Na zachodzie bez zmian I

[Egbert]

Egbert przyjął butelkę, ale z żalem powstrzymał się od degustacji. W kwestii alkoholu i pracy wyznawał podobne zasady co Mirzak i jego tatko, dlatego przekazał wódkę dalej, do tej zakapturzonej. Wyglądała raczej mizernie, więc raczej nie skorzysta z mocniejszego trunku, ale decyzja nie należała do mężczyzny. Całej historii opowiedzianej przez elfa wysłuchał bardzo uważnie. To musiała być bitwa! Barczysty najemnik chętnie sam rzuciłby się w sam środek podobnej batalii. Nic tak nie pokazuje z jakiej gliny jesteśmy ulepieni, jak wojna. W sytuacjach kryzysowych z każdego wychodzi ile naprawdę jest wart. Egbert takimi sytuacjami żył. ÂŚwiadczyły o tym chociażby blizny, których na jego ciele było pełno.
-Kontratak. Czyli Zgromadzenie miało jakąś główną siedzibę, twierdzę na ziemiach królestwa. Jak ktoś mógł pozwolić żeby okopali się w państwie?

[Rikka Malkain]

-Pewnie to przez opieszałość szlachty. Wielu po prostu siedzi w swoich dworach i nie interesuje się tym co dzieje się w ich włościach. Najgorzej jeśli ziemiami zarządza bezpośrednio jakiś hrabia, albo baron. Bez wsparcia pomniejszych szlachciców. Trochę jak z tą gminą, do której jedziemy. Gdyby ktoś rządził tam silną ręką nie doszłoby do takich wypadków.
Wampirzyca przyjęła butelkę od Egberta i nie przejmując się tym, że wszyscy patrzą, pociągnęła z gwinta porządnego łyka. Ot, na rozluźnienie. Skrzywiła się trochę i musiała wziąć głębszy oddech, ale jakoś poszło. Rzadko piła wódkę, jeszcze rzadziej krasnoludzką, dlatego póki co jej wystarczy.
-Tobie nie wolno, bo prowadzisz.
Rzuciła do Kazmira i oddała alkohol właścicielowi.

[Merith]

- Wyspa Raanaarów, wtedy niemal niezbadana. Zgromadzenie w ruinach Opactwa prowadziło eksperymenty. Projekt Wyniesienie... chcieli odtworzyć rasę i sami się przemienić. Udało im się to pierwsze. Bitwa o opactwo była pięknym popisem magii. Ja i Devristus zrzuciliśmy im na głowy deszcz ognia i kilka meteorów. Po anihilacji wojska weszliśmy do Opactwa, Dobiliśmy resztę, w tym samego guru, Gabriela Angelosa. Acz... nie ma pewności że to on. Zabił go chyba Zeyfar Navarre. Nie pamiętam. Kapturek ma rację. Absolutną.

[Kazmir MacBrewmann]

- Ja panienko mam swoją, własnej produkcji. Odparł kobiecie pokazując flaszkę uczepioną paska. Przejechali Amertodon nie wiadomo kiedy, czas na rozmowie leci szybko.
- A więc, to nie był koniec Zgromadzenia?

[Merith]

- Nie, południowy zachód Valfden to lasy tropikalne, łatwo tam ukryć armię. Ale po kolei, mając Monolity 9. Astas.7 roku III ery Aragorn otwiera portal na Tinrilet. Przywitali nas tam ciepło, a Tacticus zaczął wtrącać się w politykę tamtejszą. Ignorując wtedy to co działo się tutaj. Do 9 III ery, kiedy klątwa Mgły opanowała świat. Aragorn zginął w zamachu, zmasakrowany przez trzynastu magów podszywających się pod członków Gildii Magów... Ożywiono go, ale oddał Komturię Zeyfarowi Navarre. Zajął się magią wtedy. Znowu pokonał sektę. Ponownie mając gdzieś ściganie prostych wyznawców i tych kapłanów którzy uciekli. Tacticus był hulaką, typem renegata. Po przemianie w czarnego dracona stał się gorszy. Około 11 roku III Ery miało miejsce dziwne zdarzenie, Aragorn zmarł w tajemniczych okolicznościach, ale równo trzy lata później odnaleziono go w odizolowanej górskiej wiosce nie pamiętającego ostatniego półtora roku. Nie wiedział ani o pogromie magów, ani o zdradzie Khera i Lithanie. No, ale to on zorientował się że nadchodzi wojna domowa. Trwała 3 lata, skończyła się pod Ekkerund. Ale ten okres jest dokładnie zapisany.

[Kazmir MacBrewmann]

Krasnolud słuchał uważnie, dobrze wiedział od Melkiora że "Czarny" nienawidził polityki i procedur, że Isentor latami krył działalność Aragornowych "służb specjalnych". Oraz to że król nie wiedział o wszystkim. Taaa. Aragorn wszędzie widział wrogów, pewnie przez ilość zamachów. Wóz podskakiwał na niezbyt równej drodze, szczęście że Vosse jasno świeciło. Kazmir wrócił myślami do Zgromadzenia, Tacticusa miał gdzieś, był świetnym wodzem ale i kurwim synem.
- Usiłujesz nam powiedzieć że ta sekta nadal istnieje?

[Merith]

- No... jest niewielkie prawdopodobieństwo że tak. Co prawda niejaki Garir aep Rayck pokonał naśladowców, z moją pomocą. Ale zniknął, a tydzień później odnalazł się Aragorn. I zaraz wybuchła wojna domowa.

[Kazmir MacBrewmann]

- A że wtedy nie było służb podległych marszałkowi, to nie mogliście sprawdzić. Nie mylę sie? Spytał pewny swej teoryi, jeno na odpowiedź ylfa czekał.

[Merith]

- Ani trochę.

[Kazmir MacBrewmann]

- No a co powiesz o pewnej plotce, że w istocie zrobił wszystkich w chuja? Wóz podskoczył na koleinie. - Kurwa, te drogi... chodzi o te "napady".

[Rikka Malkain]

Wampirzyca zamyśliła się. Tego jeszcze brakowało, żeby na wyspie znowu zaczęła działać jakaś sekto-podobna organizacja. Lubiła wiedzieć o wszystkim co działo się w półświatku, ale czasami zdobywanie informacji było naprawdę karkołomnym zadaniem. Rikka nie miała najmniejszej ochoty martwić się dodatkowo jakimś Zgromadzeniem, a z tego co właśnie usłyszała wynikało, że byli zbyt niebezpieczni by ktoś tak ciekawski jak ona mógł tą sprawę zignorować. Lepiej, żeby jednak pozostali wspomnieniem.
-Moment, moment. Kto kogo oszukał?

[Merith]

- 6.02.20 eIII Aragorn Tacticus został pozbawiony wszelkich szlacheckich przywilejów za popełnione zbrodnie przez nieodżałowanej pamięci Isentora I Aquila. Problem polega na tym że owe „zbrodnie” nie zostały nigdy dokładnie sprecyzowane. A przynajmniej Aragorn nigdy nikomu o tym zbyt wiele nie wspominał, rozprawy nie było. Owszem, Aragorn powołał się na zasadę senioratu stając bezpośrednio przed królem i wszystko rozwiązano bez świadków. Pozostaje jednak olbrzymi znak zapytania. Były hrabia miał wrogów, także wśród kupców. A to ponoć ci oskarżyli go o napady na konwoje handlarzy ziołami… To brzmi niedorzecznie prawda? A jednak. Dowody wypłynęły na wierzch gdy Yarpen i Vernon wygrzebali stare raporty i notatki z archiwum rodowego w trakcie jego niszczenia w twierdzy Crack de Tacticu. W dużym skrócie, wyszło na jaw że Aragorn przez 20 lat służby dla Valfden wykorzystywał wszystko i wszystkich do zbicia majątku i zdobycia ziem i tytułów. A jego działania były w istocie nielegalne. Po utracie tytułów usiłował wciągnąć w swe gierki swego syna. Ten jednak szybko zorientował się o co chodzi i odpuścił sobie zemstę. Aragorn przekazał majątek synowi i zniknął, wyjechał do Ekkerund. Tam dostał górski domek od Aggromora. Niestety... ktoś spuścił na rezydencje dwa meteory. A ja podejrzewam kto.

[Kazmir MacBrewmann]

- Melkior opowiadał, poważnie wiesz? Krasnolud nie dowierzał w to wszystko. On się interesował polityką, historią i lubił szerzyć dobro. W granicach zdrowego rozsądku, podyktowanego sprawami wyższej wagi. 

[Rikka Malkain]

-Wiesz kto mógł stać za zabójstwem starego Tacticusa? Cenna wiedza. Tylko czemu mówisz o tym teraz? Lepiej byłoby wykorzystać te informacje za życia juniora. Syn pewnie chciałby pomścić ojca. Teraz... Minęło już trochę czasu i dużo się wydarzyło. Nawet ten krasnolud, Aggromor, odszedł na tamten świat. Gdybyś dzisiaj znalazł morderców, to nie wiem co by ci to dało. Oprócz szansy na oczyszczenie imienia Aragorna, rzecz jasna, ale i ta byłaby niepewna.
Rikka wpatrywała się w elfa intensywnie.
-To ma jakiś związek z naszym zadaniem.

[Merith]

- Aragorn dopóki miał tytuły to był nietykalny. Mawia się że to jakiś gość z Tinriletu którego Czarny zdetronizował stoi za "zbrodniami" Aragorna. I to prawda, napsuliliśmy mu krwi Antonio Juan Garcia Banderes Torreno się zwał. Powiedziałem to Melkiorowi, ale zginął na wojnie. Kapturku, zapominasz o jego siostrze Celii. Jej, mnie i Yarpenowi zależy na tym by dopaść go.

[Rikka Malkain]

-Celia. Wychowanka Zeyfara.
Rikka nie spotkała nigdy dziewczyny, ale słyszała to i owo. Rzeczywiście, teraz wszystko zaczynało nabierać kolorów.
-Nie łatwo dostać człowieka liczącego się w innym wymiarze, ale i to można załatwić. Znam nawet kilka osób, które podjęłoby się tego zadania.

[Merith]

- On zwiał tu. Na Valfden, a potem na Doral gdzie założył biznes.

[Kazmir MacBrewmann]

- O kurwa! Ja coś słyszałem o tym Torreno będąc na Chatal, pływając pod banderą Georga aep Lokiego. Torreno podpierdolił z Ekkerund 50 ton złota z prywatnego konta Aggromora. Na krótko przed inwazją. On musi być zamieszany w sytuacje w Omas.

[Rikka Malkain]

Rikka zagwizdała cichutko. Pięćdziesiąt ton złota to całkiem niezły kapitał.
-Myślicie, że go tam znajdziemy?
Zapytała, chociaż wątpiła żeby taka gruba ryba chciała osobiście angażować się w sprawy jakiegoś Omas. No, chyba że był to element większego planu.
-Inaczej będzie wam potrzebny statek.

[Kazmir MacBrewmann]

- Zbieram na statek, lubie morze i podróże. Bardziej niż góry, Torreno to typ lubiący pociągać za sznurki z daleka, jeśli to on za to odpowiada... to grzeje dupe gdzieś na Doral.