Wyzwolenie Zuesh

[Xvier aep Deler]

// no shit sherlock :c
// Aragorn achievement unlocked: Poprawna odmiana mojego nicku

-Nooo.. Dobra to zaczne od Melkiora - po tych słowach skierował się w stronę wyjścia, po drodze machnął jeszcze ręką na pożegnanie Aragornowi. Po wyjściu ze sztabu krasnolud miał zamiar udać się prosto na budynek gdzie przebywał ostatnim razem jego oddział, jednak nawet nie zdążył zrobić kilku kroków jak zauważył swoich towarzyszy. Zobaczył jak rozmawiają, a na ziemi było wyrysowane jakieś duże dziwne koło, nie był pewny co się stało. Niemniej podbiegł do nich, a konkretnie do Melkiora.
- Już po wszystkim? W ogóle co się tutaj stało? I tatuś cię szuka. - wyrzucił z siebie potok słów krasnolud.

[Dragosani]

Drago machnął ręką.
- Daj spokój. To nie ty mnie oplułeś tylko demon o imieniu Spierdalaj. Mógł w sumie czuć urazę, po tym jak go zabiliśmy. - Pomyślał jeszcze, że trochę do dupy, że ruszyli na wojnę z demonami i tylko nieliczni mają zabezpieczenie przed opętaniem. Potem zwrócił się do Szeklana.
- Jasne, parę łyków mogę dać. Przynajmniej szybciej dojdziesz do siebie. Ale może nie tutaj. - Kiwnął głową na niebo. - Wolę nie ciąć się w promieniach słońca. Chodź do jakiegoś budynku.

[Nawaar]

- Wiesz nigdy nie sądziłem, że będę zawdzięczał życie wampirowi.
To było prawdą, ale teraz dziwnie się w środku poczuł. Czuł jakąś nie chęć do siebie, po tym ratunku od wampira, bo okazał słabość, której uległ i nie mógł tego sobie wybaczyć, że dał się tak po prostu opętać. W głębi miał nadzieję, że więcej taka sytuacja się nie powtórzy. Teraz będzie się trzymał z dala od takich bydlaków demonich i już przenigdy nie da się opętać, po tym wszystkim musiał pójść do lasu aby zaznać odpoczynku.

[Funeris Venatio]

A Funeris coś tam robił. Stał przy Evening, o!

[Dragosani]

- No widzisz jak życie potrafi zaskakiwać - odparł wampir. Zerknął na Funerisa, który sobie stał. Na stojąco. Chyba lubił stać na stojąco. - Ale raczej byś nie zginął. Był byś tylko niewolnikiem demona, skazanym na wieczne i niewypowiedziane cierpienia. Ale byś żył! Mniej więcej. - Nie ma co, Drago potrafił podnosić na duchu.

[DarkModders]

- Może chodźmy do budynku sztabu - powiedział do Dragosaniego wskazując ręką na budynek.

[Nawaar]

Silvaster się tym nie przejął, ale rozumiał że Drago ma zupełnie inne podejście do wszystkiego nawet jego podnoszenie na duchu było inne. Te słowa również potwierdzały, że ma również specyficzne poczucie humoru w każdym razie tam dhampirowi się wydawało.
- Teraz to już nie ma znaczenia. Wróciłem do siebie i to wystarczy.
Bękart jeszcze czuł drobinki soli wszędzie, a zwłaszcza pod pancerzem. Akurat z tym nie mógł nic zrobić, bo nie było czasu na takie zabawy. Walki wciąż trwały i trzeba było je jak najszybciej zakończyć.

[Dragosani]

Drago tylko kiwnął głową Silvasterowi, po czym ruszył z Szeklanem do sztabu. Wszedł do budynku, tylko po do, aby skryć się w cieniu. Swoją drogą niedługo powinno zajść słońce. Wampir ściągnął rękawice z prawej ręki, lewą złapał za sztylet. Wziął też jakąś miskę, co stała sobie na półce. Naciął nadgarstek ostrzem sztyletu i poczekał aż trochę krwi ścieknie do miski. Potem schował sztylet. Jego ranka powinna się wkrótce zasklepić, pił niedawno krew. Nałożył rękawice i podał miskę z krwią Szeklanowi.
- Do dna - powiedział. Krew powinna znaczenie wspomóc regenerację jego rany.

[DarkModders]

- Dzięki Drago - powiedział po czym wziął się za picie krwi. Miała dziwny posmak ale to jedynie na tym miejscu mogło go całkowicie wyleczyć. Wypił duszkiem całą zawartość misy po czym odłożył ją na stolik. Ręka zaczynała powoli dochodzić do siebie.
- Odwdzięczę ci się jakoś za to - powiedział wycierając twarz.

[Hagmar]

//Silvaster nadal leży sparaliżowany tak BTW.

[Dragosani]

// Dobrze, że nie pada deszcz

Drago wyszedł na zewnątrz. Coś tak czuł, że zaraz znowu może być gdzieś potrzebny. Może jakiś krasnolud do niego podbiegnie i zawoła go do Aragorna, czy coś.

[Gordian Morii]

- To dla Twojego dobra... - powiedział Gordian i kopnął Silvastera w udo włączając tym samym przedziwny tryb walki, uwalniający dhampira z paraliżu.
- Wstawaj i idziemy dalej.

[DarkModders]

Jaszczur poszedł za Dragiem do kompanów. ÂŚciągnął wreszcie tarcze z lewej ręki zakładając ją na plecy.

[Funeris Venatio]

A Funeris dołączył do Aragorna i Melkiora w sztabie dowodzenia. Pogubił się już kto gdzie jest, bo wszyscy chodzą w kółko. Poszedł więc tam, gdzie stali Kunanie, w końcu to ich miasto.

[Hagmar]

//ÂŹle się rano czułem  Ogarniamy
Kopniak Gordiana zadziałał.

Aragorn, Funeris, Drago, Melkior, Patty i Eve byli w sztabie.

- To jest to. Zbieramy ludzi przebijamy się do Vashira na starym mieście, tylko tam są jeszcze demony. Ten atak był słaby, i chaotyczny nawet jak na demony. Z portu prowadzi tylko jedna główna ulica by potem rozdzielić się i otoczyć rynek. Ja, moi ludzie i pół setki waszych paladynów pójdziemy od prawej, wy od lewej. Oflankujemy demony i będzie spokój.

[Nawaar]

Sparaliżowany dhampir przeprowadzał te same rozmowy ze wszystkimi, co wyżej. Także że przygotowany już na wszystko Silvaster mógł wstać pozbierać swoje rzeczy i być gotowym na spotkanie z demonami. Nie miał teraz z kim gadać, więc czekał na nadejście rozkazów od góry.

[Funeris Venatio]

- Mapę poproszę.

[Xvier aep Deler]

Silva jednak miał z kim rozmawiać, bo jego ulubiony krasnoludek był blisko, po poinformowaniu Melkiora pozostał przed budynkiem sztabu, a że widział końcówke tych całych cyrków podszedł do znajomego i zapytał:
- Te wszystko w porządku?

[Hagmar]

//Mapa

[Nawaar]

- Wszystko gra i buczy.
Odpowiedział karzełkowi.
- Od teraz wiem żeby nie pchać się tam gdzie umierają te bydlaki. Pierwszy i ostatni raz zdarzyła mi się ta sytuacja. Więcej błędów nie popełnię.
Powiedział z pewnością w głosie.