"Sok z Złotej Rudy - Kici kici smoczku"

[Anette Du'Monteau]

-Ajajaj, będzie się działo. Dobrze, że przywdziałem coś mocniejszego. Co do dyscypliny nie martw się, wezmę się nieco za siebie i adeptów też pomęczymy. To pewnie przez tą miłą pogodę tak się rozluźniłem.

[Szarleǰ]

Siedziałem cicho popijając wino w nadziei, że Aragorn mnie nie zauważy. Wszak zawsze mogło mu coś strzelić do łba i ukarać dodatkowo mnie. Tak czy siak, nie mogłem się doczekać, aż wreszcie ruszymy w drogę. Temat smoków zawsze mnie pasjonował, te magiczne zwierzęta, które zawsze były owiane nutką tajemnicy wręcz mnie fascynowały. Nie mogłem usiedzieć na miejscu i po prostu się obijać wiedząc, że podążamy spotkać się z jednym przedstawicielem tegoż gatunku.

[Hagmar]

Pewnie tak, Elithariasie mam prośbę. Odprawisz modlitwę przed wyruszeniem na front? Normalnie bym oto nie prosił ale coś mnie ogon swędzi. A wtedy zawsze coś się dzieje.

[Anette Du'Monteau]

-Tego ogonu nie masz znowu tak długo, żeby cię zawsze ostrzegał... - mruknął mauren

[Dragosani]

Zeleris wstał i otrzepał szatę. Później przeciągnął się, rozkładając przy tym skrzydła.
- No nareszcie. - ucieszył się na wieść o wyruszeniu. Spojrzał na Aragorna z dzikim uśmiechem. - Rozumiem, że idziemy najpierw do tego miasta... jak się ono zwało... nieważne. Co zatem powiesz na wspólny lot? - zapytał.

[Anv]

- Ostatnio była burza stulecia na Valfden, jak szefa ogon swędział. W sumie mogę lecieć z wami. Lewitować potrafię. - uśmiechnął się Anv.

[Patty]

- Może nie ten ogon miał na myśli... - Mruknęłam dwuznacznie do Zeyfara, podążając za grupą. W zasadzie nie mogłam doczekać się walki ze smokiem. Mityczna, potężna bestia jednocześnie przerażała i kusiła swoją potęgą. Wszak zabicie potwora przyniesie nam wielką sławę.

[Anette Du'Monteau]

Zeyfar wybuchnął śmiechem słysząc słowa Patty. Niemal się rozpłakał ze śmiechu.
-Jak już czasem coś powiesz moja droga to..hehe - śmiał się dalej

[Hagmar]

Kaiko Zelerisie, jeszcze razem polatamy. Mam zamiar walczyć ze smokiem w locie.

[Gordian Morii]

-Modlitwę? - zdziwił się elf.
- Wybacz, ale ja nie jestem kapłanem, Zartat daje nam moc egzorcyzmów nad sługami Rashera, ale nie dawania błogosławieństwa. Mogę go jedynie prosić, aby prowadził nas ścieżką światła i mądrości, oświetlając nieznane ścieżki losu. Proponuję by każdy zwrócił się osobiście do swego opiekuńczego bóstwa z prośbą o błogosławieństwo.

[Dragosani]

- To chyba najlogiczniejsze rozwiązanie... - stwierdził mag. - Szczególnie, że on też będzie latał. Chociaż postaram się mu to jak najbardziej utrudnić. Sądzę ze gradem piorunów będę w stanie sprowadzić go na ziemię... - zamyślił się. - No cóż, na pewno spróbuję. - zamilkł. Religijne słowa zakonnika jakoś działały mu na nerwy. Ogólnie religijne osoby działały na nerwy Dracona. To zapewne niechęć pozostała z dawnych lat...

