Tajemnica Bobra - Polowanie

[Hagmar]

- Co tu się kurwa mać dzieje do chuja Rashera?! Z ratusza wybiegła wkurwiona Renfri, dzierżąc kostur.

[Mohamed Khaled]

Schowałem szybko katanę. Renfri wyglądała strasznie. Zaa.. zaszło drobne nieporozumienie między nami. - powiedziałem. I jakoś tak... no... Spuściłem głowę. To moja wina, strzeliłem ostrzegawczo do jednego z twojej straży pani. Nie chciałem problemów, a i tak mnie dopadły...

[Hagmar]

- Tempe chuje... Poczułeś jak unosisz się jakiś metr nad ziemię i coś ściska cię za gardło. Po chwili leżałeś twarzą w końskiej kupie i błocie. - Rozejść się! Nikt, w MOIM mieście nie będzie się zabijał na środku ulicy bez MOJEJ zgody! Czy to jasne bando kretynów?! Wszyscy, nawet orkowie potulnie jak owieczki spuścili głowy i rozeszli się.

[Mohamed Khaled]

Wstałem. Całe gówno z błotem starłem rękawem, po czym chwyciłem jakieś wiadro przed jakimś domostwem, i chlusnąłem sobie po mordzie. Jak chcesz, to mi wpierdol. - rzekłem do Mogula, i siadłem na konia. Dosyć miałem wrażeń, jak na jeden dzień. Powolnym, acz stanowczym końskim chodem ruszyłem ku bramie, i Marcham.

[Hagmar]

Wtedy też lunął monsunowy deszcz. Nie kapuśniaczek, a ściana wody spadająca z nieba. Chwilę potem przez bramę wjechała spora grupka ludzi, rąbali i siekli wszystko co popadło. Bober Commando...

15x http://marantwiki.tawerna-gothic.pl/index.php/Wojownik_Zgromadzenia

[Mohamed Khaled]

Kurwa.... - zeskoczyłem z konia, którego natychmiast schowałem za budynkami. Szybko zacząłem ładować kuszę, i gdy ta była gotowa, sunąłem przez budynki. Omijałem uciekających ludzi, i gdy dotarłem mniej więcej w takie tereny by mnie nie wykryto, a strzał był dobry, padłem na ziemie. Przymierzyłem się do strzału.
Przeciwników było 15, lecz raczej nie powinni mnie tak łatwo złapać w razie konieczności. Bum! Brzęk charakterystyczny przy wystrzeleniu Bełt poleciał, trafiając w głowę. Czaszka pęłka, a dewiant padł na ziemie. Bełt 100% nie był do użycia. Ponów zacząłem ładować kuszę...

[Kenshin]

- Słyszałeś krasnoludzie, coś się dzieję w mieście chodźmy to sprawdzić. Czarny ork zauważył niezły oddział ludzi, ale postanowił się na razie nie wychylać. Chciał wiedzieć, co tu się wyprawia. Dlatego schował się, za ścianą i czekał.

[Mohamed Khaled]

Nadal leżałem w chaszczach. Bobry dalej atakowały, wyrzynając lud. Teraz mogliby się pojawić Ci "wspaniali" strażnicy Renfri, którzy dopiero co chcieli się z nami mordować. Ale to byli chuje, tyle można rzec. Naładowałem kuszę, po czym wymierzyłem do kolejnego. Chciał zabić jakieś dziecko, co mnie jeszcze bardziej rozzłościło. Skupiłem się, i na chwilę zatrzymałem oddech. Od tak, by poprawić strzelanie. Fru! Bełt pomknął przez plac, trafiając w klatkę dewianta. Ten złapał się na miejsce ów, złapał ostatni raz oddech - i padł na ziemie. Niczym trup. Ponów zacząłem ładować.

[Hagmar]

A wyprawiało się dużo. Straż i nieznany ci mauren i czerwony ork napierdalali się z jakimiś łacmaniażami noszącymi na płaszczach znak bobra. Wrogowie widząc że zbytnio szans nie mają zaczęli uciekać przed 4 czarnych draconów.

[Kenshin]

Kenshin wyszedł, z ukrycia rozejrzeć się po pozostałościach. Zauważył dwójkę nieznajomych. - Konichiwa, znaczy dzień dobry. Panowie, co tu się wyprawia do diaska?.

[Mohamed Khaled]

//Nie taki znów nieznany. W końcu był w Krukach ;D

Przeciwnicy zaczęli uciekać, ja w tym czasie schowałem kuszę i wyciągnąłem katanę. Wbiegłem gdzieś tam na ubocze, i dorwałem jednego przed ucieczką. Zaskoczyłem go z tyłu, przebijając mu nogę mieczem. Tak nie całą, ale tak by nie mógł chodzić. Potem bum w czaszkę, i w krzaczory (xD). Miałem zamiar go przesłuchać. Reszcie pozwoliłem uciec, chociaż była taka możliwość, że gdybym dotarł pod Marcham mogliby mnie rozpoznać. Ale cóż, zawsze można powiedzieć że maurenów jest dużo...

