Wojna - Zielone Równiny

[Isentor]

- Dowódców brak, morale na pewno spadły. Teraz wystarczy już tylko zdziesiątkować armię wroga. Z braku dobrych strategów nie powinni być trudnymi przeciwnikami. Musimy trzymać zwarty i trwały szyk. Bez żadnych samotnych wypadów i akcji.

[Gunses]

- Twardy i zwarty szyk mówisz. Hmm.. przydało by się zwołać zgromadzenie i wszystkich zapoznać z nowym planem, jednakże wróg jest bardzo blisko naszego obozu... - Gunses urwał w połowie, popadając w myśl strategiczną...

[Canis]

- no to wspaniale... ja sobie tutaj poczekam na koniec wojny... Isentorze, a jak planujesz  zdobyć serce Meanebaskoro nikt nie wie gdzie jest, a Meaneb z własnej woli ci nie wyjawi, jestem ciekaw gdzie i jak będziesz chciał go zmusić do wyjawienia...

[Isentor]

- Canisie ale ja nie muszę tego wiedzieć. Meaneb został uwięziony. Kostka pochłania dusze na zawsze. Także nie ma potrzeby uganiać się za jego sercem. Co do twojego kalectwa zawsze można wyhodować ci na szybko drewniane kołki.

[Elrond Ñoldor]

Elf wstał. - Tak królu, żadnych samotnych akcji, zaraz wracam... - elf, w pełni sił po odpoczynku całonocnym, wyszedł z namiotu i wzbił się wysoko w powietrze. Poleciał na tył armii wroga, szukał Mantosa. Pikował i wzbijał się z powrotem zanim go ktoś wypatrzy. W locie wyskandował zaklęcie: - Iahuxuesh Anishash Arash, El, Iphuush Ipash -zamienił się w kruka których było pełno nad pobojowiskiem. Zniżył lot. Wylądował na jakimś ciele. Spoglądną na żołnierza, to nie był jego brat. Przeleciał na kolejne ciało. Szukał tam gdzie go ostatnio widział. Po godzinie zobaczył go, nieprzytomnego. Odczarował się i szybko wzleciał z nim w powietrze. Po jakimś czasie wylądował z nim przed namiotem. Położył na stole. Wyrwał strzały.- Izhuesh Ruarishesh, Gresh Ilxuesh Arishesh - powiedział, a złotawa poświata weszła w jego ciało lecząc rany i pozostawiając blizny... czekał aż Mantos się rozbudzi.

(lewitacja, czar - średnie leczenie)

[Canis]

- Ta kostka w twoich rękach to niedobra sprawa na przyszłość... cóż, nie podoba mi się ta drewniana wizja... no ale skoro nie ma szans na nic innego... to dawaj...

[momo]

Momo nadal pozostawał wraz z resztą łuczników na tyłach, wspierając z dystansu walczących dalej wojowników. Wydobył z kołczanu dwie strzały, po czym wycelował w kilku walczących w grupce krasnali poborowych. Nie mierząc zbyt długo wypuścił strzały, z których jedna trafiła w szyję karzełka uśmiercając go, druga natomiast, otarła się o ramię jego sąsiada, po czym ugodziła innego z przeciwników w klatkę piersiową. Dwóch padło, trzeci zdezorientowany, został szybko zgładzony przez jednego z żołnierzy. Momo był przygotowany do kolejnego wystrzału, gdy spostrzegł ciężko opancerzonego krasnala, który przedarłwszy się jakimś sposobem przez linię obrony, pędził wprost na niego w dzikim szale zemsty za wybitych przed chwilą towarzyszy. Elf szybko zmienił cel na niego, mierzył możliwie długo i dokładnie, by w ostatniej chwili wystrzelić trafiając wprost w otwór w przyłbicy wojownika. Krasnolud padł na ziemię zaledwie dziesięć metrów od łucznika. Elf dostrzegł łuk, na plecach umarlaka, a jako że znał się doskonale na strzeleckiej broni, od razu stwierdził, że sprawdzi się on w walce znacznie lepiej, niż sprzęt którym posługiwał się dotychczas. Szybko ocenił, że nie grozi mu chwilowo kolejne niebezpieczeństwo, po czym podbiegł do truchła i zamienił łuki.

