Kwestia ceny

[Szarleǰ]

Zdawałem sobie sprawę, że mogłem wyglądać na nadpobudliwego psychola, istotnie ostatnio byłem z deczko niewyżyty. Rozglądałem się, jakbym myślami wędrował zupełnie gdzie indziej, bawiłem się rękojeścią miecza, który wciąż trzymałem w ręce. Nosiło mnie. W końcu schowałem katanę do pochwy na plecach. W drodze zacząłem się rozglądać za potencjalnym przeciwnikiem, byłem chętny do rozczłonkowania paru skośnookich... czy kogokolwiek, kto się pod rękę nawinie.

[Hagmar]

//Nie czekałem, jakbyś nie wyostrzył to akcja potoczyła by się... bardziej widowiskowo.

Będąc pod bramą zabraliśmy wóz i ruszyliśmy wpierw do Jarząbek Dolnych.

[Anette Du'Monteau]

-Na pewno ci były potrzebne moje umiejętności handlowe i negocjowania Aragornie?

[Hagmar]

Cóż, myślałem że Esteban to człowiek honoru i interesu, ale widać myliłem się. Ciekawi mnie tylko co on chciał zyskać atakując nas. Sprawdzał nas?

[Anette Du'Monteau]

-Nie mam pojęcia. Być może.

[Hagnar Wildschwein]

-Sprawdziłbych- dodał krasnolud stukając młotem o kozioł woźnicy, na którym siedział.

[Hagmar]

Nie jechaliśmy długo, wioska do której dojechaliśmy była zbudowana w Valfdeńskim stylu tyle że... otoczona "palisadą" przy której płot w ogródku Aragornowej babci mógłby być murem w cytadeli. Chłopi wyglądali jakby się na wojnę szykowali. Co znowu się wyprawia?  Aragorn zeskoczył z wozu, jeden z chłopów widząc zbrojnych podszedł do niego. Pochwalony panowie rycerze, od kogóż to przybywocie? Może wy normalne chociaż...
Pochwalony, my do Jarząbek Górnych. A przybywamy sami z siebie. Chłopie, wiecie może czy w Górnych kogo ważnego mają.
Ano, i łod tego im sie w łbach popierdoliło. Z tydzień byndzie jak go tom czymają, świątobliwy mówi że łon tyra te no... reknowala... rekowla... no uzdrowia łepetyne. Ci z Górnych powariowali i nas zasiec by chcieli bo my niby dla diaboła pracujem, ale tu żadnego diaboła nima. No to my mylycje powołali i jak tamci se w pore nie uspokojom to my ich uspokoim na wieki wieków.
Wstrzymajcie nieco, spróbujemy problema rozwiązać.
Aha. Aragorn wrócił do kompani i streścił rozmowę.
Także tego... ktoś niech tu zostanie na wszylki... kurwa, wszelki wypadek. A reszta niech jedzie dalej.

[Hagnar Wildschwein]

Mówi się, że jedynie elfy i reszta podobnie prymitywnych w swej naturze istot ma rewelacyjnie, a na pewno lepiej od zwykłych ludzi, rozwinięte zmysły. Krasnoludy w tej sytuacji zaliczały się do "normalnych ludzi". Z wyjątkiem jednego paskudnego brodacza. "Ten to" mówią "potrafi zwietrzyć cosik zmacznego z dwóch mili, a pół mili ode żarełka wie jak długo i z jakimi tłuszczami ważone było".. Na nos krasnoluda kasza z kulturalna omastą i wiadrem skwarek okraszona sztaganem kiełbasy z pobliskiej "stodoły-wędzarni" poprawiona kufelm piwa była doskonałym argumentem za bycie wszelkim wypadkiem.
-Na wszelki wypadek wezmę se też piwów- powiedział i pochwycił małą beczułkę. Kierunek? Chata, z której pachniało najładniej.

[Hagmar]

Domenick jak zwykle obrał właściwy kierunek, była to wioskowa knajpa.

[Anette Du'Monteau]

-Skoro gadałem z tamtym krasnalem to chyba się przydam w dalszej podróży.

