Królestwo Valfden > Atusel
Aleja Pamięci Poległych w Bitwie na Zielonych Równinach
Mogul:
- Chuja tam wie, ale inne legendy mówią, że Khan zyskał swoją siłę dzięki zawarciu paktu ze starym bogiem Beliarem. Tylko, że Beliar nie był raczej demonem, a gdy przestał istnieć, musiało się wszystko pokiełbasić. Ale cóż, nic innego nie mam. Muszę znaleźć świątynię orków na wyspie, bo podobno się tutaj znajduje, odpowiedniego szamana z jakiegoś innego klanu. Rozumiesz już jakie to ciężkie? Znając życie poszukiwania dużo będą kosztować, a i wtedy nie wiadomo co potem. Opieram się tylko na legendach.
Gunses:
- Mojego pana bardzo by zainteresowały postępy w Twoich pracach - powiedział Y'Berion - Chętnie dofinansujemy rozwój nauki, a może i to przyczyni się do odnalezienie Alzura? Weź to - powiedział i dał Ci dwa papiery - To mapa i glejt do Bractwa Pisarza, naszego pana.
Mogul:
- Czego chcecie od Alzura i czym jest to zło za mgły?
Gunses:
- O tym może dowiesz się w swoim czasie. ÂŻegnaj orku - powiedział i odszedł.
Mogul: Otrzymałeś dostęp do Bractwa Pisarza
Nikolaj:
Szedł wolno, kuśtykał, krew spływała mu po nodze. Walka na arenie nie należała do najbardziej udanych, ale przynajmniej uszedł z życiem. Ale jak będzie dane mu cieszyć się kolejną księżycową nocą, skoro zejdzie z wykrwawienia się? Dawno nie pił, rana nie regenerowała się jak powinna. Oparł się plecami o jeden z budynków. ÂŻaden z przechodniów nie chciał nawet do niego podchodzić. Odpychał.
Co prawda mrok zakrywał dostatecznie jego rany, a to mógł wykorzystać na swoją korzyść. Zawołał samotnego wędrowca, może kupca.
- Dobry panie, dam wam kilka sztuk złota, jeśli powiecie mi gdzie jest najbliższa karczma - zadzwonił zdobytymi monetami.
Grubawy mężczyzna od razu zaczął jak nakręcony rysować w powietrzu dokładną mapę. Niko przez cały czas kiwał głową, udawał zrozumienie, chwilami zamotanie. W końcu dowiedział się gdzie jest karczma, a ofiara podeszła po pieniądze. Niko zaciśniętą pięścią uderzył w jej szczękę. Mężczyzna osunął się na ziemię, by po chwili zostać wciągniętym w ciemniejszy zaułek.
Uczta była gotowa...
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej