Wyprawa do Innego Wymiaru

[Lucas Paladin]

- To co robimy, skoro nie mamy możliwości do ataku? - krzyczał Elrath starając się unikać ciosów zadawanych przez nieznaną istotę. - Musi być jakiś sposób, żeby zabić to latające "coś". Masz jakiś pomysł królu? Może magia i łuk coś zdziałają? W końcu on jest jeden, a nas kilkunastu, no i Dracon do tego. Musimy dać radę! - Elrath był pewny swego...

[Altair]

Altair schował się za jedną ze skał. Potwór zniszczył ją wiązką energii, po czym "puścił" kolejną w kierunku przybysza. On uskoczył, jednak pocisk był zbyt blisko i poważnie ranił Altair'a. Odleciał na kilkanaście metrów.
- Ech... - jęknął - dobrze, że u łowców nauczyłem się wytrzymywać taki ból... argh...
Wstał, po czym podbiegł do Isentora.
- To coś nie chce zejść na dół... trzeba to jakoś zmusić i chyba nawet mam pomysł jak. Panie - umiesz odbijać zaklęcia kosturem, prawda? - spytał Altair po czym popatrzył z nadzieją na króla.

[Isentor]

- Tak, to może boleć ale spróbuje.

Obcy ponowie wycelował w IsentoRa i wystrzelił wiązką energii.

Przygotowałem się do odbicia pocisku kosturem. Przyjąłem odpowiednią pozę zapierając się stopami o ziemię. Uniosłem kostur przed siebie. Od kryształu aż po trzon wypełnił się energią magiczną. Promień wystrzelony przez obcego zbliżał się w moją stronę. Wreszcie zetknął się z kosturem wywołując niewielką falę uderzeniową.
Dwa pola energii walczyły o byt i przetrwanie swojego twórcy. W miejscu ich spotkania powstawała coraz większa, wywołująca uszkodzenia kula energii. Z każdą chwilą coraz trudniej było mi utrzymać kostur w rękach.
Siła wytworzona podczas tarcia była tak duża, że powoli zaczęła niszczyć moją szatę oraz uszkadzać ciało.
- Teraz jest zajęty atakiem, wystrzelcie w jego stronę wszystkie magiczne pociski oraz strzały...



//Niech, każdy strzeli tym czym potrafi opisując to bez zakończenia...

[Hagmar]

Wyszedłem z ukrycia zdjąłem łuk z pleców  napiąłem cięciwe i wystrzeliłem najmocniej i najcelniej jak mogłem...

[Anmarius]

Travis wyszesł z kryjówki i zaczął przygotowywać Kulę Ognia. PO przywołaniu sporej czerwonej energii puścił salwę czarów w potwora... Następnie zaczął przygotowywać zaklęcia Tchnienia ÂŚmierci. Gdy energia w kosturze, wyłaniała się już poza niego, puścił następną salwę. Ostateczne zaklęcie, to był Pocisk Zła... Uniósł kostur do góry i zaczął przygotowywać kolejną salwę... Po paru sekundach, wypchnął kostur do przodu i parę czarnych pocisków poleciało w stronę Obcego... Następnie padł pod głaz, ciężko oddychając...

PS: ( te salwy, to po 3-4 pociski każdego czaru, mówię, żebyś nie myślał, żem ja super mag... )

[Dante]

Zaprałem się mocno na nogach i zacząłem przywoływać mane do mych dłoni. Ruch prawej ręki w lewą stronę , ruch lewej ręki do góry , szkrzyżowanie oburącz i takim oto sposobem przywołałem czar dużej kuli ognia do prawej reki. Teraz nalezało wyposażyć jeszcze lewą dłoń , góra,lewo,prawo,dół i wokół lewej pięści skumulowała się woda , był to czar wodnej pięsći. Nastał moment ataku oba czary poszly równocześnie , lecąc w kierunku wroga.

[Lees]

Wyciągnąłem łuk,dokładnie wycelowałem,skoncentrowałem się na celu i strzeliłem

[Maksous]

Maksous wychylił się zza kamienia, wziął łuk i wystrzelił 4 strzały w kierunku obcego...