Zamieniam:
Nazwa broni: Krycz 3
Zasięg: 150 metrów
Rodzaj: łuk
Poziom wykonania: III
Opis: Stworzony z 50 sztuk drewna, ważący 2kg.

na:
Nazwa broni: ÂŁuk momo
Zasięg: 280 metrów
Rodzaj: łuk
Poziom wykonania: V
Opis: Stworzony z 50 sztuk drewna, ważący 2kg.

Co do statystyk to mam walka łukiem V.

[Isentor]

Sięgnąłem do sakiewki po dwa ziarna goryczy iz. Sztyletem naciąłem kikut na ręce i nodze Canisa. W każdy z otworów włożyłem po ziarenku. Przyłożyłem do nich dłoń wymawiając inkantacje,
- Huosh Izarishib!
Ziarna zaczęły pęcznieć, po chwili wyrosły z nich łodygi, które grubiały i twardniały z każdą sekundą. Z ręki oraz nogi wyrosło po grubej prostej gałęzi.
- Niech mu to ktoś skróci mieczem do odpowiedniej długości bo nie będzie chłopaczyna biegał z gałęziami.

[Anv]

Anvarunis słysząc słowa króla postanowił poprzycinać Canisa jak zywopłot. Podszedł do niego i wyjął Ostrze Valfden 3.
 - No czy mógłbyś mi podac swą dłoń (?) - powiedział żartobliwie i przyciął mu kończynę górną do odpowiednich rozmiarów. - A teraz twoja jakże wspaniała noga - Zaśmiał się wampir i wyciął wspaniąłą dolną kończynę dla Canisa. Po czym odsunął się na kilka kroków i jeszcze raz spojrzał na swoje dzieło.

[Gunses]

Wampir zwracając się do Canisa, rzekł:
- To teraz Canis musisz uważać, żebyś nie zapuścił korzeni - Cadacus uśmiechną się...

[Canis]

usiadłem na stole, na łóżku jakgdyby, po czym zszedłem z niego, dziwne uczucie posiadać sztywną, twardą ręke, i nie móc ruszać palcami... identycznie z nogą.
- ÂŚmiej się Gunsesie, śmiej. - po czym zacząłem podchodzić do niego, a za pomocą telekinezy pchać go do tyłu po czym lekko unosić. Gunses machał szaleńczo w poszukiwaniu podłoża pod stopami, nie mógł odlecieć z telekinetycznych u więzów. - Miło co? Też tak sądzę... - po czym przyparłem go na chwilę do ściany namiotu po czym przestałem bawić się telekinezą i podszedłem do niego, - przyjemnie się latało nie o swoich siłach, co? - ;/ .

[Mantos]

Mantso otworzył powoli oczy, spojrzał na brata, czuł się jakoś dziwnie, przed chwilą leżał wśród trupów, a teraz leży na jakimś stole w punkcie sanitarnym. Nie miał pojęcia jak się mają sprawy na polu bitwy. Szturchnął delikatnie brata (byłoby mocniej, ale zmęczony jestem)
- Jak ja tu.. Wygraliśmy czy nie? Co z Rahciachem i Guciem?

[Baś-ka]

Jakieś, rozmowy i krzyki umierających. Ocknąłem się jednak nie otworzyłem oczu. Po jakiś 30 minutach wstałem. Popatrzyłem na swoją zbroję i zobaczyłem że jej nie ma. Jej części leżały w kącie, zgniecione i poprzebijane. Zobaczyłem Canisa i wybuchnąłem śmiechem mówiąc:
- Nie dość że mumia to jeszcze kaleka. - po czym wstałem lekko się kołysząc i zobaczyłem Mantosa powoli budzącego się z nieprzytomności.  Powiedziałem do niego słabym głosem:
- ÂŻyję, chociaż nie mam pojęcia co się stało - uśmiechnąłem się - a i ty nie wyglądasz za bardzo, ale chociaż żyjesz. Co się stało ze mną? Nic nie pamiętam... - Rahtar zwrócił się do Elronda.

[Sado]

- Hah... i pomyśleć, że miałem tę kostkę w ręce. Cóż za potężna moc! Nie jestem w stanie sobie wyobrazić, kto był na tyle potężny, by stworzyć to... arcydzieło. Hyaaaa... Sądzę, że jeszcze jutro rano uda mi się zrobić ostatni wypad. Powoli wracam do siebie. Isentorze... mógłbyś mi powiedzieć, jak udało wam się kiedyś, to znaczy tobie i bodajże twemu nauczycielowi, zapieczętować (?) Meaneba? I co sprawiło, że znów się uwolnił?

