Morza szum, rumu smak

[TheMo]

Janczar potwierdził słowa kapitana. Themo złapał się za brodę i nieco spuścił wzrok, by zebrać myśli. Cały czas zastanawiał go powód, dla którego ktoś taki jeszcze jest na tronie. Czyżby obywatele mieli tutaj wszystkiego pod dostatkiem dzięki władcy? Czy może bali się sił sułtana, lub reszty demonów za miedzą? Albo po prostu rebelianci mieli zbyt małe siły. Chciał w końcu odpowiedzi na te pytania. Ponownie uniósł głowę.
-Skoro jest takim skurwielem, to czemu wciąż rządzi?
Z nieruchomą twarzą oczekiwał na odpowiedź na to krótkie, ale ważne, w mniemaniu Bękarta, pytanie.

[Kazmir MacBrewmann]

- No właśnie? Sądząc po muszkiecie to Derreta M-61, produkcji Ekkerund. Model wszedł do produkcji masowej dwa meichy temu. Z taką bronią moglibyście rozpierdolić wszystko. Wtrącił w końcu Kazmir.
- Raz, boimy się demona. Dwa, oddziały janczarów zredukowano do 200 ludzi. Siły Vrih to najemnicy i piraci z Doral, słudzy jakiegoś maga o nazwisku Torreno. Już raz pokazał co potrafi... Trzy, wbrew temu wszystkiemu kraj prosperuje ale cena... Demon ma chore zachcianki. A po czwarte, nie mamy kogo posadzić na tronie.

[TheMo]

Themo był zaskoczony wiedzą Kazia. Nie chodziło o znajomość broni, bo to ma we krwi każdy krasnolud, a znajomością nowych trendów prosto z kontynentu. Postanowił odpowiedzieć janczarom.
-Raz, jak to jest ten rodzaj demona, który nie ginie od srebrnego bełtu, to znam egzorcystę. Dwa, to co z tego? Szmuglować broń, robić podziemny ruch oporu i tam szkolić ludzi do rewolucji. Najemnicy i piraci przestaną służyć, kiedy przestanie im się to opłacać. Wystarczy zrobić blokadę morską i odciąć ich od posiłków do czasu obalenia władcy. Potem nie będą mieli czego tu szukać. Trzy, jeśli jedyną rzeczą jaką zmienicie będą kolaboranci i otworzycie się handlowo na Valfden i Ilusmir to kraj będzie dalej działał. Może nawet jeszcze lepiej. Cztery, czemu więc nie zgodzicie się na utworzenie tutaj kondominium pod Valfdeńskim zarządem powierniczym? Jedyne państwo, które opiera się Meanebowi.

[Kazmir MacBrewmann]

- To od zawsze były "Ziemie Neutralne", cenimy sobie niepodległość i niezależnosć. Handlujemy z Valfden, ale nie sprzedamy kraju Isentorowi i jego "szlachcie". Wiesz, rebelianci nie mają złota. Nie jesteśmy nawet zorganizowani... nazwałbym nas bardziej grupą narzekaczy...

[TheMo]

-Czy ja mam was uczyć partyzantki? Wiadomo, że bez pomocy z zewnątrz chuja zdziałacie. Chyba, że załatwicie sobie okręt i będziecie napadać wrogie statki. Ale to może zwrócić uwagę Meaneba, który raz-dwa zrobi wam jesień z dupy I ery. Już lepiej rabować królewskie statki i podpierdalać z królewskiego skarbca. Jednocześnie odcinanie źródła dochodu wrogowi. Jednocześnie prowadźcie wojnę informacyjną. Uświadamiajcie lud o waszym sułtanie, namawiajcie do strajku, piszcie antyrządowe hasła na murach. Dopóki nie zaczną was ustawiać pod ścianą i rozstrzeliwać, będzie dobrze. I tak musicie się liczyć z represjami pokroju aresztowania i przesłuchania. Coś jeszcze?

[Kazmir MacBrewmann]

- Ta, kim ty jesteś w ogóle co?

[TheMo]

Themo wstał i zaczął się przedstawiać.
-Themo Kacmarus, dowódca Bękartów Rashera. Znam się na wojaczce, dlatego wam udzielam rad.
Miał nadzieję, że valfdeńskie pochodzenie nie odstraszy janczarów.

[Kazmir MacBrewmann]

- Valfdeńczyk, i jeszcze szlachcic... no to wszystko jasne.

[TheMo]

Themo nieco wykrzywił usta w grymasie, jednak pod gęstym, dawno nie porządkowanym zarostem, nie było tego zbytnio widać. Założył ręce na piersi i wziął głęboki wdech.
-To ja wam daję rady, a nawet oferuję swoją pomoc jak uwolnić się spod jarzma demona a wy narzekacie? To chyba jedyne co umiecie robić.

[Kazmir MacBrewmann]

- Lepiej wyjdźmy Themo. Stwierdził Kazio, na widok miny "patrioty". A raczej całęj sali.

[TheMo]

-Pff.
Parsknął tylko. Liczył, że chociaż każą mu wypierdalać. Opuścił ręce wzdłuż ciała i posłał jeszcze jedno spojrzenie janczarom. Odwrócił się na pięcie i ruszył ku wyjściu z karczmy. Był lekko zawiedziony tutejszą postawą. Liczył, że rebelianci przyjmą pomoc z zewnątrz, jednak okazali się tylko ksenofobami niezadowolonymi z rządów. A może to on zbyt surowo ich potraktował? Może zbyt dosadnie im wygarnął. No trudno, Bękart zawsze przekładał czyny nad słowa i nie był dobrym dyplomatą.
-Valfden zależy bardziej na wyzwoleniu Sannau spod wpływów demona, niźli przejęcie go osobiście. Jakby co to jeszcze zostanę na wyspie.
Rzucił rebeliantom na pożegnanie i opuścił progi karczmy.

