Tajemnica Bobra - Polowanie

[Kenshin]

// Nie zamierzam umierać, przez czyjąś głupotę. Jak sam bym tak zrobił, to nie byłoby problemu.

Khenshin krwawił, ze wszystkich ran, tylko dzięki swojej dumie ledwo, co się trzymał czekał teraz na cud. Spojrzał jeszcze na Mahomeda, który się nie ruszał. Wybaczył mu jego głupotę, a teraz czekał na zaskakujący finał.

[Hagmar]

//Dobrze Zawieszam do czasu aż Radni zrobią szpital.

[Hagmar]

//Nagle pierd Rashera zakłócił kontinuum czasoprzestrzenne 
//Cofamy.

Hmmm... - rozglądnąłem się. Wprawdzie mogliśmy uciec, będąc bez szwanku - lecz nie mogłem. Nie z powodu tego, że to był mój obowiązek. Po prostu bałem się Renfri, jak i Aragorna. Jakby Ci to powiedzieć? To nie wchodzi w grę... - po czym wyciągnąłem kuszę, wymierzyłem niczym snajper i jebut! Bełt poleciał w osobę, która najprawdopodobniej była moim celem.

Mohamed nie trafił. Wiedzieli że mają przejebane i to ostro. Całe szczęście mogli łatwo poukrywać się za osłonami i po prostu uciec.

//Macie sekundy na reakcję.
//Magazyn to kwadrat 100x100m nad wami biegnie galeryjka.

[Mohamed Khaled]

Skoczyłem za osłonę, co ułatwiało mi to że poznałem akrobatykę. Miałem cichą nadzieje, że jeszcze jakoś się ułoży - ale szanse były nikłe. Wycofujemy się! Nie mamy szans! - krzyknąłem do towarzyszy.

[Kenshin]

Kenshin również uskoczył, choć nie tak finezyjnie jak człowiek grunt, że skutecznie schował się za zasłoną. - Co Ty nie powiesz. Odpowiedział, człekowi i wybiegając opuścił budynek drzwiami jednocześnie chowając się, za boczną ścianę.

[Hagmar]

Wtedy coś eksplodowało, beczka z prochem wywaliła dziurę w ścianie i wywołała pożar odcinający wam tę prostszą drogę do wyjścia.

[Kenshin]

- No to pięknie. Kenshin miał duże szczęście, że nie powalił go wybuch ani nic poważnego się nie stało. Ponownie uskoczył, za osłonę teraz nie wiedział, co robić tylko patrzył się na towarzyszy.

[Mogul]

//: proszę o opisanie jak wygląda przestrzeń między nami teraz

[Mohamed Khaled]

Kurwa, kurwa, kurwa, kurwa! - Klnąłem, niczym szewczyk. Mieliśmy posrane, lecz była szansa. Chodź łatwiejsza droga poszła się jebać, uciekaliśmy dalej. Szukałem drogi. Miałem dwie ścieżki, chuj wie gdzie prowadzące. Wybrałem tą w lewą. Poszedłem pierwszy, sprawdzić czy jest droga ucieczki.

[Hagmar]

//Jebdne pikczer

[Mohamed Khaled]

Chyba widzę wyjście! Powiedziałem, chociaż pewny nie byłem. Dym zasłaniał większość rzeczy, do tego różne rzeczy porozmieszczane po całym magazynie. Ruszyłem przed siebie.

[Mogul]

Ork rozejrzał się po pomieszczeniu, zastanawiając się co robi Mohamed. Teoretycznie nie mogli iść ani w lewo, ani w prawo, także... Mogul był spokojny, ostatniem sił powstrzymywał swój gniew. Zlustrował jeszcze raz wzrokiem magazyn patrząc w ogień na lewo, gdzie ten wydawał się najmniejszy. Za tym ogniem powinno znajdować się okno.


//: jaka wysokość jest z okna oraz czy ogień po naszej lewej stronie, to jest na samym dole za nami jest do przejścia że tak powiem?

[Hagmar]

//Nie ma okien ;/ Ale można przejść prez ogień. Ja go zaznaczyłem tak na oko

[Mogul]

//: skoro się wszystko pali, a widząc ten magazyn to lichy jest to wykonany z drewna co nie?

Ork musiał się spieszyć, ogień nie był ta tyle wielki, by wyrządzić krzywdę, ale dalej był niebezpieczny. Zaszarżował w lewo (na dół) na jedną ze ścian budynku. Zasłonił na końcu twarz ręką, by ta nie miała styczności, bo jednak było to najbardziej potrzebne miejsce na ciele. Chciał w ten sposób zrobić wyłam, który pomógłby się im uwolnić. Nie mieli innej opcji, bowiem wyjście było zablokowane przez galerie handlową.

[Hagmar]

//Yep z drewna. Przebiłeś się.

[Kenshin]

Kenshin ruszył, za czerwonym orkiem robiło się gorąco budynek mógł w każdej chwili się zawalić. Ork zasłonił twarz koszulą, żeby móc w ogóle oddychać. W końcu dotarł, do czerwonego, który zrobił wyłom z jeden ze ścian. Przyszły adept wyskoczył, przez dziurę unikając uśmiercenia, przez płomienie jak i przygnieceniem elementami budynku. Himura nawet nie zauważył, gdzie podział się Mohamed widocznie obrał inną drogę.

[Mohamed Khaled]

A ja się cofnąłem , boż gówno znalazłem. Przeszedłem przez wyłom. Zbieramy się, jednak nie dotrę z wami do końca. Teraz, gdy wszystko się spierdoliło, muszę zniknąć na jakiś czas. Zwróciłem się do towarzyszy. Klepnąłem Kenshiego. Dzisiaj udowodniłeś, żeś wart swego orku. Z mojej strony możesz spodziewać się koleżeństwa, nie zamierzam nigdy na ciebie polować za to coś uczynił - klepnąłem go raz jeszcze uśmiechając się szeroko. Skierowałem się z nimi pod bramę, by jak najszybciej stąd uciec.

[Mogul]

A ze strony orka w stronę Mahomeda poleciała pięść.
- Już drugi raz spierdoliłeś sytuację. Uważaj kurwo gdzie i w kogo strzelasz następnym razem.

[Kenshin]

Mogul miał rację, dlatego Kenshin się nie odzywał, tylko pokiwał głową a na słowa człowieka odpowiedział. - Miło, tylko nie rozpowiadaj kim byłem, ani kim jestem i możemy żyć w zgodzie. Jednak dręczyło, go coś i postanowił zapytać. - Co teraz, mamy robić?.

[Mohamed Khaled]

Uciekamy, proste! - po czym pobiegłem do bramy. Ukradłem konia, po czym skierowałem się do towarzyszy. Mam do was ostatnią prośbę. Gdy dotrzecie do Renfri, nie mówcie jej co się ze mną stało. Niech uważa że nie żyje, przynajmniej póki co. Po czym ruszyłem wolnym truchtem ku kolonii Mor Andor