Demony w mieście

[Isentor]

Za drzwiami nie było nikogo. Z pokoju na parterze dobiegały słabe, dogasające strumienie światła.

[Gunses]

- Sprawdzę co tam się dzieje - powiedział niewidzialny Wampir i zszedł na dół

[Isentor]

Okazało się, że wszystkie lampy w pomieszczeniu zostały zgaszone. Zza regału wyłonił się zdeformowany, opętany osobnik, od którego bił słaby blask rzucający kosmki światła na ściany.

Hrrrr - wydał z siebie demon rozglądając się po pokoju.

[Gunses]

Wampir nie czekając na nic wrócił na piętro. Zmaterializował się, po czym podszedł do Króla i wyszeptał mu wprost do ucha wygląd tego co zobaczył. Mówił tak, aby Król go rozumiał, ale aby do opętanego nic nie dotarło
- Królu, na dole w całkowitym mroku wyłoniło się coś co miało postać...
- Co robimy Isentorze? Mamy się rozdzielić i walczyć na dwa fronty, czy działamy grupowo? A może masz nam coś do pokazania?

[Isentor]

- Idźcie oboje. Spróbujcie stawić czoła demonowi. Nie zabijecie go zwykłą bronią, ani magią. Będziecie musieli wykonać egzorcyzm przy pomocy demonicznej ręki. Wystarczy, że któryś z was chwyci opętanego za głowę i rozkaże mu opuścić ciało ofiary. Nie powinno to być zbyt męczące.

Dotyk demona - Wybrana przez Ciebie ręka po wstrzyknięciu mutagenu "iskra demona" i doustnym zażyciu wywarów "słabe trzewia" oraz "inhibitor" ulega mutacji w demoniczną tkankę od koniuszków palców po łokieć . Tylko Twoja ręka ulega przemianie w demona. Dzięki nowej właściwości ręka jest niemal niezniszczalna i odporna na obrażenia fizyczne, gdyż żaden obecnie znany nam surowiec przetopiony w broń nie jest w stanie zadać jej obrażeń. Demoniczna ręką posiada związek ze światem astralnym toteż bez problemu zadasz nią obrażenia istotom astralnym, zadasz ból i przeprowadzisz egzorcyzm na osobie opętanej przez demona. W zależności od treningu i czasu wspólnej symbiozy będziesz mógł nauczyć się wykorzystywać demoniczne moce zawarte w ręce.

[Anv]

- Jasne. Gunsesie, mam pewien plan. Jako iż potrafisz stać się niewidoczny, mógłbyś przytrzymać demona, zachodząc go potajemnie. Dałoby to mi szansę odprawić egzorcyzm. Jeśli bardzo chcesz mógłbym ja go przytrzymać, lecz mnie z pewnością zauważy, zanim od niego dojdę. To jak? - rzekł powoli schodząc na dół, oczekując jednak wciąż na wampira.

[Gunses]

- Dobrze. Ruszajmy czym prędzej. Nie możemy pozwolić, aby dostał się na piętro! - rzekł Gunses i wybiegł z pokoju wprost na schody. Jego wampirza akrobacja pozwalała mu na bezszelestne poruszanie. W połowie schodów Wampir wykorzystując swą wrodzoną zdolność rozpłynął się w powietrzu. Stał się całkowicie niewidzialny. Szybko zbiegł po schodach. W ciemnym pomieszczeniu, on, Wampir ze zwielokrotnionymi zdolnościami przez mutageny widział równie dobrze jak w dzień. Szybko zauważył demona, którego macki chlastały cały pokój. Pierwszy raz spotkał taką istotę. Przepełniała ją zła, wroga energia. Chorobliwa wola zagłady. Wola, którą należało zetrzeć w proch. Wampir bezszelestnie i błyskawicznie przebiegł przez pokój i ustawił się za demonem. Teraz wszystkie nadzieje spoczywały w zgraniu Wampira i Bestii. Gunses rozwarł ramiona i zacisnął je na obręczy barków demona. Dłońmi złapał się za nadgarstki. Wykorzystując potęgę swej rasy, ogromną siłę, która potęgowana była teraz nocą i mutacją specyfikami, stworzył uścisk od którego nie było ucieczki. Tak to Wampir zacieśnił ramiona wokół demona, którego macki chłostały wszystko dookoła. Czyn ten zmaterializował Wampira. Teraz wszystko było w rękach Anvarunisa. A w zasadzie w jednej zmodyfikowanej dłoni. W demonicznym szponie.

[Anv]

Widząc działanie Gunsesa, Anvarunis zbiegl ze schodów. Ruszył na wprost demona, biegnąc. W międzyczasie musiał unikać próby ataków wolnymi kończynami demona. Wzmocniona sprawność, pozwalała na błyskawiczne uniki i zwody. Po chwili stał już przed twarzą demona. Wciąć skupiony, złapał go za głowę swą demoniczną ręką i wykrzyczał jak najszybciej.
- Ja Anvarunis Nivellen dziedzic potęgi demonów, z woli wszechrzeczy naznaczony skalaną Mocą, wzywając wieczną Moc nakazuje Ci demonie opuszczenie tego ciała, albowiem nie należy ono do Ciebie i z mej woli władać nim nie jest Ci dane!
Po tych słowach spojrzał an Gunsesa. Obaj wyczekiwali efektów egzorcyzmu.

[Isentor]

Demon rzucił Anvarunisem przez pokój. Nie mógł jednak dosięgnąć Gunsesa, który obejmował go stalowym uściskiem. Miotał więc w niego krzesłami, pułkami i stołami.

[Gunses]

Wampir widząc, że demon zaczyna się coraz silniej miotać scisnął go mocniej. Prawą dłoń z pozycji nadgarstka szponu przerzucił na łokieć, a dłonią szponu dotknął części skroniowej głowy demona. Wiedział, że egzorcyzm rozwścieczył demona, Gunses więc powtórzył egzorcyzm.
- Ja Gunses Cadacus, Przeklęta Skalana Dusza, dziedzic potęgi demonów, z woli wszechrzeczy naznaczony skalaną Mocą, wzywając wieczną Moc nakazuje Ci demonie opuszczenie tego ciała, albowiem nie należy ono do Ciebie i z mej woli władać nim nie jest Ci dane! - uścisk nadal był potężny. Krzesła roztrzaskiwały się o plecy Wampir, a Cadacus wciskał głowę w ramiona. Czekał na efekt...

[Isentor]

Demon roześmiał pogardliwie.
- Wsadź sobie swoje modlitwy.
Przerzucił Gunsesem przez ramię.

[Anv]

Anvarunis wstał i otrzepał się. Rozejrzał po pokoju i ruszył w stronę demona. Biegnąc musiał omijać kończyny, przecinające powietrze, aby dopaść Anva. Ten lawirował między ciosami. W końcu porwał się do swego celu. Chwycił go za głowę szponem, wtedy jakby użył energii tkwiące w ramieniu aby wpłynąć na demona. Chciał wykorzystać moc jaką mu oferowała.
- Ja Anvarunis Nivellen rozkazuję ci opuścić to ciało. - wykrzyczał Anv, mocniej naciskając dłoń.

[Isentor]

Czarne ślepia demona rozbłysnęły czerwonym światłem, zdeformowane truchło opętanego mężczyzny upadło na podłogę.

[Anv]

Anvarunis spojrzał na ciało, leżące na ziemi. Mimo pewnej odrazy, budziło też ekscytację z powodu pierwszego, wykonanego egzorcyzmu. Po chwili podszedł do Gunsesa, który zbierał się z podłogi.
- Ty zaczekaj tutaj, w razie czego. Ja pójdę powiadomić Isentora. - rzekł do wampira i wyszedł z pokoju. Wszedł schodami na górę i stanął przed swym nauczycielem.
- Mistrzu. Egzorcyzm wykonany. Demon opuścił ciało, które zaraz padło na ziemię. Mamy robić coś konkretnego?

[Isentor]

- Poszukajcie dziewczyny. Ja w tym czasie pogawędzę z demonem.

[Anv]

- Jasne. - stwierdził krótko Anv i zszedł na dół po schodach.
- Trzeba znaleźć tamtą dziewczynę. - poinformował Gunsesa i ruszył do przeszukiwania domu. Zakamarek po zakamarku, pokój po pokoju. Podniósł też leżące ciało, aby sprawdzić kim mógł być opętany osobnik.

[Gunses]

Gunses ponownie wyostrzył zmysły. Rejestrował każdy dźwięk i ruch. Jego wzrok przeczesywał mroki pomieszczeń. Pamiętał, że dziewczyna krzyknęła i zamilkła. Możliwe, że zemdlała, albo, że ona była opętaną...

[Isentor]

Gunses usłyszałeś nieme pojękiwania dziewczyny. Zupełnie jakby wydawała je zakneblowana osoba. Dobiegały gdzieś od strony ulicy.

[Gunses]

Wampir stając się niewidzialny wybiegł na zewnątrz domu. Przeczesywał swym wzrokiem ciemności. Słuch rejestrował każdy dźwięk...

[Isentor]

Uświadomiłeś sobie, że dźwięk tak naprawdę dobiega z domu na przeciwko. Coraz cichszy. Słyszałeś już tylko mocny puls i bicie jej trzepoczącego ze strachu serca.