Kill dem oll!

[DarkModders]

Szeklan siadł z boku. Był zmeczony po walce. Wziąl swoj plecak, ktory spadł z konia i wyciągnął butelke czystego piwa z rodzinnego miasta Tihios. Odkorkował butelke i zaczął pić. Po napiciu sie porzadnego łyka zawołał na stojacego obok Funerisa:

-Napijesz sie piwa?- powiedzialem podajac mu butelke

[Nawaar]

Krasnolud spojrzał z nie dowierzaniem. Jaszczuroczłek prawie śmiertelnie ranny, a on chce napić się piwa. Kim on jest nieśmiertelny i odporny na ból. - Wy rekruci skąd się bierzecie. Odłóż to piwo najpierw muszę Cię poskładać. Zaratacie, czy Ty to widzisz?. Powiedział to patrząc w górę, a następnie zabrał się za jaszczura, ale nie w tym znaczeniu. Podszedł do niego i wyciągnął brudną szmatę, tam gdzie oberwał, czyli w łopatkę a rana jak zwykle zaczęła bardziej krwawić. Teraz szybko przemył ją wodą, a ranę zabandażował. Kharim w tym wypadku miał lżej z czynnościami, bo rana nie uszkadzała poważnych arterii i nie była dość głęboka jak mogłoby się to wydawać w końcu jaszczury mają tą swoją łuskę. Następnie podał Szeklanowi małą miksturkę leczniczą, aby wypił szybko. - Pij rekrucie i pamiętaj wisisz mi miksturę jak wrócimy. Krasnolud jednak cieszył się, że może pomóc i jednocześnie dobrze, że zakupił te 3 miksturki. Po zrobieniu wszystkiego Kharim zwrócił się do Aragorna. - Wszyscy poskładani, co teraz?.

// Używam umiejętność medyk i tracę 2 miksturę małego leczenia.

[Gorn Valfranden]

- Dzięki kharimie, spoko jak wrócimy oddam ci miksturę.

[Hagmar]

- Tera szturmujemy port, straciłem 3 ludzi kurwa. Powiedział Yarpen który dopiero teraz nas odnalazł. - Te chuje zaatakowały też tutejszy posterunek straży. Rzeźnia.
- Musieli wiedzieć że tu jedziemy

[Nawaar]

- Na pewno to wiedzieli, bo kto zakłada ładunek przy drzwiach na zwykłych podróżników?. To idziemy do portu, czy na posterunek?.

[Hagmar]

- Posterunek odbity, inaczej by mnie tu kurwa nie było.

[Gorn Valfranden]

- zatem do portu.

[DarkModders]

-Tez tak sadze- powiedzialem pijac piwo

[Hagmar]

// Jest 21:30 czau gry

- Zatem brać broń i ostrożnie.

[Gorn Valfranden]

Gorn przygotował broń a następnie z resztą udał się do portu.

[Funeris Venatio]

- Winienem Ci jeszcze raz podziękować za miecz, Aragornie. Nawet w moim rękach zachwycał niczym legendarny Durandal.
Tymczasem ruszyli przed siebie, w stronę, gdzie znajdował się port.

[Hagmar]

- Niema za co Funerisie. Grupa ruszyła główną i jedyną znaną draconowi drogę do portu. Tam zaś przywitało ich sporo Bobrzych rębajłów...
- Weźcie chociaż jednego jeńca. Rzucił w eter i dobywszy swojego dwuręcznęgo czarnego "lajtsejbera" ruszył do boju.

5x http://marantwiki.tawerna-gothic.pl/index.php/Najemnik

15x http://marantwiki.tawerna-gothic.pl/index.php/Bandyta

[Gorn Valfranden]

Gorn ruszył do boju. Spotkał na swej drodze 2 najemników. Gorn dobył młota a  najemnicy flamberki. Cała 3 świetnie blokowała, unikała, kontrowała ciosy przeciwnika. W końcu jeden się odsłonił, wtedy otrzymał potężny cios w podbródek, powodujący upadek najemnika na ziemię. Gorn szybkim, mocnym uderzeniem zabił najemnika. 2 z nich dalej atakował. Gorn zablokował jego cios młotem, zrobił salto lądując za wrogiem, wyjął miecz i zaczął ciąć. Najpierw ręce, potem nogi, klatka piersiowa. i Solidnym pchnięciem w głowę wykończył przeciwnika. 


