Kwestia ceny

[Szarleǰ]

A ja właśnie się zjawiłem i dosiadłem do stołu. Przetarłem pot z czoła.
- Ale jaja. Zabić mnie chcieli! Znowu!

[Hagnar Wildschwein]

-Udało im się?- zapytał z niedowierzaniem i tak dobrze udawanym zaciekawieniem, że towarzystwo uwierzyło. Niemal.

[Hagmar]

To straszne! Wiesz chociaż kto?

[Eric]

- Co się kurwa wczoraj działo...? - zapytał masując się po głowie. Z miłym zaskoczeniem zauważył porządnie wypchaną sakiewkę u swego pasa. Teraz był pewien, że co to się nie działo, to wyszło mu na dobre. Ze zdziwieniem ujrzał też niezwykłe zainteresowanie jego szatą i osobą.
- Ee... ? - wydukał.

[Hagmar]

Wstawaj, idziemy z wizytą. Aragorn wstał od stołu, zamówił garniec piwa dla Domenicka "na wynos" i wyszedł wraz z całą kompanią. Ruszyli w stronę górnego miasta.

[Eric]

- Po co? - zapytał schodząc ze stołu. Poprawił niewygodną szatę i wyszedł za kompanami. Popatrzył na kufel, który Domenic trzymał w ręku i pomyślał, że sam też by się napił. No ale chyba przydałoby się być chociaż częściowo trzeźwym.

[Szarleǰ]

- Wysłał ich jakiś... Val? Coś w ten deseń. Kojarzysz gościa? Zapytałem unosząc brwi. Docinki Domenica zignorowałem, przestały mnie już tak zaskakiwać jak kiedyś. Cóż mógł mieć do powiedzenia ledwie odrastający od ziemi, brodaty pijaczyna?

[Hagnar Wildschwein]

-Ida...- oświadczył krasnolud i bez zbędnych słów ruszył za Aragornem. ÂŚwiat był mu na tyle przychylny, że całość układała się w ładny obrazek. Ot taki do spaceru po portowym mieście z... młotem gotowym do uciszania tych, którzy klęli na jego brodatą osobę o ton za głośno.

[Hagmar]

Przemierzali ulice miasta tak jakby od dawna tu mieszkali i trzymali sporą jego część za mordę. W końcu doszli do ogrodzonej wysokim murem rezydencji, Aragorn przedstawił się i swoją kompanię straży, obyło się bez gróźb i bijatyki. Zaprowadzono nas na tyły willi do robiącego spore wrażenie ogrodu, w wiklinowym fotelu siedział starszy człowiek.
Tak bez zaproszenia? Panowie czy tak postępuje człowiek interesu? Aragorn na te słowa głośno westchnął wskazując na Domenicka i resztę "Drużyny Browara". To jest moje "zaproszenie" panie Esteban, przyszliśmy z reklamacją prawda? Po pierwsze, ktoś chciał nas zabić. Po drugie... Zeyfar mów.

[Anette Du'Monteau]

-Zna pan może Lorda Shinje?

[Hagmar]

Znam, każdy władyka powinien go znać.[/i][/color]

[Eric]

Diomedes słuchał z otępieniem dialogu pomiędzy panami 'z wyższych sfer' i za nic nie mógł pojąć o co im chodzi. Może wiedział wiele o kulturze Tinriletu, ale o aktualnych możnowładcach nie miał zielonego pojęcia. Stał więc wśród towarzyszy i starał się wyglądać w miarę poważnie. Czuł się bardzo nieswojo i najchętniej poszedłby napić się do karczmy. Szturchnął Aragorna w ramię i szeptem zapytał.
- Ee... My tu w ogóle jesteśmy potrzebni? Wydaje mi się, że sobie z Zeyfarem poradzicie, ja tu się trochę nieswojo czuję...

[Anette Du'Monteau]

-Czy możesz powiedzieć nam coś więcej na jego temat? Bylibyśmy wdzięczni, a ponoć Ty panie najlepiej wszystkich znasz.

[Hagmar]

Robicie tu za moją ochronę cii...
Shinja to ktoś taki jak ja tylko potężniejszy. Czemu pytacie?

[Izabell Ravlet]

Słysząc słowa Aragorna o ochronie, Darlenit postanowił zwiększyć swą czujność powyżej naturalnych standartów. Bardzo pomagało w tym pewne zaklęcie:
 Elysh Osh Izqihuxuesh Arishesh, Xuanysh Izgroshel - szepnął mauren i zaczął uważniej śledzić otoczenie

[Wyostrzenie zmysłów]

[Hagmar]

Usłyszałeś dźwięk napinanych cięciw.

[Izabell Ravlet]

Uwaga! OIIAH! - krzyknął mauren. Otoczył się ognistą aurą ochraniającą również przed strzałami, więc kilka mógł przyjąć na siebie. Obwrócił się...

[Hagmar]

I zobaczył, Aragorn też. Na dachu rezydencji było pięciu strzelców. Elf dobiegł do Estebana przykładając różdżkę do jego szyii
Nie radze. Myślałem że masz choć odrobinę honoru... ale cóż... Ty nawet nie wiesz co się wyprawia w twojej własnej piaskownicy... Jakiś krasnolud podszył się pod Shinje, uwięził w Jarząbkach Górnych. Domyślam się że zależy Ci na jego skośnej dupie.
Jesteście sprytni, za sprytni dla mnie... Wiem kto chciał was zabić. Znajdźcie Lorda a dam wam informacje.
Patrzcie no, warunki mi będzie mi stawiał. Zrobimy po mojemu "dziadku", znajdę Shinje ty mi za to zapłacisz i dasz potrzebne informacje. Albo zabije ciebie i złupie miasto. Nie koniecznie w tej kolejności.
Nie mam wyjścia. Zgoda.
No, jak ładnie poszło. Panowie wychodzimy. Ruszyliśmy pod bramę miasta.

[Izabell Ravlet]

Uff... Dużo, za dużo atrakcji w ciągu kilku dni. Wasze życie zawsze tak wygląda? - wręcz sapnął Darlenit. Miał krótką nadzieję wypróbować ognistą aurę w akcji, jednak strzelcy nie wypuścili strzał. Jak mówił Mistrz Devristus - ognista aura nieraz uratuje ci życie. Tym razem jednak skuteczniejszy był rekleks Aragorna.

//Czy ty specjalnie czekasz, aż wyostrzę zmysły?!

[Hagnar Wildschwein]

-Nieee... jeno od święta.- żachnął się krasnolud. Dopiero teraz przerzucił tarczę przez plecy po wcześniejszym, natychmiastowym jej wyciągnięciu do obrony przed strzałami. Szczerze mówiąc, gdyby nie groźba Aragorna, której miał zamiar dokonać jednak przyuwazył, i z resztą pamiętał z dawnych lat, exkomandora, który zareagowa, już byłby na drodze do odszukania tego dachu. A wtedy groza, pomór i kutas w ustach.
-Wczoraj na ten przykład było Hildegardy i Tymoteusza, święto jakich mało!- zaśmiał się gardłowo i odkorkował przytroczone do pasa piwo. Skąd ten skurwiel ma tyle piw pomyśleli zapewne ludzie znający Domenica. Skąd Ci ja tych piwów tyle biorę? pomyślał krasnolud.