Podróż do paszczy lwa

[Torstein Lothbrok]

-Kiła i mogiła.- odparł z wyraźną nutą wkurzenia.-Ilu martwych?

[TheMo]

Themo wolałby rannych niż zabitych. Ale cóż, życia im nie zwróci.
-Doliczyłem się pięciu marynarzy. Potrzeba góry mięcha pokroju Ashoga, żeby to uprzątnąć. Melkior, jak mi powiesz, że wziąłeś dodatkowe deski i zapasowy żagiel to obwołam cię najlepszym kapitanem Valfden.
Powiedział całkiem poważnie, w nadziei, że komandor pomyślał i o tym. Podszedł pod złamany maszt i czekał aż kilka innych osób też się zleci. Sam nie dałby rady  tym nic zrobić, pomimo swojej siły.

[Melkior Tacticus]

- Oczywiście że tak, Gordian by mnie po nocach straszył gdybym nie wziął.

[Ashog "Stalowa furia"]

Ashog zajął się rąbaniem resztek masztu zalegającego na pokładzie. Co za syf. Przeszło mu przez myśl gdy oceniał uszkodzenia. Zerknął na horyzont, dało się dostrzec linie brzegową.

[Torstein Lothbrok]

Wiking po chwili także zaczął rąbać maszt i odstawiać w jedną kupę te szczątki. Paskudnie to to wyglądało.
-Nieźle dali nam popalić...- rzekł nie przerywając rąbania.

[Melkior Tacticus]

- Zgadnij, czyja to wina? Spytał retorycznie, przewalając oczyma. Po 3 godzinach uprzątnięto pokład i okręt nadawał się do ostrożnego rejsu.

[Torstein Lothbrok]

Wiking nie odpowiedział, a pracował. W końcu wszystko zostało posprzątane. Widząc linię brzegową zamyślił się.
-Ważne że pięść zadała swój pierwszy i nie ostatni cios. No i to że płyniemy.

[Melkior Tacticus]

- Ledwo. To Aw Dradar, a raczej powinno. Wskazał dobrze już widoczny ląd, i to mimo zachodzącego słońca.
- Zabrać Dwalina do celi, nie chcę tej pokraki widzieć na oczy.

[Kazmir MacBrewmann]

- Torstein, a te drakkary co tam płynom se o - wskazał ręką dwie jednostki w oddali- To som czyje?


//Dla Torsta

Przepraszamy, ale nie możesz zobaczyć ukrytej zawartości. Musisz się zalogować, aby zobaczyć tę zawartość.

[Torstein Lothbrok]

Wiking podszedł do barierek i zaczął wpatrywać się w statki które pokazal mu Kaziu. To rzeczywiście były drakkary. Nie poznawał ich.
-Nie mój klan. Sądząc po żaglach, to z dwóch różnych. O uzbrojeniu nic nie wiem.

[TheMo]

Themo też pomagał przy porządkowaniu statku. Było kilka ofiar, więc każda para rąk się przyda. Po skończonej robocie oparł się o burtę i przypatrywał się horyzontowi, na którym zaczynał pojawiać się ląd. Po chwili pojawiły się dwa drakkary.
-No to jesteśmy na miejscu.
Te statki świadczyły raczej o dotarciu do celu. Ale świadczył też o czymś innym. Bękart zdjął z pleców swą kuszę i zaczął ją ładować. Tak na wszelki wypadek, gdyby komitet powitalny nie okazał się być przyjaźnie nastawiony. A uszkodzony statek pływający na ich wodach wydawał się łatwym celem. Biedacy, gdyby wiedzieli na co się porywają.

[Torstein Lothbrok]

Torstein poczuł na plecach dreszcz. Jego kusa też została za wczasu naciągnięta. Sprawdził dostępność tarczy i miecza.
-Witam w moich skromnych progach.- rzucił.-Trzeba ją przygotować. A ja wolę tego nie robić.

[Melkior Tacticus]

Okręty wikingów nie szykowały się do natarcia, no przynajmniej na razie. Widocznie uznali poobijany statek za niehonorowy cel. Melkior dopatrzył się iż drakkary uzbrojono w armaty pościgowe. ÂŁał. Statki zbliżyły się na kilkanaście metrów. Na każdej było 18 ludzi. Jeden z wikingów zawołał do nas.


- Ahoj! Cóż to się stało marynarze? Spytał z kpiną w głosie.

[Torstein Lothbrok]

Wiking nie poznawał człowieka, co dziwne nie było. Podszedł do barierek. Chciał dobrze widzieć "przedstawicieli swego gatunku". No i żeby oni także go widzieli. Nie czuł się jednak odpowiedzialny i upoważniony by coś powiedzieć. Uznał iż lepiej jak zrobi to generał, lub komandor.

[Melkior Tacticus]

- Korsarze mieli pecha. Odparł podchodząc do barierki - Jestem kapitanem tej łajby, płyniemy do Hjaltadalr.
- Z Valfden? Wskazał na banderę bardziej stwierdzając niż pytając, podartą ale dalej dumnie łopoczącą na wietrze.
- Chyba hehe wiem czemu... No my co prawda w drodze na Ilusmir, ponapierdalać demony czy coś, ale nie godzi się zostawić na morzu nawet elfa w potrzebie! Ryknął śmiechem - Weźmiemy się do was przywiążemy troche was podholujemy. Co?
- Nie pogardzę pomocą, nawet jeśli to po prostu bardziej elegancka forma zdobycia pryzu.
- Skądże bym śmiał! A po za tym, atakować rannego to żadna walka. Gdzie w tym honor?
- Taa... a ja jestem Xsiężna Anna Henrietta. Dodał cicho. - Pomóżcie im scalić statki.

[Torstein Lothbrok]

Wiking skinął głową, na znak że rozumie, po czym ruszył do lin. Mial nadzieję że inni ruszą mu pomóc. Chwycił jedną z lin. Była duża, gruba, ale nie była dla niego bardzo ciężka. Zamachnął się i rzucił nią bardzo mocno, tak iż poszybowała na sąsiedni pokład. Chwycił kolejną.

[Melkior Tacticus]

Okręty zostały połączone, drakkary wzięły "Pięść" na hol. Wiking który zaoferował pomoc wszedł na nasz pokład.

[Torstein Lothbrok]

Torstein przyjrzał mu się i podszedł do Melkiora, stając po jego prawicy, około pół metra za nim. Gotowy do ataku, ale także do rozmowy.
-Jak się zwiecie? Z jakiego klanu jesteście?

[Melkior Tacticus]

- Jestem Tormund. Z Drangów.

[Torstein Lothbrok]

Przez chwilę wahał się. W końcu przystąpił bliżej.
-Torstein...- zaczął.-...Niedźwiedzia ÂŁapa z Hjaltadalr.