3x najemnik
15xbandyta

[Nawaar]

Krasnolud z racji, że była noc i jest ciemno nie ruszał się zbytnio, tylko wolał oświetlić teren. Kharim skoncentrował się i wyciągnął dłoń ku górze, a następnie wypowiedział inkantację światła. - Elisash!. Jasna kula energii oświetlała dokładnie teren na, tyle że każdy widział swojego przeciwnika. Mściciel znów skupił w sobie moc magiczną i rzekł tym razem inkantację pocisku esencji. - Izeshar!. Kula tym razem bladszej energii pojawiła się w dłoni krasnoluda, która powędrowała za pomocą telekinezy w jednego z najemników trafiając go w głowę i doszczętnie ją niszcząc. Bóbr umarł.

// Aktywne zaklęcie światło. Podawać statystyki kuźwa.

2x http://marantwiki.tawerna-gothic.pl/index.php/Najemnik

15x http://marantwiki.tawerna-gothic.pl/index.php/Bandyta

[Hagmar]

//Jednak drugi najemnik zręcznie parował ciosy Gorna, solidnym kopniakiem odepchnął go od siebie i uderzył z lewej strony chcąc wypruć flaki człowiekowi.

//Czemu porywacie się na tych najtrudniejszych przeciwników?

[Funeris Venatio]

//Na litość Zartata, używajcie liczebników w formie pisemnej, nie ciągle stawiając cyfry. Czasem nie wiadomo zy chodzi o "drugiego", czy "dwóch".

Funeris pomny wcześniejszej potyczki z trójką najemników postanowił pójść za ciosem. Z dobytą tarczą i Czarnuchem w ręce, kierował się w stronę, gdzie znajdował się jeden z pięciu najemników, jak mu się zdawało. Nie liczył ich zbyt dokładnie, nie czas był na to. Co za różnica, czy jest ich dwunastu, a zwykłych rzezimieszków stu, czy na odwrót? I tak trzeba zabić, żeby zabitym nie zostać. Kharim chyba w międzyczasie zabił jednego, tak samo Gorn. Trzeci próbował zaźgać właśnie Gorna. Czyli jednak dwóch, nie pięciu. W tym jeden zajęty, jeden nie.
Zamarkował szybki wypad w prawe kolano, by w ostatniej chwili zdzielić przeciwnika w twarz tarczą. Najemnik zaczął unikać sztychu, więc nie zwrócił uwagi na to, że Poeta może diametralnie zmienić kierunek ataku. I oręż, którym zaatakuje. Funeris ledwo zdążył wyciągnąć przed siebie miecz, a najemnik, w zgiełku i huku, chciał uniknąć tego pchnięcia. A tarcza rekruta spokojnie rąbnęła do w twarz, łamiąc nos. Formalnością było podcięcie kolan zbirowi i następne przecięcia gardła.
Ktoś zabić musi, by przeżyć mógł ktoś.

Najemnik x1
Bandyta x15

[Hagmar]

- Heshar anash! Z odpowiednio złożonych do zaklęcia rąk dracona - dzięki psionice - pomknęła kula ognia urywając łeb ostatniemu najemnikowi. Wtedy też ruszyła na nich zgraja bandytów.
- Anash! Aragorn rzucił w pędzącą grupę granatem magmy zabijając 4 bandytów. Wtedy też sięgnął po miecz i rozpoczął taniec.

