ran, dracon usiadł chwiejnie. Spojrzał na Auriusa ponurym wzrokiem.
- Opatrzony przez paladyna... co za hańba... - zaklął jeszcze pod nosem, co mogło świadczyć, że pomoc medyczna okazała się fachowa i mag nie jest już tak osłabiony jak był. Wstał opierając się o ścianę.
- No, ale dzięki - powiedział już wyraźnie. Po tym poczłapał powoli na powierzchnię, gdzie miał nadzieję zwędzić od kogoś jakąś miksturę uzdrawiającą. W tej chwili jakoś nie miał ochoty aby szperać po magazynach.

[Elrond Ñoldor]

Tylko prychnął. Miał już dość tych ruin. Na magii ognia się nie znał, więc pomóc w spaleniu tego miejsca nie mógł. Wyzwolił energię magiczną ze swojej duszy i teleportował się na powierzchnie. Dorwał jakiegoś armijnego wierzchowca, któremu pan się zagubił. Podjechał wolno do króla.
- Ciężka walka, dziwni przeciwnicy. Nie żebym się tego nie spodziewał... - zaczął.
- Jak myślisz królu, co takiego jest w tym Valfden, że twój ojciec aż tak chorobliwie chce nas zniszczyć?

[Canis]

Canis tylko spoglądał na to co się dzieje i leżał na ziemi nadal czekając aż będzie w stanie stanąć na nogi...

[Gunses]

Gunses też powrócił. Gwizdem przywołał swoją klacz. Wsiadł na nią i podjechał do króla
- Isentorze. Udało nam się, ale ci przeciwnicy to nie przelewki. Tylko dlatego, że współpracowaliśmy i że mieliśmy doświadczenie udało nam się wygrać. Pracę nad bestiami muszą pójść do przodu, bo przeciwnik rośnie w siłę w zawrotnym tempie.

[Aurius]

-Może ci pomóc dojść na nosze rekrucie? - spytał paladyn stojąc nad rannym Canisem.

[Elrond Ñoldor]

- O magach nie wspomnę. Specjalizacje w powijakach, alchemia w powijakach, przywołanie w powijakach. Jesteśmy dziećmi, które dostają razy już byt często...

[Isentor]

- Myślę, że może to mieć związek z draconami. Wszystko co pozostawili po sobie znajduje się na Valfden, w wyjątkowo dobrym stanie, czasem nawet nienaruszonym. Kontynent był przez wiele tysięcy lat plądrowany, dlatego Meaneb pewnie nie ma tam już czego szukać. Być może zależy mu na czymś co ukryto w jednym z chramów. Pierwsze strony dziennika, który znalazłem wspominają o rozpoczęciu wykopalisk w nowym miejscu. Można się więc domyślać, że czegoś tutaj szukali. Przekopali te ruiny wzdłuż i wszerz ale niczego nie znaleźli. Kto wie czy podobnych ognisk mutantów nie ma na Valfden więcej?

[Canis]

- Dziękuję Paladynie, nie odmówię pomocy.

Powiedział i z nieukrywaną radością podał rękę by pomóc mu się przemieścić...

[Hagmar]

Pierwszy raz od mniej więcej 20 lat Aragorn zsotał ranny. Pomagało mu iść kilku ludzi po uprzednim opatrzeniu. Na powierzchni przysiadł na noszach. Kurwa. Nowa zbroja do niczego...