[Kazmir MacBrewmann]

- Szefu, a jeśli to nie byli buntownicy? Tylko lojaliści? I nas sprawdzali?

[TheMo]

-No to na poznanie od wewnątrz obozu lojalistów nie ma co liczyć. Albo zyskaliśmy zaufanie buntowników albo wrogość koronnych. Cały czas podejmujemy ryzyko i nikt nie wie jakie będą konsekwencje naszych wyborów. Grunt to nie patrzeć za siebie, tylko kilka różnych ścieżek przed.

[Kazmir MacBrewmann]

- A czy przypadkiem Georg nie miał nas spiknąć z rebeliantami? Chujowi z nas szpiedzy, gdzie teraz?

[TheMo]

Themo wzruszył ramionami.
-Zawsze możemy się tam wrócić i sprawić, żeby zapomnieli nasze spotkanie. Jednak wtedy narobimy sobie jeszcze więcej wrogów na dzień dobry. Ja bym przeszedł się na rynek i zobaczył jakie tu mają bogactwa.

[Kazmir MacBrewmann]

- Bo ja wiem? Ja to bym poszedł pogadać z Georgiem... tak po mensku. Odparł krasnolud, jednakże skierował się i tak w stronę rynku. Szli dość szeroką i zadbaną ulicą, patrolowaną przez ÂŁowców. Tak, TYCH ÂŁowców. W połowie drogę zagrodził im kapłan.
- Niech chwała będzie Ellmorowi. Chciałbym z wami pomówić, na osobności.

[TheMo]

-Wszystko po kolei.
Rozglądał się po zadbanej ulicy. Chciał się dowiedzieć z czego ludzie żyją, ale jego uwagę przyciągnęli ÂŁowcy. To już wiedział o jakich najemników z Doral chodzi. Jak widać dalej nieźle się trzymają. Zadumania zostały przerwane przez kapłana.
-Chwała i cześć i co tam jeszcze chcesz. Widzę, że już fama się rozniosła. Prowadź.
Themo położył dłoń na rękojeści miecza. Ot, tak dla bezpieczeństwa. Nie wiadomo, czy kapłan wprowadzi ich do ruchu oporu, czy w pułapkę. Dlatego wolał być przygotowany i wymownym spojrzeniem na Kazia, dał krasnoludowi znak, żeby on też uważał.

[Kazmir MacBrewmann]

- Przewidziano wasze przybycie.
- Tak, oczywiście... zbył kapłana, zaczynało Kaziowi się to wszystko bardzo nie podobać. Kapłan, skryty pod kapturem długiej szaty zaprowadził was do świątyni Ellmora. Pustej, zamknął drzwi.
- Jestem Eliah, przywódca Patrzących. Ellmor obdarzył nas łaską spoglądania w czas, problemem jest to że przyszłość nie jest jednoznaczna. jest jak rzeka. Nie zawrócisz jej, a zmiana jej biegu może mieć opłakane skutki. Nawet gdy intencje są dobre. Słyszeliście o Filarach Valfden? Zwanych Filarami ÂŚwiata?

[TheMo]

Themo powoli szedł za kapłanem utrzymując stałą odległość. Jakoś nie był skory wierzyć w jego przepowiednie. W końcu trafili do świątyni. Pustej, bo pustej, ale Bękart i tak musiał się porozglądać. Obadał swoim wzrokiem wszystkie zakamarki, jakie mógł dostrzec, w międzyczasie słuchając Eliaha, jak się przedstawił.
-Filary Valfden? - spojrzał zaskoczony na kapłana. - No słyszałem. Grupka osób pomagających urosnąć w siłę królestwu i inne tego typu rzeczy.
Był zdziwiony, że miejscowe legendy dotarły też i tutaj. A może to było coś więcej niż opowiastka z wiejskich karczm?
-Ale większości osób dawno nie widziałem. A część nie żyje. Co mają bohaterowie Valfden do tej wyspy?

[Kazmir MacBrewmann]

- Poprawka, będą mieli. Jeden, bądź wielu. Pod tym względem przyszłość ma wiele, zbyt wiele wersji. Z kraju tego, gdzie sieją i żną na prochach tych co śmierci mieli nie zaznać, wyjdzie naród niezwyciężony. Zaś pośród niego mężowie święci. Imiona ich niczym gromy, mocarną ręką swą zaprowadzą na ziemi jeden porządek. A na ich drodze nie stanie ani skała, ani rzeka, ani góra, ani morze, bo niosą w sobie ogień swej potęgi, prawdy, sprawiedliwości i siły. Nie ma tego kto nie ugnie się pod nimi, gdyż zapisane jest w gwiazdach. Syn Nowego ÂŚwiata wystąpi, a z nim i Duch Lasu, i Smok, i Ten który oszukał śmierć a duszę ma skalaną, i inny syn Nowego ÂŚwiata, i Drugi Smok, i kolejny Duch Lasu, a nikt nie stanie na ich drodze. I przyjdą kolejni i zdejmą brzemię i sami staną się filarami" Powtórzył legendę.
- ÂŚmierć Aragorna była... niefortunna. To kult Teolohona tego dokonał. Ty, jesteś Synem Nowego ÂŚwiata, jednym z nich. A jest ich wielu. W czeluściach wyspy na której usadowił się nasz demon ukryto coś co może zagrozić Valfden. To jedno. Druga sprawa, w sród twych Braci są osoby które opanowała ciemność.