Klątwy i uroki

[Mogul]

- O, kotek.

//: my w lesie jesteśmy? xD

[Jiroslav]

//Tak. 

[Mohamed Khaled]

Wyciągnął swoje dwa miecze, dzięki czemu miał lepszy czas na przygotowania. Po woli się przesuwał, to w bok to w tył i na przód.

[Nikolaj]

Nie zwracając uwagi na dziwny taniec Kratosa Wampir w mgnieniu oka podbiegł do drzewa i jednym susem wskoczył na konar, odbił się od niego, następnie uczepił jednej gałęzi wolna ręką i wykorzystując się bezwładności rozkołysał od razu swoje ciało w taki sposób że wystrzelił się do góry. Wylądował miękko na gałęzi. W czasie gdy Ci na dole szykowali się do walki, nieśmiertelny pomógł mężczyźnie z drzewa usiąść bezpiecznie na dużej gałęzi.
- Uszanowanko - przywitał się, odwrócił się, zeskoczył gałąź niżej obierając idealne miejsce do ataku i naciągając strzałę na cięciwę czekał, aż Sambiry znajdą się wystarczająco blisko.
- Mam nadzieję, że nikt nie wpadnie na genialny pomysł, by je doszczętnie spalić...

// jaka odległość?

[Mohamed Khaled]

Hmmm. To ja może się cofnę? Zaśmiał się. W końcu panował ogniem, jak kobieta swą cnotą...

[Jiroslav]

Jiroslav mocnej chwycił kostur i ustawił się w obronnej pozycji plecami do drzewa. W tym czasie sambiry przygotowały się do ataku. Pierwszy zaczął warcząc zbliżać się do waszej grupy, drugi próbował obejść polanę i zajść was od tyłu.


//Około dwadzieścia metrów.

[Nikolaj]

Nikolaj śledził wzrokiem tego, który chciał się zakraść od tyłu. Nie mierzył nie wiadomo ile czasu. Widział skradającego się kotołaka, miejsce w którym będzie w momencie, gdy strzała doleci do niego. Widział w która stronę leci wiatr po ruchu młodych liści. Skorygował odpowiedni cel i wypuścił lekko strzałę, która cicho poszybowała w kierunku głowy przeciwnika. Wiedział że trafi bezbłędnie. Wiedział...

// A czy trafił?

[Jiroslav]

Bestia do której strzelał wampir w ostatniej chwili postanowiła skoczyć w zarośla by zniknąć z oczu łowcy. W efekcie oberwała jedynie w bark. Rana uniemożliwiała jej sprawną walkę, ale nie była śmiertelna.

[Nikolaj]

- Hmm... - nałożył kolejną strzałę i wymierzył w Sambira atakującego jego towarzyszy. Doszedł do wniosku, że co się odwlecze to nie uciecze. Chodziło mu oczywiście o ranionego kotka.
Strzała wystrzeliła ze świstem w Sambira. Nikolaj celował tym razem w tors. Pewniejszy strzał od głowy. Wolał osłabić i mieć na to większe szanse na trafienie.

// Decyzja opiekuna.

[Jiroslav]

Odległość między atakującym sambirem, a drużyną przy dębie stopniowo się zmniejszała. Wielki kot poruszał się powoli, gdy jednak przebył już połowę trasy zerwał się do biegu i w ciągu kilku sekund pokonał niemal cały dystans. Na koniec skoczył prosto na was, ale na ziemię zwaliła go strzała Nikolaja. Wyszło na to, że potwór upadł zaraz przed wami. Naturalnie jeszcze żył.

[Melkior Tacticus]

Melkior nie cierpiał walki w nocy, co prawda mógł zakupić odpowiednią miksturę... Naciągnął cięciwę z wcześniej przygotowaną strzałą i wystrzelił w leżącego sambira by go dobić.

[Nikolaj]

W czasie gdy Melkior strzelał, Wampir nie próżnował. Naciągał na cięciwie kolejną strzałę, by zrobić z Sambira przysłowiowego jerzyka. Celowanie w nieruchomy, bliski cel było proste jak robienie dzieci. Kolejna strzała poszybowała w kierunku kotołaka.