[Antelius]

Zdjąłem łuk z pleców, załadowałem ^^, wycelowałem i strzeliłem pierwszą potem drugą i trzecią strzałę...  

[Izrael]

Izrael siedział za wielkim głazem oglądając z ukrycia co się dzieje. Nagle usłyszał rozkaz Króla więc zdjął z pleców łuk i wystrzelił 5 strzał w kierunku obcego...

[Tidus]

Zhai w mgnieniu oka ustawił się do salwy strzał wystrzeliwał kilka strzał by pomóc Królowi....

[Dee'mon]

BalloorT wychylił się zza kamienia, zdjął z ramienia kusze wystrzelił jeden pocisk potem drugi i trzeci schował się za kamień odczekał chwile powtórzył tą czynność trzy razy po czym usiadł za głazem żeby odpocząc...

[Vitnir]

Kondri już wcześniej miał łuk w dłoniach i był przygotowany do strzału wychylił się i szybkim ruchem wystrzelił strzałę, a później przygotował jeszcze jedną i strzelał...

[Elrond Ñoldor]

Elrond tylko na to czekał. Wyciągną swój łuk, przykucną i położył na ziemi koło siebie kilka strzał. Wziął do ręki pierwszą strzałę, naciągną cięciwę i strzelił. Szybko wziął kolejną strzałę i ponownie wystrzelił. I jeszcze raz. I jeszcze... Skończył po krótkiej salwie...[/i]

[Canis]

Canis użył zaklęcia Zewu beliara, wypowiedział formułę, w krysztale skumulowana energia przybrała wygląd czaszki i pomknęła w kierunku agresora biaława czaszka pozostawiajac za sobą Czarne ślady...

[Sado]

"Będzie trudno... lecz skoro jest zajęty... to może go trafi". Sado szybko wyskoczył zza głazu, uniósł ręce do góry i zaczął szeptać pradawne słowa. Kiedy skończył skierował obydwie dłonie na bestię. Wszyscy usłyszęli nagle świst przecinanego powietrza; W kierunku wroga towarzyszy leciał duży meteoryt.

[Bela]

Bela skumulował w sobie całą swoją energię nienawiści jaką posiadał do tych bestii i wystrzelił Pocisk Nienawiści. Uczucia wampira przybrały formę magicznej energii i w ten sposób skumulowana siła nienawiści poszybowała w stronę agresora.  Nie mając już siły na kolejny strzał magią Bela zdjął z pleców łuk i strzelił 3 razy. Zmęczony jednak czarem nie strzelał zbyt celnie, wypił więc miksturę  regenerującą energię i strzelał już o wiele celniej w pobliże potwora.

[Arthas]

Arthas w tym czasie zastanawiał się w bezpiecznym miejscu za głazem, jak podejść od tyłu i otoczyć potwora. Wówczas wędrowcy zyskaliby o wiele większe szanse na pokonanie dracona. Poważnie myślał nad tym pomysłem, lecz sam niczego nie mógł wskórać. Tymczasem walka dalej trwała...

[Isentor]

Pozostali również wystrzelili tym co mieli pod ręką. Draconi miotali w obcego magicznymi pociskami oraz strzałami. Ten jednak nadal atakował IsentoRa. W pewnym momencie oberwał sporą salwą wystrzeloną przez członków wyprawy. Czary osłabiły jego pancerz i lekko zdezorientowały. Następnie strzały przeszyły ciało w różnych jego częściach. Obcy padł martwy na ziemię... Draconi zbliżyli się od nas...

[Bela]

UFF, udało się.. Co to było? czemu nas zaatakowali?

W tym momencie Bela zamilkł, miał przed sobą najprawdziwszego dracona, zamilkł i podziwiał jego spokój. Miał wielką ochotę wypić teraz miksturę przemiany w drakona, ale opamiętał się - mogła mu w dalszym etapie wyprawy uratować skórę. Obejrzał jeszcze raz dracona i poszedł popatrzyć czy nie ma rannych.