Raz kozie mgle: Atusel i morze

[Devristus Morii]

Widać może i tak, ale czy jak patrzysz na urządzenie to czy możesz wiedzieć czy działa, skoro tylko patrzysz? Przecież od patrzenia na piłę nie będziesz wiedzieć czy jest ostra.

[Funeris Venatio]

- To rzuci ktoś jakiś czar, czy będziemy tak gadać?

[Nawaar]

- To jak, możemy ją lepiej przetestować. Wtrącił elf.

[Devristus Morii]

Testujemy ją teraz, przecież otacza Nas mgła Devristus zrobił facepalmRównież sprawdzamy jej wytrzymałość czy nie ma zakłóceń w jej działaniu

[Hagmar]

- Aha.

[Nawaar]

- Nie mam więcej pytań.

[Canis]

- Super. A kiedy będzie można tego odpowiednio użyć dla celu zlikwidowania mgły? gdzie musimy dotrzeć tak mniej więcej? - zapytał pilnując swojego żagla i dbając o jego kondycję.

[Devristus Morii]

ÂŁącznie rejs trwał będzie 12 godzin. W ciągu kilku najbliższych dni, ale mgła to nie jedyny problem jaki Nas czeka na otwartych wodach.

[Canis]

- Wiemy, między innymi ryzykujemy spotkanie z potworem olbrzymem, a jeżeli jesteśmy jedyni na morzu to będziemy niemal jednym jedynym pokarmem na wodzie... Będzie fajnie... A jeszcze trudności w nawigacji rpzy takich warunkach widoczności...

[Funeris Venatio]

- Dwanaście godzin, a nie dwanaście dni? Nie pomyliły Ci się jednostki?

[Nawaar]

- Rozrywek, na pewno nie będzie brakować. Adrenalina i pełno stresu świetnie wręcz.

[Elrond Ñoldor]

- Mam pytanie Devristusie. Maszyna pozwala nam na osłonięcie się przed mgłą. Jest barierą, która chroni przed magią. A co jeśli zaatakują nas te potwory. Nie używając żadnej magii, po prostu wykorzystując czysta siłę fizyczną, i zniszczą statek razem z maszyną? - czarodziej stal z założonymi rękoma. Był pełen wątpliwości i paskudnych myśli. ÂŻycie całej załogi, razem z nim włącznie, było zawieszone na bardzo małym włosku.

[Funeris Venatio]

Funeris starał się o tym nie myśleć, ale ciągle pod czaszką kołatało mu się: Ufam Ci...

[Lucas Paladin]

Lucas czekał. I właśnie to czekanie było najbardziej niepokojące w całej tej sytuacji. To czekanie. Niepewność i strach. Strach, który odbierał nie tylko chęć do działania, ale przede wszystkim plątał ręce i nogi. Rycerz nie może odczuwać strachu. Lucas był jednak tylko człowiekiem. Kto nie odczuwa strachu?

[Nawaar]

Elf nie wiedział, co ma ze sobą zrobić a nie chciał łazić z kąta w kąt, bo nie było takiej potrzeby. Mamy realne zagrożenie, z którym nie wiadomo jak walczyć zwłaszcza, że magowie bez swojej magii są praktycznie bez silni. Ciężkozbrojnych rycerz jest również mało, a co ma dopiero powiedzieć biedy łucznik. Ta bezsilność zabijała bardziej niż miecz przeciwnika wbity w brzuch.

[Canis]

Salazar się nie przejmował zagrożeniami. Wiedział, że nie zmieni się tego co się spotka, a każdy ruch będzie musiał być taktowny i przemyślany. Stale doglądając lin, by pod wpływem wiatru nie uszkodził się żagiel pilnował kondycji masztu. Sam jednak izolował się od reszty nie słuchając głupot wypowiadanych przez część z załogi. starał się sięgać w głąb siebie i analizować sytuację i możliwe wyjścia. Wiedział, ze spokój, medytacja i skupienie będą decydującymi elementami dla jego kondycji.

[Elrond Ñoldor]

- Nie ma to jak zniszczyć morale - zaśmiał się.
- Panowie bez przesady. Wiodę życie pełne niebezpieczeństw odkąd postanowiłem opuścić rodzinny dom. Brałem udział w bitwach, wojnach całych, mrocznych eksperymentach, zagładach całych cywilizacji, przemierzyłem nawet inny wymiar, walczyłem z najróżniejszymi paskudztwami których duża część z was nawet nie widziała, a nawet nie zobaczy. Igrałem z życiem i śmiercią na tyle długo, że nawet ta druga mnie do siebie zabrała. A stoję tu jakoś nadal pośród was. Powiedzieć wam dlaczego? Bo staram się myśleć. Zauważyłem pewną prawidłowość. Dopóki myślicie nad tym co robicie, dopóty będziecie trzymać się przy życiu. Może was zawsze coś pokiereszować, uciąć nogi, spalić skórę z połowy ciała. Ale nie umrzecie. Wasza w tym głowa.
- Spójrzcie na Salazara - wskazał na jaszczura. - Coś czuję, że on wyjdzie z tego bez jakiegokolwiek zadrapania.

[Nawaar]

- Elrondzie przekonamy się na samym końcu podróży, komu uda się zachować życie. Teraz musimy się jakoś trzymać razem i porzucić dotychczasowe spory jakie powstały. Nathaniel wziął głęboki oddech i oczekiwał.

[Gorn Valfranden]

- Najlepiej jeśli wszyscy ujdą z życiem.

[Hagmar]

- Nom. Byłoby miło...