[Izabell Ravlet]

Jako ktoś, kto umie rzucić kilka przydatnych zaklęć, chyba też się jeszcze przydam później, nieprawdaż?

[Hagmar]

Ehe, reszta zostaje rozumiem?

[Hagnar Wildschwein]

-Mleche- parsknął krasnolud kiedy wkroczył do wiejskiej kantyny. Z grubsza to pustawo w środku było, kilku nieledwie chłopów szwendało się pośród ław w poszukiwaniu nie do końca wiadomo czego. Brodacz zasiadł przy niewielkim stole opierając się o ścianę bielonego budynku. Niebawem zjawiła się młódka z warkoczem spływającym po ramieniu i piersi.
-Piwka dla szlachetnego pana?- uśmiechnęła się z niekrytą radością. Pewnikiem "szlachetni panowie" nie zwykli siadać bez demolowania reszty "nieużywanych przez nikogo" stołów, wyrżnięcia w pysk opornego chłopa i pewnikiem uszczuplenia stanu młodych dziewczyn o ilość równą wolnym stogom siana. Zapewne więc do zera w czasie sianokosów, a w większości i to nie było problemem. Tym więc milej było odwzajemnić uśmiech w ten sposób nie przywodzących u nikogo dwuznacznych myśli.
-A piwka, a nawet to!- dobrotliwie, wręcz przykładnie obywatelską strofą, odpowiedział Domenic. -I jeszcze tygo elegancko pachnącego sztaganiku kiełbaski do misy z omaszczoną kaszą...- dodał widząc szczerzącą się dziewczynę.
Największy wysiłek sprawiło mu nie klepnięcie jej w tyłek kiedy odchodziła i z przyzwyczajenia uchylała się od lecącego klapsa. Cóż, skrzywienie zawodowe... Zdawałoby się jednak, że tym razem próbowała to pohamować. Nuż musi być sprawiedliwość i harmonija. Jeśli tu się hamuje to być może nie bedzie się hamować na pięterku... uśmiechnął się jeszcze szczerzej, bo do myśli i fantazyj, krasnolud.

[Anette Du'Monteau]

-Kto będzie chciał to ruszy. Jak to mawiają: Komu w drogę, temu czas. Mauren spojrzał na niebo i szybko zachodzące słońce. -Dni coraz krótsze, wypadałoby, więc dostać się tam przed zmrokiem. Czasem trudno ufać komuś, kto przychodzi o późnej porze do twego miasta. Zwykle się okazuje, że albo chce kogoś zabić, albo chcą jego zabić.

[Hagmar]

No dobra jedziemy panowie. Rzekł Aragorn wsiadając na wóz i zajmując miejsce na koźle, poczekał chwilę na maurenów po czym natychmiast ruszył.

W Jarząbkach Dolnych zostali: Orzech, Domenick, Diomedes i Aerth
Do górnych jadą: Aragorn, Zeyfar i Darlenit.

[Anette Du'Monteau]

-Swoją drogą sporo nas nie ma na Valfden. Pewnie już niezła zima tam idzie, a my tu grzejemy dupy w słońcu. Choć jak widać i w tym wymiarze letnie dni dobiegają końca. Niedługo zacznie się pora wampirów.... - zadumał się Zeyfar. -Właśnie wampiry, coś dawno nie widziałem hrabiego Gunsesa i jego podopiecznych. Czyżby zaprzestali wizyt w Efehidonie? A może wydarzyło się coś co mnie ominęło?

[Hagmar]

To nic nie wiesz? Zarżnęli w "Obieżyświecie" pięciu pijanych ludzi którzy nieco się awanturowali. Anv to widział, skurwysyny... Karczmarz zabronił im wracać, wpakował Nikolaiowi bełt w ramię.

[Anette Du'Monteau]

-Przez skurwysynów masz na myśli tą piątkę ludzi czy...? - zapytał nieśmiało

[Hagmar]

Wampiry Zeyfarze, wampiry.

[Izabell Ravlet]

Słyszałem o tym. Byli tam uzdrowiciele z Gildii. Podobno Wampiry nieźle pokiereszowały tamtą piątkę...