10x bandyta
1 najemnik walczący z Gornem

[Gorn Valfranden]

Gorn widząc co się święci zrobił szybki unik. Dobył młota i solidnym uderzeniem powalił najemnika na ziemię, kończąc z nim formalność zabijając go. Wtedy równym biegiem dobiegło do Gorna 2 bandytów. Gorn blokował i unikał ich ciosów przygotowując swoją serie zabójczych ataków. w końcu przeskoczył nad nimi. Następnie za pleców   
jednego bandyty wymierzył mu mocny cios w tył głowy. Bandyta upadł, próbował wstać jednak mocne uderzenie młota powstrzymało go oraz skończyło jego żywot, przenosząc na tamten świat. Drugi z bandytów zaczął atakować. Gorn szybko wyciągnął miecz, na początku blokował ciosy wroga, potem uniknął pchnięcia, i sam zaatakował. Na początek cięcie w rękę, potem w brzuch i klatkę piersiową, a na koniec cięcie a potem pchnięcie w szyję bandyty, który został zabity.
0x najemnik walczący z Gornem
7x Bandyta

[Nawaar]

Kharim jeszcze nie zamierzał zabawiać się osobiście z przeciwnikami i znów zaczął skupiać moc magiczną. I ponownie wypowiedział inkantację pocisku esencji. - Izeshar!. Kula w rękach krasnoluda poleciała. przy użyciu telekinezy w stronę bandyty, który chciał akurat zaatakować Gornai trafiła go prosto w głowę zwęglając ją, a zwłoki bobra przewróciły się do tyłu. Znów święty uratował tego, który zabija niewinnych. Następnie Kharim znów zebrał resztki mocy magicznej i znów wypowiedział inkantację pocisku esencji. - Izeshar!. Pocisk, który pojawił się w dłoni powędrował w stronę jednego z piętnastu bandytów, przy użyciu telekinezy trafiając go w brzuch i niszcząc organy wewnętrzne. Bandyta padł martwy chwytając się za ranę ostatkiem sił.


Najemnik x0
Bandyta x5
// Wiesz dlaczego, bo nie czytają statystyk i walą opisy na pałę.

[Funeris Venatio]

Mając przy sobie krasnoludy Tyrra wyszło mniej więcej tak, że każdy wojownik stanął naprzeciwko jednego bandyty. Funerisowi trafił się człowiek o podobnej posturze do niego, tego samego wzrostu prawdopodobnie. Tylko że rekrut, w przeciwieństwie do zbira, miał miecz z czarnej rudy i rycerską tarczę. Jego przeciwnik mógł się pochwalić tylko i wyłączenie mieczem, który w stolicy określano jako miecz obywatela - taki, jaki sam posiadał jeszcze dwa dni wcześniej.
Bandyta zaatakował pierwszy. Uderzając z góry, niemalże pionowym ciosem, chciał chyba przerąbać Poecie czaszkę. Funeris uniknął tego ciosu, niebezpiecznie blisko przelatującego obok jego ramienia - wykonał krok w bok dosłownie w ostatnim momencie. Uderzył prawym barkiem w ciało atakującego, by go nieco od siebie odepchnąć. Poprawił z zamachu tarczą, co mogło nieco osłabić koncentrację oponenta, albo wywołać ból w trafionej części ciała. Niezależnie od tego jaki był skutek ataku, Funeris szybko pchnął mieczem przed siebie, w korpus. Odpowiednio stawiając nogi i robiąc wykroki włożył sporo siły w ten sztych. Rana była płytka, ale to wystarczyło do tego, by bandyta nie mógł znaleźć potrzebnej chwili czasu do zablokowania szerokiego cięcia przez cały brzuch. Miecz przeciął wszystko co napotkał na swojej drodze - koszula i prowizoryczny pancerz łatwo ustąpiły, skóra nie wytrzymała wcale dłużej, a organy wewnętrzne po prostu wylały się na zewnątrz. Bandycie jednocześnie, w chwili śmierci, puściły zwieracze, więc teren przed sobą poznaczył na czerwono, za sobą zaś na brązowo.

4x bandyta

//Ja akurat czytam statystyki, więc wiem, czy mogę się porwać na tego silniejszego.