Wtem w ukrycia wyszedł jakiś ork. A nic. Taka mała rozwałka. Dzień, jak co dzień - powiedziałem.

//Wziąłem jednego do przesłuchania. Ogłuszony (jeśli tak zadecydujesz)

[Hagmar]

Do twojego jeńca podeszła Renfri wbijając mu w czaszkę ostry koniec kostura.
- Naucz się zabijać Khaled... traktuje ten atak jako osobistą zniewagę. I gdyby nie to że Marcham ma mury to wydałabym rozkaz do ataku... Ale to by wkurwiło hrabiego Morri. Pojedziecie tam i zrobicie porządek, dam wam worek pieniędzy którymi kupicie kapitana straży.

[Kenshin]

- Witaj pani, a więc to Ty jesteś tą kobietą ,o której dużo słyszałem. Miło mi, Cię poznać. Kenshin ukłonił się, ku elfce.- Przepraszam zapomniałem się przedstawić. Jestem Kenshin Himura. Dokończył ork.

[Mohamed Khaled]

Mohamed ibn Omar Khaled - przedstawiłem się także. Pani, jeśli można to już ruszymy. Za długo zwlekaliśmy, a nie wiadomo co ten chuj jeszcze wymyśli. Nie mamy pewności, czy nie wysłał ich więcej. - powiedziałem siadając na konia.

[Hagmar]

- Zachowujecie się jak cioty. Obcięli wam jaja czy co? Wiem kim jesteście. - powiedziała zimnym, wręcz lodowatym tonem. - Gdybym nie wiedziała to ty orku byś nie walczył na arenie. Tyrr!
- Czego? Krasnolud wyciągał topór z trupa jakiegoś bobra.
- Pojedziesz z nimi bo coś czuję że to banda amatorów...
- No, trochę. Dobra panienki, idziemy! Brodacz zawołał was i ruszył ku miejskiej bramie.

[Mohamed Khaled]

Ciężko było określić moją minę - pewnie dlatego że emotki nie było, gdy sobie przypomniałem pewien fakt o Kenshim. Jednak nic mu nie zrobiłem, chociaż powinienem po tym jak zdradził Kruków. Nakarmiłem konia. A więc ruszajmy... - mruknąłem pod nosem. Ruszyliśmy ku Marcham. Misja... miałem zabić jakiegoś najemnika. Miałem w prawdzie to w dupie, bardziej obawiałem się ewentualnych konsekwencji. A chuj, żyje się raz...

[Kenshin]

Ork więcej się nie odezwał, w końcu wiedział, że ta kobieta jest zdolna do wszystkiego.- Dobrze, jedźmy już. Kenshin wsiadł na konia i pognał, za towarzyszami niestety był lekko zmartwiony, a jednocześnie zamyślony, co będzie go czekało podczas podróży.

[Mohamed Khaled]

Drużyna ruszyła. Czarny ork, ja, Krasnolud Tyrr i Mogul - wielka kupa orkowego mięsa, zdolna zabić wszystko co na niego krzywo spojrzy.
Jechaliśmy drużką ku Marcham, ku zleceniu od Renfri. Swoją drogą, ostra z niej była kobieta. Ciekawe jaka w łóżku.... rozmyślałem w czasie podróży. Chwila, dwie - wyprawa ciągnęła się, ale las umilał nam podróż. W końcu było lato, ptaszków było pełno. Ogólnie, jakbym miał opisać widok, wyglądałoby to tak:

Jechałem, już trochu uspokojony faktem, że jadę ze zdrajcą. Miałem ochotę go zabić, i przeczuwam że problemów bym nie miał za wielkich. Wolałem jednak nie zaczynać kłótni, toteż jechałem dalej ku Marcham. Marcham, które w niedługim czasie miałem nadzieje ujrzeć.

[Kenshin]

Ork na widok lasu wziął głęboki oddech. Nie ma to,jak świeże powietrze, a nie zgiełk miast i miasteczek. Pomyślał Kenshin porozglądał się, po terenie jak i również na towarzyszy a zwłaszcza na czarnego maurena. Przyszył adept, dopiero teraz zrozumiał kim jest jegomość. Mimo, że go nie znał to po broni jaką się posługuję zrozumiał, że ma do czynienia z jednym ze swych byłych braci. To dlatego tak, na mnie dziwnie patrz i zachowuję się inaczej wobec mojej osoby, chyba nie przysłali żeby mnie zabić?. Pytanie same mu się w głowie rodziły. Dlatego tymczasowo milczał, jednocześnie wydawał się spięty.

[Mohamed Khaled]

Odwróciłem się ku niemu, akurat wtedy kiedy na mnie patrzył. Me oczy wyrażały odrazę. Jakoś tak wyszło, że wyciągnąłem katanę. I jakoś się tak machnąłem, niby przypadkiem. Nie chciałem go zranić, może jedynie przestraszyć. O, przepraszam! - powiedziałem udawanie. Jakoś tak mnie obciążyła... - uśmiechnąłem się szaleńczo. A więc Kenshin? Znałem ja ci kiedyś takiego, ale... odszedł.