Grisonie, kumie mój! Niejeden księżyc pełny na nieba skłonie pojawi się i zniknie w czeluściach nocy, nim język nasz laudański zniknie z owych komnat, przepełnionych teraz tylko echem. Także więc nie trwóż się o nas, lecz samemu coś ku dobru ogółu społeczności naszej zrób. Tak rzekę ci ja, Sirius Terif...