Wyprawa do Innego Wymiaru

[Altair]

- Oj, ludzie i nie ludzie. Zrozumcie, kryształ który waży pewnie około pięciuset ton, mierzy 120 metrów nie jest łatwy do rozwalenia siłą fizyczną, czy nawet magiczną. Musimy działać u źródła mocy tego czegoś. Każdy kryształ reaguje na dotyk - rozjarza się. Może można go w  ten sposób przeciążyć?... Ech, nie, to głupie. Ale myślę, że kryształ straci moc gdy zabijemy ich wodza.

[Canis]

Canis zauważył iż Dracon niezrozumiał ani słowa z wypowiedzi Adepta. Canis pomyślał chwilę, próbował wymyśleć sposób aby pokazać jakoś Draconowi oco mu chopdzi. Canis przypomniał sobie alfabet dracoński którego uczył sie w światyni. Wyjął Pergamin z kieszeni i zaczął skrobać swym piórem http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/819cccb867c85c1b.html . napisał: Ja Chciałbym zostać zaprowadzony do szamana. Osoba zrozumiała, i zaprowadziła go do osoby siedzącej przed stołem z menzurkami i zlewkami, i różnymi innymi instrumentami alchemicznymi. Canis podszedł do tej osoby i również napisał parę słów na pergaminie http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/7716459394721427.html : Prosze o nauke o tej roślinie: Alfistrze. Jeżeli byś mógł, to naucz mnie nieco o Alchemii.

[Samug]

- Masz rajcę Altairze, jednak nie damy rady go pokonać. Jeżeli cała wyprawa miała problem z jednym regularnym żołnierzem, to z ich dowódca nas zniszczy. Poza tym jak już mówiłem jego ochrona to przynajmniej pięciu tych obcych. Zapewne to będą też elitarne jednostki przeznaczone do ochrony. Tak, więc jedynym wyjściem jest pozbawienie kryształu mocy. Wtedy możemy spróbować go zgładzić. Ale jak to zrobić?

[Isentor]

Nawet nie wiemy gdzie jest. Z tego co opowiadali dracoin zaszył się gdzieś w jednej z ich baz oddalonej stąd wiele kilometrów. Ale, której tego nie udało się im ustalić. Poza tym nie sądzę by zabicie kogoś kto i tak czerpie moc z kryształu nagle go zniszczyło. Wielki kryształ czerpie moc z maszyn. Moc zawarta w maszynach przechowywana jest w kryształach wbudowanych w nią. Altair już zabrał jednego...a gdyby tak wyciągnąć resztę i zamiast źródła energii wysłać coś innego? Może wtedy wielki kryształ ucierpi od środka...

[Altair]

- Isentorze, widziałeś te pustkowia? Widocznie nie jedna maszyna działa w tych okolicach, ale w końcu co mamy lepszego do wyboru. Musimy po kolei wyjmować kryształy... Tylko jak znaleźć te machiny?

[Isentor]

Skoro i "nasza" maszyna podczepiła się pod kryształ top pewnie inne zrobiły to samo. Przebiegnijcie się w koło niego i zbadajcie sytuację.

[Sado]

Sado ciągle trzymając dłoń na rękojeści zaczął obchodzić kryształ. Zauważył kolejną maszynę, taką samą jak ich. Uśmiechnął sie i podszedł do niej. Była bez załogi, wiec był bezpieczny. Ostrożnie podniósł lewą rękę i wyjął kryształ. Schował go do plecaka i skierował się dalej.

[Kozłow]

Kozłow usłuchał rady króla. Pobiegł obok kryształu. Ujrzał jedną z maszyn. Była identyczna jak ta, którą tutaj przylecieli. Taka jakby stworzona z żywego. Wokoło machiny nie widać było żadnej żywej i rozumnej formy życia. Kowal ostrożnie wszedł do maszyny w poszukiwaniu kryształu. Wnętrze było nieco inne od tego mu znanego z pojazdu, który ich napadł. No i nie było aż tak bardzo zniszczone. Kowal rozglądał się. Szukał kryształu w miejscu, w którym powinien być, biorąc pod uwagę maszynę, którą przylecieli. Kryształu tam jednak nie było. Kręcił się przy głównym fotelu, rozglądając wokół. Nagle uderzył głową w coś twardego. Był to kryształ. Wisiał pod sufitem maszyny. Kozłow szybko odczepił go i wyszedł z nim z machiny. Czym prędzej podążył w stronę króla.

[Sado]

Sado po jakimś czasie znalazł też i drugą maszynę. Ta o dziwo była trochę inna, niż dwie, które dotychczas widział. Wszedł do niej ostrożnie z wyciągniętym mieczem , lecz na szczęście w środku nikogo nie było. Gubernator uśmiechnął się i zaczął szukać kryształu. "Dziwny ten pojazd" - powiedział do siebie. Po minucie wreszcie udało mu się go znaleźć, kryształ był na jednej z  wewnętrznych ścian pojazdu. Sado wyszedł z niego i pobiegł czym prędzej do IsentoRa z dwoma kryształami.