[Patty]

Spokojnie przysłuchiwałam się rozmowie draconów, nie mając zamiaru wtrącać się w rozmowę. To Aragorn opracowywał plan zabicia smoka, moim zadaniem było się do tego jedynie dostosować, nie miałam na tyle dużego doświadczenia w walce z tak dużymi stworzeniami. W zasadzie nie miałam żadnego doświadczenia. Dlatego stałam spokojnie z boku, bawiąc się sprzączką pasa i słuchając rozmów.

[Szarleǰ]

Oczekując z niecierpliwością na rozwój sytuacji i możliwość ruszenia zadka i zrobienia czegoś konkretnego, wciąż dużymi łykami sączyłem wino. Faktycznie było dobre. I całkiem mocne, czego dowodem był fakt, że zaczęło mi się kręcić w głowie. Odłożyłem więc dzban i złapałem za drugi, żeby sprawdzić, czy też jest takie pyszne. W końcu mogło to być najlepsze wino jakie będzie mi dane spróbować, więc nie chciałem by się zmarnowało. Tym bardziej, że było darmowe.

[Anette Du'Monteau]

-Niezły miecz Patty, widzę że teraz wszyscy nosicie takie w Bractwie. Założę się iż potrafisz zranić nim dotkliwiej niż kochanka swoją kobiecą naturą. W ogóle jak ci się żyje wśród takiej ilości mężczyzn. Ja rozumiem, że zakonnicy i w ogóle...lecz jak to jest?

[Hagmar]

Myślałem że Bractwo pełni po części rolę kapłanów, ale rozumiem Elithariasie. Kompania wkroczyła do miasta, roiło się tu od wojska, głównie krasnoludów i orków. Ruszyliśmy do portu, czekała tu cała armada okrętów, galer, galeonów, karawel itd. W naszą stronę ruszył odziany w prymitywny futrzany pancerz ork.
Kahmar, Aragorn Tacticus?
Kahmar, tak. A ty to zapewne Kirth. Admirał Kirth.
Zgadza się, chodźcie.[/i] Ork skierował na na pokład ogromnej galery. Przez dzień to będzie wasz dom. Jak chcecie to na dole mają pieczonego dzika, i ten no... zaraz wypływamy. Szczegóły i przydziały dam jutro.
Ehe. No to czeka nas ciekawy dzień.

[Szarleǰ]

Włażąc na pokład przed oczami mignęły mi wydarzenia sprzed kilku miesięcy. Ostatnim razem moja podróż statkiem zakończyła się w jakiejś dziwnej fortecy. Ale nie to było najgorsze, najgorsze było to, że zakończyłem ją jako więziem i ledwo uszedłem z życiem. Miałem nadzieję, że sytuacja się nie powtórzy, od tamtego czasu bitwy morskie przestały mnie kręcić.

[Anv]

- Orzeszku, co powiesz na dzika? Winem też się uraczymy dodatkowo.- zwrócił się do Peanuta, powoli schodząc już na dół.

[Dragosani]

- Dzik. - powiedział Zeleris wchodząc na pokład. - Pieczone dziki są dobre, bo są pieczone i dobre. - rzekł filozoficznie. Ruszył za Anvem. Głodny był, a wizja mięsiwa i wina była aż nader zachęcająca. Później zaś zamierzał połazić może po pokładzie. No i pomedytować. Ale to później. Na razie czekał dzik.

[Hagmar]

Na dole było głośno i gwarno niczym w karczmie, może dlatego że załogę stanowili orkowie i krasnoludy. Aragorn też zszedł pod pokład siadając przy wolnej ławie, zaraz też przyniesiono dwa dziki i gar miodu.

[Szarleǰ]

Bez zbędnego pie... gadania ruszyłem za Anvem skosztować dzika, no i wina oczywiście, bo wstyd nie napić się wina jak dają. Słuchając wywodów Zelerisa na temat dzika lekko wykrzywiłem kąciki ust w dziwnym, dwuznacznym uśmeichu. - No więc co u was słychać. Dawnośmy nie gadali, a i mnie tutaj trochę nie było. Może opowiecie mi to i owo w czasie podróży, kiedy i tak nie mamy niczego innego do roboty?