Tereny Valfden > Dział Wypraw
Ni żywego ducha: ÂŻalnik na Wyrębach
Gunses:
- Widzisz synku tą chałupę na skalę? - rzekł starszy mężczyzn - Ta, góruje nad wioską. To dom Sołtysa i rodzin Starszyzny - powiedział i poszedł do swojej roboty. Kończyło się Hemis, a to znaczy, że już niebawem trzeba było wyjść w pole. Wieśnicy więc naprawiali swoje narzędzia, ostrzyli motyki i pługi. Naprawiali wozy i wehikuły. Kowal w wielkim palenisku rozgrzewał, a potem przekuwał metal na nowe narzędzia. Po drodze plątały się dzieciaki, które dostawały naganę od matek, piorących w swych baliach ubrania na wiosnę. Nie było już nawet mroźno. Temperatura była powyżej zera.
Axel Ontero:
-Dziękuję za odpowiedź miły człowieku- podziękowałem mężczyźnie i zgodnie z jego wskazówkami udałem się do domu sołtysa. Rzeczywiście górował nad wioską i był większy i bardziej zadbany od innych. Zsiadłem z konia podszedłem do drzwi i zapukałem trzy razy, czekająć na miłe przyjęcie mnie w gościnę. Nie pogardziłbym poczęstunkiem.
Gunses:
//Nie jechałeś jednak sam. Wszyscy pojechaliśmy za tobą. Przed dom wyszedł wielkiej postury mężczyzna. Popatrzył na nas. Zauważył Gunsesa
- Pan Hrabia! - zawołał do niego
- Witaj Janie - powiedział Cadacus do faceta - Przybyliśmy tak szybko, jak mogliśmy.
- Dzięki wielki, bo to już się nieciekawie robi. Niby cmentarz za górką, ale i tak czasem ją tu słychać. Kury przestały się nieść przez nią, a dzieciaki w nocy spać nie mogą.
Nessa:
- Kim była ta pani za życia? - zapytała nieśmiało elfka po chwili, gdy nikt inny nie zabrał głosu. Wolała już teraz ułożyć sobie możliwe scenariusze, jak wypędzą ją w zaświaty w zależności od tego, jaką osobą była w przeszłości.
Gunses:
- Yy... Ludzie gadają, że czarownicą, no wiedźmą. Ja tam nie wiem... Młoda było, trzydziestki nie miała. Mieszkała na obrzeżu wsi, pomiędzy traktami do Progów i do Metr. Została zabita u niej w domu właśnie. Przez jej rodzinę... Powiadomiliśmy straże i wszystkich co do joty zamknęli w kiciu.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej