W pogoni za opętanym

[Dragosani]

Wampir miał spore doświadczenie w przeprowadzaniu egzorcyzmów, więc wiedział kiedy demon już opuścił ciało orka. Puścił więc go i doskoczył do Yarpena. Musiał działać szybko, aby jego demon nie zaczął szaleć. Ani aby nie uciekł. Dopadł krasnoluda i położył mu demoniczną dłoń na czole. Ponownie zaczął egzorcyzm. Bez słów, bez zbędnych gestów. Była to batalia jedynie mentalna. Batalia w której wampir był dobry. I demon musiał ulec i zniknąć w mrokach Otchłani. Silna wola Antaresa wypychała mrok z umysłu Yarpena niczym słońce przegania noc. Było to niezłe porównanie, biorąc pod uwagę egzorcystę. Kawałek po kawału, jaźń demona ulegała.

[Melkior Tacticus]

I uległa. Obaj leżeli ledwo przytomni. Melkior zeskoczył z konia, dopiero teraz ruszył swą szanowną dupę w stronę zajazdu.
- Nieźle, naprawdę. I mam szczerą nadzieję że to ostatni raz.

[Dragosani]

Drago odetchnął, głębiej w płuca wciągając zimne powietrze. Założył rękawice na dłonie.
- Próżne nadzieje - mruknął jakże optymistycznie. W sumie cieszył się, że nie mieli czasu, aby przesłuchiwać demony. Było to nudne i z reguły bezowocne. Chociaż fajnie byłoby poznać ich imiona. Tak do kolekcji. A no teraz opętani najprawdopodobniej nic nie pamiętali.
- Ale teraz to sugeruję skorzystać z bliskości zajazdu i nieco odpocząć po podróży. I pracy. No i napić się.

[Torstein Lothbrok]

Torstein usiadł, lekko sapiąc.
-Nie ma bata. Chcę podwyżki...- rzucił.-A napić to bym się napił. Tylko wpierw posprzątajmy bałagan.

[Dragosani]

- Weźcie ocućcie Ashoga, to się krąg zatrze. Nie chcę zostawiać takich śladów. - Wampir usiadł sobie na jednej ze skrzyń. On swoją prace wykonał. I podwyżki nie żądał! A lepiej aby orka i krasnoluda ocuciły osoby lepiej im znane.

[Torstein Lothbrok]

Wiking poklepał po policzku Yarpena, który po chwili się obudził. Nie zważając na jego kurwowanie podszedł do orka i uczynił to samo.

[Melkior Tacticus]

- Dobra Drago, ile się należy? Spytał najzupełniej szczerze.

[Yarpen aep Thor]

- Ja pierdole... mój łeb! Kaj ja estem?! Kaj wy som!? Jęczał z podłogi.

[Dragosani]

No a Drago zaśmiał się. Szczerze rozbawiony.
- Gdybym miał za to brać pieniądze, to byście się nie wypłacili - odpowiedział. Jego stałe zarobki, pozbawione większego wysiłku, był dość duże, więc dorabiać nie musiał. Egzorcyzmy zaś uznawał za swój obowiązek, jako jednej z nielicznych osób, które potrafiły je wykonywać.
- Postawisz mi miód - dodał. - A groszem sypnij dla młodych. - Kiwnął na Torsteina i Gedrana. - Im się on bardziej przyda.

[Melkior Tacticus]

- Skoro tak, karczmarzu miód dla wszystkich! A wy drodzy goście tego zacnego zajazdu - bo przecież było tam jeszcze OSIEM postronnych osób nic nie widzieliście. Melkior wskazał herb Bękartów na płaszczu który nosił. Zasiadł przy jednym ze stołów.

[Yarpen aep Thor]

- Drago... czyli... kurwa mać Melkior! Zajebie cie je jeśli się zaraz dowiem że "Perła" poszła na dno!

[Melkior Tacticus]

- Po pierwsze primo, nie tym tonem. Po drugie primo, tak. Poszła na dno, z połową załogi. Po trzecie, nie wiemy co się tam stało dokładnie. Jest to w tej chwili najmniej ważne. Ciesz się że żyjesz, bo nie jestem pewien czy Aragorn nie kazałby cię po prostu zdjąć. Za dużo wiesz.

[Yarpen aep Thor]

Krasnolud nie ukrywając smutku, żalu i zwykłego pospolitego wkurwienia kopnął pobliski taboret i usiadł na krześle.
- Pierdolenie... co teraz? Bez statku i załogi jesteśmy w dupie. Skarbiec za pełny nie jest, a jak widzę mamy nowych. Którym trzeba płacić, zapewnić sprzęt... Idą ciężkie czasy.

[Dragosani]

- Zabicie go nic by nie dało - wtrącił się Drago, też siadając przy stole i czekając aż karczmarz przyniesie im trunki. - Pasożyt wtedy znalazłby innego nosiciela. I Aragorn o tym wiedział. - Uznał, że powinien o tym wspomnieć.

[Melkior Tacticus]

- Wiem, ale obaj znaliśmy mego ojca i jego charakter który był dość wybuchowy. Karczmarz przyniósł miód.

[Gedran]

Gedran wziął krzesło z pobliskiego stolika i przysiadł się do stołu kompanów.Szczerze powiedziawszy nie miał zamiaru wtrącać się w prowadzaną przez nich rozmowę, więc tylko słuchał co mówią.

[Yarpen aep Thor]

- Nie chrzań że go znałeś Melkior, bo tak nie było. Tu krasnolud miał absolutną rację.

[Melkior Tacticus]

- Co to, spotkanie anonimowych alkoholików czy co? Ale masz rację, ojcem był tylko z nazwy

[Ashog "Stalowa furia"]

Ork w milczeniu kontemplował zaistniałą sytuację, po ocknięciu się poszedł się napić. Jego prosty mózg nie ogarniał zbytnio co się dzieje.

[Torstein Lothbrok]

Torstein był z kolei ciekawski. Wziął jakiś stołek i przysiadł.
-Mogę spytać, o czym wy w ogóle gadacie, panowie?