[Gunses]

Gunses spojrzał na Canisa. Pokręcił głową, w paskudnym uśmiechu.
- Winszuję zdolności... - powiedział z nutką sarkazmu, po chwili dodał, zupełnie poważnie - Widzę, że satysfakcje przynosi ci potęgowanie swojej osoby. Nie jestem magiem, wiesz, że nie mogłem odeprzeć twego działania. A jednak użyłeś swej mocy przeciw mnie. Wybacz.. Ale nie przyniosło mi to satysfakcji.
- Jednak Canisie - Wampir podszedł do Nekromanty - Szala zwycięstwa po naszej stronie. Ty zaś naraziłeś się dla Nas, dla całego Valfden. Nie miej mi za złe mojego sarkazmu. Nie mam nic poza duma i honorem. Mam nadzieję, że to rozumiesz...

[Isentor]

- Sado to jest długa i zwiła historia. Uknuliśmy misterny plan, zwabiliśmy Meaneba i uwięziliśmy go za pomocą magicznych kryształów, które wbiliśmy w jego ciało.

[Devristus Morii]

- A co robimy z nim , IsentoRze? - Dev wskazał na Siltrira leżącego na stole.

[Sado]

- Hmm... a wiesz jak zdołał się wydostać? Czy to zaklęcie osłabło przez ten cały czas, czy to możliwe że ktoś mu pomógł? Apropo tej kostki - masz jakieś przypuszczenia co do jej.. twórcy? I jeszcze jedno... pamiętasz tę miksturę "Dracońskiej siły"?

[Isentor]

- Więźnia oddać strażnikom. Tego nie wiemy po prostu pojawił się ot nagle. Kostka spadła wraz z asteroidą wiec na pewno jest z nią w jakiś sposób powiązana. Pamiętam a co?

[Pawel Najemnik z Farmy]

Pavulon zauważył że w wrogiej armii brakuje polotu. Wyglądali trochę jakby nie wiedzieli co mają robić. Długo tak się nie zastanawiał. Od razu wziął swój miecz i strzelił atakiem potężny strzał w krasnala elitę. Strzała uszkodziła mu pancerz. Zaczął biec w stronę Pavulona. On też biegł na niego i zabił go wbijając swój miecz w skórę. Po zabiciu krasnala zdał Pavulon zdał sobie sprawę że znalazł się w centrum bitwy. W jednej chwili mogli w niego wycelować wszyscy wrodzy łucznicy. Zauważyło go tylko (lub aż) 5 łuczników. Pavulon szybko wziął łuk, strzały i miecz krasnala elity. Zaczął uciekać. ÂŁucznicy biegli na niego ale 3 łuczników zabili zbrojni żołnierze Valfden. Zostało tylko 2. byli w odległości ok. 190 m. Pierwszy strzał i Jaszczur dostaje w nogę i robi przewrotkę. Nagle Pavulon sobie uświadomił że oni mogą też strzelać z łuku. Strzelił atakiem potężny strzał w 2 jaszczura który po tym wąchał kwiatki od spodu. Pobiegłem i dobiłem tych 2 ÂŁuczników jaszczurczych

Ork poborowy 5468 / 7000
Krasnal poborowy 14447 / 45000
Jaszczuroczłek żołnierz 2310 / 22000
Jaszczuroczłek łucznik 564 / 8000
Krasnal elita 131 / 14000

Biorę sobie

Nazwa broni: szybki łuk
Zasięg: 280 metrów
Rodzaj: łuk
Poziom wykonania: V
Opis: Stworzony z 50 sztuk drewna, ważący 2kg.

Nazwa broni: Mocny miecz
Ostrość: 12
Wytrzymałość: 10
Typ: jednoręczny
Rodzaj: miecz
Poziom wykonania: IV
Opis: Wykuty z 40 sztuk stali o zasięgu 0,6 metra, ważący 5kg

Statystyki marne może bo mam III poziom umiejętności łuczniczych i III poziom umiejętności walki bronią jednoręczną

(można tę bron teraz gdzieś przechować bo na razie jestem obładowany jak choinka)