Górski spacer

[Zeleris Flamel]

Dracon dostał co miał dostać i popił kawy. Była to paskudna lura, ale i tak dziwne, że Kochar miał coś takiego na takim zadupiu.
- Domyślałem się czegoś takiego. Spotkałem ją w nocy, czego zapewne ty się domyślasz. Wraz z zakonnikiem postaramy się rozwiązać tę sprawę - powiedział, zaczynając jeść śniadanie. - Wiesz coś o tym co się stało z jej mężem? Gdzie wyruszył? - zaczął dochodzenie.

[Aurius]

-Podobnież Veira była nieco chorowita i mówi się, że ruszył szukać pomocy w różnych górskich klasztorach. No ale jak widać nie wrócił. Prosty to człowiek był. Pewnie go napadli albo zginął gdzieś na skałach.

[Zeleris Flamel]

- W górskich klasztorach... - powtórzył Flamel. - Co za przypadek. Właśnie z moim kompanem zamierzamy odwiedzić jeden z nich. Możliwe, że poznamy los Dovovana. To pomoże rozwiązać sprawę zjawy i, jak przypuszczam, zwiększyć nieco dochody twojej karczmy. Pewnie po części przez to nawiedzenie brakuje ci klientów. - Uśmiechął się lekko. - Ktoś przed nami próbował się tym zająć? - zapytał, gdyż mogło być to istotne.

[Aurius]

-Nie specjalnie. Ludzie zwyczajnie boja się duchów. Mało to jest przypadków, że potem taki mści się na rodzinie jednego, czy drugiego? Choć Veira na taką nie wygląda. No ale uprzedzenia i bajania chodzą przodem. Poza tym jeśli dzisiaj nie oferuje się nagrody, to nikt ci żadnej sprawy nie załatwi.

[Zeleris Flamel]

Dracon wyszczerzył się.
- Ano. Pazerne świnie. Nieraz nawet okradają zwłoki i takie tam - odparł. - No, ale w sumie to chyba wszystko, co chciałbym wiedzieć. Chyba, że zakonnik ma jakieś pytania! - krzyknął demonstracyjnie, coby zwrócić uwagę herbacianego lenia. Spojrzał na karczmarza. - I mam nadzieję, że darujesz nam opłatę za nocleg i wyżywienie za rozwiązanie sprawy ze zjawą? - zapytałem tonem, który świadczył, że zgodę Kochara uważa za formalność.

[Aurius]

-Oczywiście. Może nawet znajdę coś potem dla was jeszcze.
-Ja usłyszałem wszystko co potrzebne. - odezwał się Aurius

[Zeleris Flamel]

Dracon skończył jeść, dopił kawę i wstał.
- Więc kończ herbatkę, podnoś tyłek i idziemy - powiedział do zakonnika. - I tak mieliśmy z rana wyruszyć, a już jest rano. Komu w drogę, temu banan, jak to mówią. - Nie czekając na Auriusa ruszył w kierunku wyjścia.
- Na razie, Kocharze - rzucił jeszcze przez ramię. - Wrócimy, gdy wrócimy! - Wyszedł na zewnątrz.

[Aurius]

-A mówił o mnie, że jestem popieprzony. - mruknął paladyn. Aurius dopiwszy herbatę wstał, pożegnał się oberżystą i wyszedł na zewnątrz. -To co. Ruszamy póki się nie ściemni?

[Zeleris Flamel]

Dracon czekał oparty o ścianę budynku. Gdy usłyszał kroki i otwieranie drzwi, poderwał się i podszedł do wychodzącego z karczmy Auriusa.
- Dopiero się rozjaśniło, więc za długo czekania by było, więc chodźmy - odparł. - Sądzisz, że poinformowanie Veiry, że jej facet nie żyje wystarczy, czy trzeba będzie przynieść coś, co należało do niego? - zapytał, lecz po chwili odparł sam sobie. - Hm... Pewnie coś trzeba będzie przynieść. Mam nadzieję, że znajdziemy w ogóle jego ciało. Lub raczej to co z niego zostało.

[Aurius]

-Raczej to co z niego zostało. Nie sądzę, aby to miało miejsce jakoś niedawno. Dobra, czas na pogaduszki minął. Idziemy.

