Tereny Valfden > Dział Wypraw
Ballada o Hemis
Hagnar Wildschwein:
Zmierzchało. Wyjątkowo szybko, nawet jak na Hemis i jej śniegi zalegające całą okolicę. Znajdowaliście się aktualnie w przyjemnej niecce otoczonej niewielkimi pagórkami porośniętymi z rzadka kępkami krzaków i niewielkimi zagajnikami. W oddali na północy malował się bór, teraz już kompletnie pokryty cieniem. Niebo zasnuwało się z minuty na minutę coraz ciemniejszymi chmurami.
Adaś:
Spokojnie sobie degustowałem swoje trunki, kiedy zupełnie przypadkiem spojrzałem na niebo. Które dość szybko zaczynało zachodzić ciemnymi chmurami, niczym dupa Maurena. A to nie wróżyło zbyt pomyślną przyszłość. Szybkim ruchem zakorkowałem butelkę, odłożyłem ją delikatnie na bok. Zerwałem się na równe nogi, stanąłem na tyle wozu i lewą ręką odsłoniłem resztę tylnej płachty. oczywiście prawą trzymając się szkieletu wozu, doświadczonym okiem spojrzałem na niebo, oraz trakt za nami. Skrzywiłem się i to dość wyraźnie, po czym puściłem płachtę i ruszyłem na przód wozu. Po paru krokach znalazłem się za Melkiorem, położyłem mu lewą rękę na prawym ramieniu i powiedziałem:
-Pognaj konie! Jeśli nie zdążymy dojechać do jakiś domostw, to niechybnie utkniemy na trakcie ujebani błotem od stóp do głów..
Melkior Tacticus:
Melkior pognał konie.
//Sory ;[ Zapomniałem
Hagnar Wildschwein:
//Tak wiele się tutaj dzieje, że wiesz :D. Szkoda, że gracie w dwójkę i czasem Gorn coś napisze
Horyzont ciemniał. Chmury zbiegały się tak szybko, że po chwili stworzyły jeden wielki moloch, który kotłując się w sobie począł krzesać to krople deszczu to śnieżynki. Ciskał nimi na prawo i lewo. Po przebyciu wzniesienia zauważyliście, że przed wspomnianym borem znajdowała się, na lekkim pagórku osada. Wnikliwy obserwator dostrzegłby małe ogniki po niej się snujące, błyskające w środku ciemnych mas budynków to już niknące pomiędzy nimi. Droga powoli zmieniała się w kocioł, koń chrapał.
Melkior Tacticus:
- Dojeżdżamy panowie. Powiedział do pół obecnej kompanii.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej