Tereny Valfden > Dział Wypraw
Próba Cienia: Nastil
Nastil:
W głowie Nastila pojawiło się tysiące myśli, setki obrazów i niezliczone ilości słów, które wyczytał w księgach. Zombie, nieumarły. Dosyć powolny, uparty w dążeniu do celu, bezmyślny. Stworzony przez czarną magię, nie działający bez jej nadzoru i zwierzchnictwa. Jak takiego przeciwnika pokonać? Nastilowi przed oczami pojawiały się odpowiednie ustępy starożytnych tekstów w momencie, gdy dobywał miecza. Mortis wyposażyła go w dwie sztuki, chwycił więc ten wykonany ze srebra. Był nieco ostrzejszy, więc większa szansa, że łatwiej nim pokona swojego przeciwnika. Spojrzał na zombie znajdujące się bliżej, jakieś dwa metry od niego. Srebrny miecz znalazł się w prawej ręce przyszłego nekromanty, który ruszył do ataku. Kluczem do sukcesu jest dekapitacja, lub poważne uszkodzenie tego, co zostało z mózgu. Resztki materii nadal wysyłały sygnały do przegniłych kończyn, więc zniszczenie tej części ciała kończyło sztucznie podtrzymywany żywot przeciwnika. Nastil ruszył więc. Postąpił parę kroków w lewo, mając drugiego oponenta już nieco dalej po prawej. Musiał dać sobie nieco więcej czasu. Zombie zaatakowało łapą, gdyż akurat samo nie dzierżyło żadnej broni. Pazury przecięły powietrze w miejscu, gdzie przed momentem znajdował się mauren. Ten wywinął się w bok i uderzył z góry. Srebrny miecz trafił w szyję nieumarłego, lecz nie pozbawił go jeszcze życia. Nastil miał zbyt małe umiejętności szermiercze, by dokonać dekapitacji jednym ciosem. Zaszedł więc zdezorientowanego przeciwnika bardziej od boku, lądując ostatecznie za jego plecami. Rąbnął z całej siły od góry, miażdżąc czaszkę, niszcząc resztki mózgu i ostatecznie pokonując pierwszego oponenta. Drugi już ruszał naprzód w jego kierunku.
1x Zombie, jest przynajmniej trzy metry dalej.
Mortis:
Drugi zombie nie stał ogłupiony 3 metry od Nastila tępo się w niego wpatrując. Kiedy młody adept zmagał się z nieumarłym, drugi ożywieniec zaszedł go od tyłu rzucając się mu na szyję tuż po skończonej walce. Zombie objął Nastila zgrabiałymi palcami za szyję próbując wgryźć się w tętnice.
Nastil:
Absurdalnie szybkie zombie napadło go niespodziewanie i zdecydowanie zbyt szybko z tyłu. Wskoczyło na jego plecy i chciało dostać się do górnych arterii, przegryzając je. Nastil nadal dzierżył w dłoni miecz, który teraz miał mu pomóc uwolnić się z martwego uścisku. Sztucznie podtrzymywany przy życiu stwór próbował się wgryźć z prawej strony, więc mauren uciekał szyją i całą głową w lewo, by nie dać się ugryźć. Jednocześnie zamachnął się swoim srebrnym ostrzem do tyłu, chcąc jeżeli nawet nie zniszczyć od razu czaszkę stwora, to chociaż nieco go pokaleczyć, odgonić na chwilę, by móc przybrać lepszą i korzystniejszą pozycję do dalszej walki. Drugą wolną ręką próbował poluzować uścisk na gardle.
Mortis:
Uderzony zombie przewrócił się upadając na posadzkę.
Nastil:
Nastil odskoczył do przodu, gdy nieumarły zwolnił uścisk. Obejrzał się szybko za siebie i zauważył, że jego przeciwnik upadł na posadzkę. Mauren wolał nie atakować w takiej pozycji. oponent mógł go zadrapać, wywrócić, wgryźć się w niego, czy sam Racher wie co jeszcze. Zombie było bezmyślną maszyną do wykonywania rozkazów, więc ruszyło ponownie. Podźwignęło się z ziemi i noga za nogą parło naprzód. Przyszły miejmy nadzieję nekromanta czekał z niecierpliwością na atak. Przegniły stwór naparł swoją szponiastą łapą, lecz natrafił tylko na powietrze. Drugi atak został odbity mieczem. Nastil machnął przed sobą srebrnym ostrzem, trafiając w łapę bestii. Ona nic sobie jednak z tego nie robiła, cały czas bezmyślnie prąc naprzód. Mauren zrobił kolejny unik, uskoczył w bok i znalazł się po prawej stronie zombie. Będąc poza skutecznym zasięgiem jego ramion, uderzył mieczem przez plecy. Miało to za zadanie nieco osłabić przeciwnika i wytrącić go z równowagi. Przyjmując dogodniejszą i przede wszystkim bezpieczniejszą pozycję, mauren zdzielił nieumarłego w czaszkę mieczem. To już na pewno powinno go unieruchomić.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej