Raz kozie mgle

[TheMo]

Themo odłożył flaszkę i zabrał się za odwiązywanie opatrunku. Rozwinął bandaż i wyrzucił usztywniające deseczki na ziemię. Zrobił to samo z bandażem. Jego ręka była już sprawna, nie było widać żadnych śladów. Poruszał palcami i dłonią by przywrócić krążenie.

[Elrond Ñoldor]

Elrond również nic nie powiedział. Wzruszył tylko ramionami i pociągnął zdrowo z butelki. Postój był nużący, a on z natury niecierpliwy.

[Anette Du'Monteau]

-Jak to mawiają w moim fachu: "Słuchaj wszystkich, mów do niewielu.". Moi towarzysze wydają się być póki co ciekawszą i bardziej opłacalną kompanią niż ty mój zmiennocieplny towarzyszu. Chyba, że masz jakieś ciekawe oferty. - odrzekła z uśmiechem dziewczyna.

[Canis]

- Więc sprawdź na ile ich opłacalne obietnice są na fakcie, zwłaszcza gdy ich skarbiec jest doszczętnie pusty. Czytuj raport kochana, tam wszystko masz napisane, wystarczy wiedzieć czego się szuka. A w twoim interesie leży, by twoje nazwisko nie pojawiło się w raportach wraz z portretem pamięciowym. Pergamin często potrafi się zawieruszyć i w najmniej oczekiwanym momencie znaleźć.

[Nawaar]

Elf z nudów wyciągnął łuk i zaczął sobie rytmicznie brzdąkać na cięciwie. -*brzdęk*,*brzdęk*. I odłożył go z powrotem na swoje miejsce, czyli plecy. Jednakże znając jedynie Slazara podszedł do niego, a że akurat rozmawiał z jakąś kobietą postanowił się przedstawić kobiecie. - Nie wiem, czy nie przeszkadzam, ale chciałem się przywitać z nieznajomą. Jestem Nathaniel.

[Anette Du'Monteau]

-Z samej ich siedziby dałoby się coś uszczknąć. A o mnie się nie martw ÂŁuseczko. - odpowiedziała Salazarowi. Wtedy zbliżył się do nich elfi jegomość. Dziewczyna rzecz jasna nie była w stanie zbytnio ocenić jego wieku, lecz wyglądał na młodego. -Mam przez to rozumieć, że często nachodzisz nieznajome ci kobiety? - spytała śmiejąc się. -Nazywam się Anette.

[Funeris Venatio]

Kompania bawiła się w najlepsze. Cała sytuacja była wręcz przerysowana z klasycznego dworu królewskiego, bądź książęcego. Baronowie, hrabiowie, pomniejsza szlachta, piękne panny, tajemniczy jegomoście, rycerze w lśniących zbrojach, kilku przypadkowych towarzyszy - brakowało tylko trefnisia, który by wszystkich zabawiał swoimi gagami i raczej średnimi żartami. A nie, zreflektował się Poeta, błaznów było co najmniej dwóch, w tym jeden kiepski w swoim fachu. W takim razie rodzina w komplecie.
Nawet grupki i tematy rozmów rozwinęły się niczym na wystawnym balu, zorganizowanych bez większego powodu - ot, popić, podupczyć, wszystko wyrzygać i wbić komuś sztylet w plecy, opcjonalnie w oko. Każdy lustrował każdego, nawet jeżeli potencjalnie zabawiał, czy zagadywał do kogoś innego. Zebrało się ich tylu, że dziwnym by było, gdyby wszyscy w głębi duszy odnosili się do siebie w dobroci.
Rycerz naliczył kilku braci zakonnych - siebie, piękną Patty, Lucasa, Gorna i Melkiora. Do tego dwójkę niedawnych towarzyszy niedoli - hrabiego Aragorna i hrabiego Devristusa, elfiego maga. Znalazł się tam też niejaki Nathaniel, podobno pociotek, czy inny daleki kuzyn krasnoluda Kharima, którego poje... któremu nie wytrzymała psychika i skoczył z muru. Plus jeszcze kilka postaci, niektórzy z tak zwanego Mrocznego Paktu, inni w ogóle mu nie znani.

[Nawaar]

Elf schylił głowę ku ziemi i zaczerwienił się. Widocznie był bardzo nie śmiały, czy coś. - Nie oczywiście, że nie Anette, tylko z całego towarzystwa tutaj znam jedynie Salazara no i Ciebie poznałem, przed chwilą. Uśmiechnął się z pod płaszcza.

[Anette Du'Monteau]

-Oj uwierz mi, że mnie nie znasz jeszcze. - rzekła i znów obdarowała elfa uśmiechem. -Salazar ma pewną łatwość w otwieraniu sobie dróg do znajomości. Ty jednak mówisz iż nie masz wielu znajomych. Czyżbyś nie przyłączył się do żadnej z organizacji, których reprezentację tutaj widać?

[Nawaar]

- Chciałem rzecz, że dopiero poznałem twoje imię. Elf również się uśmiechnął i ściągnął kaptur płaszcza. Teraz, można było dojrzeć twarz elfa, kolor oczu jak i włosów. - Nie. Widocznie żadna z tutejszych organizacji nie spełnia moich oczekiwań. Powiedział prawdę, więc nie musiał się hamować.

[Funeris Venatio]

Funeris znowu zwrócił się do Patty, z którą stał on i Lucas, również świeżo upieczony rycerz.
- Wczorajszy dzień był niezmiernie napięty, prawda? Pasowania, nominacje, nowe obowiązki, nawet spora część naszej kompani zdążyła odwiedzić Elenę, tę nauczycielkę ze stolicy. Jak już wszyscy wiedzieli co się święci, nagle każdy zapragnął zostać prawdziwym wilkiem morskim. Na pewno widziałem tam Ciebie, ślicznotko, Gorna i bodajże tego jaszczura, który tak skrycie na wszystkich spogląda.

//Jakby ktoś się zastanawiał, to jest nas tylu: Aragorn Tacticus, Nathaniel Elzar, Salazar, Gorn z Rivi, Mogul, Melkior Tacticus, Themo, Patricia de Drake (Nif), Devristus Morii, Anette (Blaze), Funeris Venatio, Thor Grom, Dragosani, Elrond, Malavon, Lucas Paladin (Morean), a jeszcze obiło mi się o oczy, że Nikolaj miał dołączyć. Czyli na tę chwilę 16 postaci, 14 graczy (chyba) i takie tam.

[Lucas Paladin]

Lucas spode łba spojrzał na Funerisa. Pewnie nie umknęło to jego uwadze, ale rycerz zbytnio się tym nie przejmował. Wojna? W sumie młody Paladin nigdy jeszcze nie rywalizował z nikim o kobietę, tym trudniej będzie mu zwrócić na siebie uwagę Patty. Ona miała w sobie coś, co Lucasa przyciągało, nie wiedział jeszcze dokładnie co. Ale postanowił nie być gorszy i zapytał:
- Obiło mi się o uszy, że kiedyś byłaś piratem? Prawda to? - Lucas wydawał się mocno zaintrygowany - Co zatem Cię skłoniło, żeby wybrać Bractwo? Przecież to dwa osobne bieguny.

[Hagmar]

A Aragorn słuchał, niewielu chyba wiedziało że "Czarny" ma wyczulone zmysły. Hrabia więc słuchał, wszystkich. Faktycznie, "zapomniał" o sprawie ataku na posterunek. Ale miał teraz istotniejsze sprawy.

[Devristus Morii]

Wszyscy już są? W porządku, więc tak. Najpierw udamy się do dracońskiego chramu pod Nami po potrzebne Nam maszyny, stamtąd wyruszymy na powierzchnię i karawaną ruszymy do Atusel. Tam będziemy sprawdzać czy maszyny rzeczywiście niwelują mgłę, więc to jest wyprawa życia lub śmierci. Ruszamy powiedział Elf kierując się w stronę wejścia do kanałów.

[Nawaar]

Nathaniel czekając, aż panna Anette odpowie mu. Usłyszał zawołanie elfiego maga jakby mogło się to wydawać i ruszył za nim w głąb kanałów.

[Lucas Paladin]

Lucas nie czekał, tylko delikatnie chwycił Patty za rękę i pociągnął za sobą, mówiąc:
- No, to komu w drogę, temu czas.
I się udał za Liszem w kierunku kanałów.

[Elrond Ñoldor]

Elrond bez słowa ruszył za Devristusem.

[Funeris Venatio]

Wszyscy zaczęli ruszać w ślad za Devristusem, który dał znak do wymarszu. Grupka zafalowała i poczęła kierować się w określonym kierunku. Najpierw sam hrabia elf, potem ten drugi elf, jak mu tam było?, Morean z Patty, jeszcze ktoś. Powoli ruszali. Funeris wstrzymał nieco krok, poczekał, aż Aragorn będzie go mijał. Zagadnął wtedy.
- Pozdrowienia, Aragornie. Jak tam sprawy niedawne, jakieś światło zostało rzucone na ciemne tunele niezrozumienia? A do tego, słyszałeś może, że Kharim zostawił po sobie jakiś testament?

[Dragosani]

Dragosani oczywiście także ruszył za grupą. No bo co będzie tak stał i się obijał, jak leniwy mauren na polu bawełny? Lekkim ruchem ramion poprawił pochwę na plecach i ruszył w drogę. Wampir wyprzedził pozostałych i szybko znalazł się tuż obok Devristusa.
- Mamy oczekiwać tam ostrej jatki jak zawsze, czy ten chram już jest względnie oczyszczony? - zapytał lisza.

[Canis]

- Sama ich siedziba to tunel w skale, poza pochodniami, dobrym żarciem nie posiadają kompletnie nic, nawet złamanej grzywny. - odpowiedział Anette na jej pytanie nim Nathaniel przyszedł. - Trzeba się troszczyć o rozwijanie kontaktów... Informacja to najcenniejsza waluta.

Po słowach Devristusa oczywiście pokierował swe zgrabne inaczej nogi w głąb kanałów...