[Isentor]

Podszedłem do miejsca gdzie znajdował się kryształ. Przyjrzałem mu się. Wyglądał jak by żył, cały czas pulsował czekając na umieszczenie w nim źródła energii. Nagle mnie olśniło... Uniosłem kostur w górę i szybkim ruchem wbiłem jego koniec w otwór. Nagle maszynę zajęły błyskawice energii. Z kryształu znajdującego się w mym kosturze wystrzeliła wiązka energii. Niszcząc wszystko w około.
- Szybko jeżeli posiadacie kostury zróbcie to samo z pozostałymi wejściami a jeżeli nie to spróbujcie z mieczem. Byle szybko ten promień zaraz nas usmaży...

[Lucas Paladin]

Elrath natychmiast usłuchał rady Króla. Podszedł do kryształu i zaczął szukać kolejnego otworu. Wyciągnął miecz i wnikliwie przypatrywał się owemu minerałowi. Obszedł go w około i w końcu znalazł pozostały. Wziął lekki zamach i szybkim ruchem, podobnie jak IsentoR wbił klingę miecza w otwór. Stało się dokładnie to samo, jak w przypadku Króla. Strażnik ÂŚwitu zaczął szukać kolejnego otworu. Tymczasem...

[Sado]

Sado szybko wyjął miecz z czystej magicznej rudy, który wcześniej trzymał mu Dante i szybko podszedł do kryształu. Spojrzał na swój miecz i pchnął nim z otwór. "Mam nadzieję, że zadziała" - pomyślał i zamknął oczy. "Oby innym się udało! Nie chcę się tu usmażyć"

[Dante]

Tymczasem Dante zwiedzał miasto. Mijał wiele domów, spoglądał na młodych draconów walczących na drewniane miecze. Podszedł do nich i pokiwał głową na powitanie. Dzieci zrozumiały że " gośc " przybywa w pokoju. Następne wyciągnął ze swej pochwy klinge i dał do ręki jednemu z chłopców. W jego oczach tlił się żar jakby zobaczył jakąś piękną rzecz. Po obejrzeniu jej dokładnie oddał ją Dantemu. Ten utwierdził przedmiot przy pasku i pożegnał się z dziećmi. następnym celem była duża świątynia. na murach namalowane były różne sceny. Od walk po cudy." Kurde ale jestem zmęczony , pora wracać do siedziby naszych."  Wkońcu po nocnych przechadzkach wróciłem do naszej siedziby i położyłęm się spać.

[Xoulus]

Xoulus poszedł za przykładem innych. Obszedł wokoło kamień w poszukiwaniu otworu, gdy wreszcie na niego trafił, opierając się upałowi, wraził ostrze głęboko do wnętrza kryształu.
- Lepiej, żeby to zadziałało - rzekł w oczekiwaniu, aż inni postąpią podobnie.

[Samug]

Wysłuchawszy rozkazu króla, Samug zabrał się do roboty. Podszedł do najbliższego otworu i wbił miecz.
- Oby zadziałało. Nie uśmiecha mi się perspektywa upieczenia żywcem.

[Anmarius]

Travis, zrobił tak samo, jak Samug. Wbił swój magiczny kostur w otwór i czekał na rozkaz króla...
- Bylem się nie usmażył...

[Canis]

Dracoński alchemik widział entuzjazm adepta, który przyglądał sie jego pracy. po niedługim czasie wziął roślinę i zaczął prowadzić badania. zapisywał je dokłądnie wszystkie na pergaminie. Po pewnym czasie roślina była przebadana, a Dracon wręczył canisowi pergamin. na pergaminie było napisane, że owa roślina do rozbudowywania sie potrzebuje znacznej ilości czystej wody. potrzebują sporo słońca, i duzo powieszchni między sobą. Badania również pokazały że roślina ma potencjał magiczny jak pisało w książce i że ma ona w sobie włukna. Mimo iż Canis cholernie długo gapił sie nato co robił Szaman, to itak nienauczył sie żadnej z tamtych czynności... raczej xD.

[Isentor]

Przez większość przeciążonych maszyn energia z kryształu zaczęła wydostawać się poza jego skorupę. Niszcząc  grotę, w której się znajdowaliśmy. Cały system odprowadzania energii został przeciążony, kryształ zaczął pękać powoli rozpadając się...

- Szybko trzeba się stąd zbierać. Czuje, że to zaraz wybuchnie a nie chcę być w środku gdy to się wydarzy...

[Kozłow]

- O cholera! - krzyknął kowal i odwrócił sie od kryształu. Wiązka energii właśnie w tym momencie się z niego wydostała i uderzyła w ścinę, której kawałki spadły wprost przed Kozłowem. Kowal zaczął biec ile sił w nogach w stronę tunelu. Jego ciemne wejście rysowało się na tle jasnej ściany, oświetlonej światłem rozpadającego się kryształu. Widział innych, którzy także zmierzali w stronę wyjścia, zdaje się jedynego wyjścia. Biegł szybko. Po chwili otoczyły go ciemności tunelu.

[Sado]

Sado szybko wyrwał miecz i schował go do pochwy. Nie miał zamiaru spędzić pod stertą gruzów, za mało ludzi jeszcze zabił, żeby już kończyć swój żywot. Zamknął oczy na chwilę, wypowiedział parę słów i wyczarował ognistą aurę, szybko podążając za IsentoRem. Dogonił starszego maga i rzekł biegnąc:
- Jak myślisz... czy ten wybuch, ściągnie tu wroga?