Za śladami historii

[Gunses]

//W środku nie jest tak ciemno jak wam się zdaje. Widzicie przed sobą, kompleks połączonych sal. Sale tworzą swoisty korytarz. Na jago dalekim końcu ostatnia sala, w której na centralnym miejscu usytuowany jest kamienny tron. Na tronie leży zbroja, zakurzona, z hełmem opartym na ramieniu. Dokoła niej unoszą się bronie, które już mogliście zaobserwować. Z półrozwartej prawej rękawicy zwisają łańcuchy. Korytarz dzieli się na 5 sal, widzicie to dzięki kryształom w ścianach o czerwonawo-brunatnej barwie.

[Ainur]

Idziemy do tej ostatniej sali czy może zaś do innych? - Zapytał się.

[Gunses]

//Racja. Na waszym piętrze jest tylko pięć takich samych pomieszczeń. Są to prostokąty, połączone wielkimi wrotami. Wrota są dokładnie na przeciwko was, przez co widzici wszytskie sale. Pomieszczenia są puste, tylko w ścianach foforyzujące czerwono-brunatnym światłem kamienie.

[Pabloo]

Do ostatniej sali  - Powiedział i pomaszerował w jej kierunku.

[Ainur]

Wampir widząc maszerującego do ostatniej sali bez namysłu ruszył za nim. Na wszelki wypadek trzymał miecz w ręce.

[Elrond Ñoldor]

- Mości krasnoludzie. ÂŚwiatła przez magię nie będzie bo się rozdupcyło - powiedział elf lekko się uśmiechając. - Dzięki starym bogom taki czar był dostępny... Teraz niestety nie. A zresztą. Podobno wasz lud od setek lat drąży tunele w trzewiach ziemi, by dobrać się do jej bogactw. Czyżbyś nie miał dobrego wzroku? Piwo i miód Ci je zmąciło? - zaśmiał się elf.

[Pabloo]

Proglan widząc jak Ainur podąża za nim i trzyma miecz w ręce zrobił to samo i powiedział do reszty swoich towarzyszy - Z takim ruchem jak wy macie to daleko nie dojdziemy.

[Hagnar Wildschwein]

-Ot i magia, że tak powiem: fallusa dała. A i owszem, jako kto codzień w kopalni głęboki to pewno, że widzi lepiej jako tek kot, ale ja obierz to sobie dawno pod ziemią nie byłem tylko pięknej, ludzkiej cywilizacji zaznawałem. Tak zaznałem, że aż mi rzycią wychodzi!- odpowiedział szybko krasnolud.
Widząc ruszających naprzód współtowarzyszy prędko podbiegł.
-Kto pierwej przy tronie ten bierze pancerz!- powiedział Domenic
Ciekawe, który z tych chytrusów pierwej dobiegnie. Hah! Ale będzie zabawa jako te zabawki ze stropu zlecą i im czerepy przetrzepią pomyślał z szatańskim uśmiechem na ustach.

[Pabloo]

Proglan szybko podbiegł do zbroi i innych wartościowych rzeczy ,ale ich nie dotykał bo może być w tym jakaś pułapka.

[Hagnar Wildschwein]

-Haha! Wygrałeś Proglanie! Twoja nagroda...- powiedział żartobliwie krasnolud. Zauważył lekkie drgnięcie w postawie wampira... Albo mu się zdawało. Wolał jednak nie ryzykowac.
-Nie ruszaj psia mać! Nie wiesz, że to elfie, wampirze, magiczne i pewno przeklęte czary są? ÂŻartowałem przecie, trzeba to zbadać. Mamy jakiegoś magika gdzieś za plecami. Stój jak stałeś...- dodał już całkowicie poważnie.
Refleksy z kryształów biły nadwyraz jasno. W sali panowała dziwna atmosfera.
Jakby magia była w postaci stałej tobym ją pewno mógł toporem kroić, a ta kurwa by nie opadała nawet na ziemie, a cisnęła jeno na zewnątrz! dochodził do oczywistego wniosku potomek Zirgina.
Kilka razy zastukał trzonkiem o posadzkę, a rekąwicą uderzył lekko w kamienną ścianę cuchnącą stęchlizną i rozkładem.
Oby to była tylko ziemia i jakieś badyle... westchnął cicho.

[Ainur]

Mnie tam pułapki nie obchodzą. - Powiedział żartobliwie wampir. Podszedł do tronu po czym zastukał mieczem w hełm...

[Pabloo]

Ty głupku ,spadaj od moich bogactw. - Krzyknął po czym odepchnął Ainura od tronu.

[Ainur]

- Spieprzaj prowokatorze. - Odparł wampir, który zanim Proglan wykonał rękoma jakiś ruch, odsunął się. - Więc bierzemy te śmieci? - zapytał się.

[Pabloo]

Te jak to nazwałeś śmieci należą do mnie i wara od nich ,prowokatorze!. - Odpowiedział Ainurowi.

[Gunses]

//Zauważacie, że zbroja nie jest pusta. W środku znajduje się pewnie jakieś ciało
//Ainur, gdy zapukałeś w zbroję miecze zalśniły szybciej i zaczęły niespokojnie wibrować.
//Aby było jasne: Wygląd zbroi i oręża unoszącego się wokół niej.


Wszyscy zapatrzyli się w wibrujące ostrza i nagle, zza hełmu dało się słyszeć głos... Stary, słaby, lecz wciąż dumny.
- Tylko... Tylko nie śmieci... - Wydyszało coś ze zbroi

[Ainur]

- A kur. Kim... Czym właściwie ty jesteś do jasnej cholery? - Rzekł wampir chłodnym głosem patrząc się na zbroję i odrzucając kłótnię.

[Pabloo]

Co to za jakieś czary? pewnie Elfickie - Ze zdziwieniem wpatrywał się w zbroje Proglan.

[Mantos]

- O, to mówi - powiedział elf dotychczas trzymający się z tyłu
Mantos za pomocą psioniki odrzucił Proglana i Aniura do tyłu, oboje upadli na ziemię, po czym podszedł do zbroi
- Dobry, panie - zakonnik chrząknął - Dzięki za ratunek, chociaż to nie zmienia faktu że sam bym sobie świetnie poradził, właściwie to przed dalszą rozmową chciałbym wiedzieć kim - lub czym - jesteś 

[Hagnar Wildschwein]

-Uciekać młodziki. Nie takim tonem... Nie widzicie tego kunsztu- ostatnie już niemal wysyczał do Aniura i Proglana krasnolud. Mantos nie był jednak delikatny. Kiedy kurz opadł na ziemię potomek Zirgina podjął:
-Witaj! Ja natomiast jestem Domenic, syn Zirgina. Przybyłem tutaj wraz z kompanią moją. Przywiodły nas zawirowania Mocy i rządza przygody. Wybacz tym, którzy nazwali twój pancerz śmieciem! Nieliczni potrafią docenić kunszt i piękno szmelcowanej płyty lecz naród krasnoludzki widzi takie rzeczy- tutaj Domenic ponownie zlustrował zbroję i krążące wokół brzeszczoty, niezawodnie ostre tak, że nie tylko rozpłatają zbroję bez zadrapań, ale i się ogolić by można...

[Elrond Ñoldor]

- Tak, tylko to dzieło raczej na żadnego krasnoluda by nie pasowało - odparł elf. - Sam byłem kiedyś kowalem... Nie płatnerzem, chociaż to prawie to samo, tylko inne dzieło wychodzi spod młota... - rozmyślał elf.
- Niemniej jednak nie przybyliśmy tu by podziwiać, tylko by przebadać dziw, jakaś siła czy magia niespotykana. Jak widzę to ty jesteś jej sprawcą... Jestem Elrond, przeklęty elf na usługach mrocznych sztuk magicznych... A ty kim i czym jesteś, jeśli wolno mi pytać?