I dwójka kompanów ruszyła dalej traktem w stronę pobliskich gór. Mieli tam znaleźć ów klasztor dzięki wskazówkom, które znał paladyn. Teoretycznie nie było problemów. W praktyce wychodzi to różnie. Przejdźmy jednak dalej do bohaterów...

[Zeleris Flamel]

Bohaterowie do których niesprecyzowani obserwatorzy tejże przygody przeszli, zbliżali się do gór. Zaświadczyć i tym mógł fakt, iż góry stawały się pozornie coraz większe. Ich szczyty wznosiły się nad podróżnikami, zaś sama droga zaczynała powoli stawać się bardziej stroma.
- Jesteś pewien, że się nie zrobiliśmy? - zapytał w pewnym momencie dracon. Ot tak, bo chciał.

[Aurius]

-Nie jestem pewny co masz na myśli.

[Zeleris Flamel]

// Tak to jest jak się z telefonu pisze :/
- No, czy się sami nie zrobiliśmy w konia. Idziemy już jakiś czas, a jakoś żadnych znaków nie widzę. Ty coś zauważyłeś? Dobrze idziemy? - dopytał się dracon, który zupełnie nagle i bez widocznego powodu, zaczął czuć pewien niepokój, że nie zdarzą wrócić z tej wycieczki przed czymś ważnym. Chociażby przed polowaniem na smoka, czy coś w tym guście. 

[Aurius]

-Bo to jeszcze nie tutaj. Musimy dopiero wkroczyć na prawdziwą górską trasę. Wtedy zorientuje się nieco lepiej. Po co dawni skrybowie z zakonu mieliby sobie robić jaja z przyszłych zakonników?

[Zeleris Flamel]

Dracon wzruszył ramionami, co znów wywołało taki komiczny ruch skrzydeł.
- Bo ja wiem. Ale w sumie to dobry pomysł. Podrzucić komuś jakieś zapiski o starych ruinach i patrzeć jak się miota, aby je odszukać. - Zeleris zaśmiał się, szczerze rozbawiony tą wizją.

[Aurius]

-To raczej nie pasuje do byłych zakonników.

Podróżnicy wkrótce dotarli do podnóża gór. Tego prawdziwego. Rozglądając się na boki mogli dostrzec różne ścieżki. Jedne wydawały się prowadzić między góry, a inne na same szczyty. Natomiast celów pozostałych nie było dane rozpoznać.

[Zeleris Flamel]

- Od razu nie pasuje - odparł dracon. - Nie mierz innych swoją miarą - powiedział tonem mędrca. Kontynuowali podróż. W końcu dotarli do podnóża gór. Było to widać dzięki ukształtowaniu terenu wokół nich, oraz gigantycznemu masywowi, który wznosił się przed nimi.
- No to teraz pozostało znaleźć właściwą górę, wąwóz, czy gdzie ów klasztor mógł zostać zbudowany - skomentował mag, rozglądając się. W sumie lubił górski krajobraz.

[Aurius]

-Nie próbuj zgrywać mądrego, ne pasuje to do ciebie. - odrzekł Aurius. Paladyn rozglądał się dookoła i zauważył to co chciał. Głaz leżący przy drodze, a na nim ledwo widoczny znak. Zdawało się, że to po prostu natura wyrzeźbiła w nim jakiś symbol. Jednak oko rycerza wiedziało iż to było to czego szukał. -Tędy. - powiedział wskazując jedną z dróg prowadzącą w góry.

[Zeleris Flamel]

- O tak, wcale nie pasuje do wykształconego maga - odparł z ironią Zeleris, gdy Aurius starał się być złośliwy. Gdy zakonnik przyglądał się niemalże wytartemu znakowi, mag również się mu przyjrzał. Ot tak, z ciekawości. Potem ruszył w stronę, którą wskazał rycerz.
- Skoro tak twierdzisz... - powiedział obojętnie.

[Aurius]

-Z tego co wiem to magiem jeszcze nie jesteś. Droga prowadziła póki co niezbyt stromym zboczem. Nie było żadnych problemów z maszerowaniem na coraz to wyższe pozycje. Wchodząc tak, można było się rozejrzeć w różnych kierunkach i ujrzeć z daleka rozmieszczone w niektórych miejscach domki.