[Jiroslav]

Kot próbował podnieść się z ziemi, gdy uderzył w niego grot stojącego przed nim elfa, zaraz po tym dostał jeszcze dokładkę od wampira. Padł ponownie, tym razem był martwy. Drugiego nigdzie nie było widać.
Jiros zbliżył się do leżącego drapieżnika i pomacał go kosturem. -Nieżywy.-Powiedział i spojrzał w górę. -Już po wszystkim? Oh, dzięki po stokroć!-Mężczyzna z drzewa zaczął ostrożnie gramolić się na dół. Teraz wszyscy dojrzeli, że wyglądał raczej staro, siwe włosy, masa zmarszczek...


//Ja wcześniej pisałem, że do nocy kilka godzin. To teraz jest taki bardziej wieczór 

[Mohamed Khaled]

To jeszcze nie koniec! Schowaj się dobry człowieku! Jest tu gdzieś jeszcze ten drugi... ciągnął. W dupie miał trofea. Tu liczyło się życie, więc następnego samoręcznie spali.

[Mogul]

Ork jednak sobie poszedł w siną dal. :<

[Nikolaj]

- Jakby jeden Sambir był w stanie zabić cztery osoby. Nie panikuj magu. Obronimy Cię - powiedział Kratosowi. Wprawdzie czarodziej miał rację. Gdzieś był jeszcze jeden przeciwnik. Ranny i bardzo możliwe że wściekły. Z drugiej strony mógł zawsze dać sobie za wygraną i po prostu uciec chcąc się wykurować. Niemniej jednak kolejna strzała powędrowała na cięciwę. Tak dla bezpieczeństwa.
Co jest pomyślał. Niespodziewanie dziwnie go zaswędziało w nosie. Korciło go by sobie go rozmasować, ale musial zachować czujność...

[Jiroslav]

Drzewołaz wreszcie zszedł na dół.
-Dzięki wam po... Zaraz! Jiros?
-Kałksztajn?! Umówiliśmy się, że z zamówieniem będziesz czekać w osadzie...
-Przykro mi, wszystko zabrali. Musicie mi pomóc i nie chodzi o te potwory!-Wskazał martwego kota.

[Nikolaj]

Wskazał martwego kota, do którego już dobrał się Wampir. Pierwsze co zrobił to wyciągnął strzały, jedną oddał Melkiorowi, dwie pozostałe włożył z powrotem do swojego kołczanu.
Nożykiem myśliwskim rozciął skórę na brzuchu od zadu po pysk. Zrobił również odpowiednie nacięcia po wewnętrznej stronie łap. Następnie pomagając sobie nożem w oddzielał skórę od ścięgien i mięsa. Gdy cała skóra odeszła zwinął ją w odpowiedni sposób by jej nie ubrudzić. Schował to torby.
Następnie tym samym nożykiem oddzielił pazury od skóry i poprzez dźwignię wyłamał je do kości. Te również schował do torby.
- Melkiorze, podzielimy się trofeami po połowie jak będziemy wracać. Zgoda?

// Pozyskuje 16 pazurów i 2,5m2 skóry sambira.

[Melkior Tacticus]

- Zgoda. Melkior nie spodziewał się że coś mu skapnie z ubitego sambira, on tylko go dobił.
- Kto zabrał mikstury? Bandyci? Spytał alchemika.

[Mohamed Khaled]

No i kotek się nie sfajczył... Beee... Szkoda mu. Chciał poczuć pieczone mięsko, a potem je zjeść.
Właśnie! Kto zabrał? Nabrał nadziei! Możemy ci pomóc - jak to mówią "Mój przyjaciel jest przyjacielem swego innego przyjaciela" A może inaczej? Cholera! Podrapał się po brodzie. Nie dość że był nie ogolony, to i palić mu się zachciało. Wyciągnął fajkę. Heshar anash. W ręce powstała kula ognia, którą szybko podpalił papierosa, i rzucił w niebo.