"Sok z Złotej Rudy - Kici kici smoczku"

[Anette Du'Monteau]

-Lecz twoje wieczne lato nie wie, co jesienie,
Nie straci barwy, którą jest twoja uroda,
Ani jej śmierć nie wciągnie w zapomnienia cienie... - mauren kończył recytować jeden ze swych ulubionych sonetów. Podniósł się z ziemi, otrzepał odzienie i przeciągnął się wyciągając ręce ku niebu. Zauważył, że Adamus ćwiczy nieco szermierkę, więc postanowił podnieść nieco poziom treningu. Chwycił za swój łuk, napiął porządnie cięciwę i umieszczając na niej strzałę wycelował niedaleko adepta. Prostym ruchem puścił, a naciąg łuku wystrzelił pocisk w błyskawicznym tempie. Strzała pomknęła i z charakterystycznym drżeniem wbiło się koło stopy rekruta.
-Kolejna będzie celniejsza. - krzyknął sięgając po kolejną strzałę

[Gordian Morii]

//: Niestety dosyć słaba precyzja wykonania łuku w połączeniu z bardzo dużą odległością sprawiły, że strzała Zeyfara nie wbiła się w ziemię nieopodal Adamusa. Grot strzały rozerwał łydkę ÂŁowcy i szczęśliwie mijając kość wyszedł z drugiej strony pozostawiając ciemną brzechwę strzały z jednej a grot z drugiej. Ból rozrywanych mięśni był ogromny, Adamus zatoczył się i upadł.

-Idiota! - krzyknął elf podrywając się z ziemi.
-Nóż, wodę i kawałek płótna. Szybko! A i sprowadźcie jakiegoś maga. - zawołał podbiegając do ranionego towarzysza.

[Patty]

W kilku skokach znalazłam się przy Ellthariasie, wyciągając zza pasa krótki nożyk, zazwyczaj służący do upuszczania krwi i kawałek materiału. Szybko podałam mu potrzebne do opatrzenia ÂŁowcy przedmioty, wskazując jednocześnie na strumień.
- Woda jest tutaj, ja idę po Zelerisa - Nie czekając na dalsze uwagi, ruszyłam szybko w kierunku prowizorycznego obozowiska, gdzie spędzała wolny czas drużyna. Niemalże biegnąc znalazłam się przy draconie. Siedział spokojnie z zamkniętymi oczyma, nie zwracając uwagi na resztę wszechświata; po prostu medytował. Delikatnie dotknęłam jego ramienia.
- Flamel, potrzebna nam twoja pomoc - Powiedziałam z pewnym przejęciem, nie wiedząc, jak poważna jest rana Adamusa - Jeden z ÂŁowców jest ranny, a magia zapewne będzie niezbędna.

[Anette Du'Monteau]

-Ludzie się na żartach nie znają. trzymaj. - odrzekł Zeyfar i podał bandaże oraz manierkę z wodą. Zawsze to nosił od kiedy tylko nauczono go sposobów pierwszej pomocy.

[Anv]

- Muahahahahahaha. - wybuchł śmiechem Anv podchodząc do opatrywanego Adamusa. - Będziesz żył. Chyba. ÂŁowca musi być twardy. Uznamy to pewnie za część treningu wytrzymałościowego. A zawsze mi się wydawało, że Zeyfar potrafi dobrze z łuku mierzyć... - stwierdził, teatralnie drpaiąc sie po brodzie.

[Anette Du'Monteau]

Navarre podrapał się po brodzie i spojrzał na łuk.
-Prawdę mówiąc to od czasu nauki u Spike nie korzystałem z tego. A może od kiedy szukaliśmy medykamentów dla Gordiana? - mówił zapadając się myślami w przeszłość.
-Tak czy siak będzie żył. Ja przy obronie zamku miałem przebite ramię i jakoś chodzę po tym świecie.

[Adaś]

Adamus gdy tylko strzała przebiła jego łydkę z bólu wrzasnął donośne kurwa które niosło się przez chwilę po dolinie.Gry leżał ruszył lekko uszkodzoną nogę poczuł piekielny ból. Gdy usłyszał słowa Patty o Zelerisie powiedział z lekkim uśmiechem który wydobył z pod męczarni:
-Tylko nie bo znam jego receptę.
Postanowił usiąść co spowodowało nagły przypływ bólu. Ale usiadł zaciskając zęby. Po czym spytał elfa:
-I jak to wygląda?

[Dragosani]

Zeleris otworzył oczy słysząc głos Patty. Słowa jakie powiedziała dziewczyna były dość dziwne. W końcu jak miał zostać ranny ów ÂŁowca, skoro z nikim nie walczyli? Czyżby Flamel coś przegapił? Pospiesznie wstał i ruszył za Patty na miejsce wypadku. Scena była niezwykła. Adamus leżał na ziemi, krwawiąc z paskudnej rany na łydce. Obok kucał elf, zapewne próbując mu pomóc. Zaś Zeyfar i Anv pocieszali towarzysza, śmiejąc się przy tym. Mag podszedł do grupki i kucnął, aby obejrzeć ranę. Zrozumiał, że przed użyciem magii należy wyciągnąć strzałę.
- Co tu się stało? - zapytał.

[Adaś]

Adamus słysząc słowa Zelerisa syknął:
-Zeyfarowi się nudziło

[Gordian Morii]

Elf odebrał nóż od Patty i przepłukując go w wodzie odciął wprawnym ruchem strzałę tuż za nogą. Okrwawiony grot upadł na trawę a Elltharias prostując nogę rzekł.
-Teraz zaboli.
Chwytając strzałę za brzechwę pewnym ruchem wyrwał ją z rany łowcy a następnie przelał ją zimną wodą.
-Magu, jeśli dasz radę uleczyć to nie będę zakładał opatrunku.

[Adaś]

W tym momencie gdy elf powiedział że za boli Adamus krzyknął z bólu.Ale gdy Elltharias wyciągnął strzałę poczuł wyraźną ulgę. Teraz tylko czekał na odpowiedź Zelerisa. Miał nadzieję że dracon wyleczy go magią gdyż nie chciał kuśtykać przez całą wyprawę.

[Dragosani]

Mag spojrzał na ranę i ocenił jej stan. Mimo ze przebijała łydkę na wylot, nie była zbyt postrzępiona, co mogło znacznie ułatwić jej uleczenie. Dracon podejrzewał, że zaklęcie średniego leczenie poradzi sobie.
- Mogę. - odparł krótko elfowi. Przyłożył dłonie do rany Adamusa. Jedną z jednej strony łydki, drugą zaś z drugiej. Zamknął oczy. Pobrał moc ze swego wewnętrznego źródła. Zaczął przesyłać ją w ciało ÂŁowcy, nadając jej kształt własną wolą.
- Izhuesh Ruarishesh, Gresh Ilxuesh Arishesh. - wyszeptał inkantację. Spod jego dłoni spłynął blask leczniczej magii na ranę.

[Adaś]

Adamus po czuł ulgę gdy Zeleris skończył wymawiać zaklęcie.Po woli wstał, nie czuł już w ogóle bólu. Powiedział do zebranych w okół niego:
-Dziękuje za pomoc a teraz czas się odwdzięczyć.
Po ostatnich słowach błyskawicznie podbiegł do Zeyfara po czym przywalił mu pięścią z całej siły w podbródek. Co spowodowało upadek i stratę przytomności u maurena.

[Anette Du'Monteau]

//: Ej no, od ciosu w szczękę nie doprowadzisz do nieprzytomności mojej. Musiałbyś chyba w skroń mnie ostro rąbnąć.

Zeyfara na chwilę zamroczyło, lecz szybko się podniósł. Splunął na ziemię i spojrzał na adepta.
-Jednak jeszcze musisz trochę potrenować Adamusie.

[Gordian Morii]

-O, o! Patrzcie jaki chojrak, ledwo wstał już podskakuje. Jak kogut!- prychnął elf wstając z kolan. Gdy Zeyfar padł na ziemię złapał Adamusa za kołnierz i jednym pociągnięciem zwalił na ziemię.
-Będziesz spokojny?! Dopiero co Ci nogę zaleczyli, a Ty już podskakujesz? Magia to nie jest aż taki wielki cud, rana może się odnowić więc siądź z łaski swojej na d... na tej trawie i się nie ruszaj. Dotarło. - mówił podniesionym głosem, a jego ton nie znosił sprzeciwu.
Podniósł też miskę z resztką wody i wylał ją na głowę maurena cucąc go.
-Wstawaj mistrzu i następnym razem nie kombinuj, bo jakby to było serce to mogłoby być nieciekawie. - rzekł z kolei do Zeyfara podając mu rękę i pomagając się podnieść.

[Dragosani]

- Muahahahahahaha. - - zacytował Anva Zeleris. Rozwój sytuacji podobał mu się. Swoista zbrodnia i kara. Co prawda "zbrodnia" w dużym cudzysłowie. Raczej wypadek i zemsta. Lecz "zbrodnia i kara" o wiele lepiej brzmi. Tak... praworządnie.
- Tak, mścij się! - syknął do Adamusa. Oczy lśniły mu w słońcu groźnie. - Mścij się i przejdź na ciemną stronę! - dodał chrapliwym, złowieszczym tonem. Jednak później uśmiechnął się już pogodniej i rzekł.
- Ale elf ma rację. Nie podskakuj. Jak sobie otworzysz ranę, to nie będę marnował energii na jej ponowne zaleczenie. Uważaj więc.

[Adaś]

Adamus burknął trochę zły po czym powiedział trochę nie chętnie do Elltharias :
-Ta
Po czym wstał i powiedział do Zeyfara:
-Przepraszam ale byłem zły za te nie fortunną strzałę.- Po czym powiedział do dracona a potem do reszty- Zelerisie nie kuś mnie bo ci się nie uda.No to chyba na tyle może cie się rozejść a do ciebie elfie mam pytanko.

//:Są przypadki straty przytomności przy takim ciosie tylko trza mieć siły.

[Patty]

- Niezła krzepa, Ellthariasie - powiedziałam, podchodząc do elfa, by odebrać swój nożyk. Umierający uratowany, zbrodniarz ukarany, wszystko skończyło niczym w dobrej bajce dla bachorów - W sumie, ciekawy dzień, strzelają do siebie, biją się...

[Anette Du'Monteau]

-Dziękuje Elthariasie. Na przyszłość chyba potrenuje nieco jeszcze strzelanie i zakupię coś lepszego. Znajdzie się odpowiedniego kupca, uruchomi pewnie znajomości...Taak, o czym to ja? Mauren otrzepał nieco pancerz i ziewnął przeciągle.
-Nie wiem jak wy, ale napiłbym się czegoś teraz. Ktoś ma ochotę na wino? Zeyfar był niemal pewny, że znajdzie się godny trunek u Matsumo.

[Gordian Morii]

-Słucham Cię łowco... Adamusie tak? - dopytał się elf. Miał nadzieję opuszczenia tego zbiorowiska, ale nie wypadało ignorować pytania. Kiwnął więc głową Zeyfarowi i zwrócił się w stronę pytającego.