Bractwo Ciemności

[Izabell Ravlet]

- To i tak są komfortowe warunki - mruknął Darlenit. Nie pamiętał konkretów co do jego poprzedniego pojmania, ale tam było dużo gorzej. Zobaczymy, co przyniesie czas.

[Isentor]

- Wiem, że są tutaj sami magowie, ale czy zna się ktoś na otwieraniu zamków?

[Canis]

Zamków? Nikt... widać po oczach. Pomyślał ale się nie odezwał tylko patrzył na swój ogonek.

[Elrond Ñoldor]

- Ehh... Przejebane. Jak zwykle - mruknął tylko pod nosem. Zastanawiał się kto to wymyślił tą całą czerwoną rudę. Powinno się ją zebrać całą i wywalić do jakiegoś wulkanu. Albo w kosmos. Bogowie to naprawdę zabawne istoty. Kurwa mać.
- A może się pomodlimy? Ofiara z krwi też byłaby na miejscu. Zawsze można sobie trochę skóry nadgryźć.

[Malavon]

-Zabawy z zamkami to chyba nie w naszej mocy jednak. Przydałby się inny plan...

[Fakiron]

- Ehhh... Telekineza nic nie zdziała jak mniemam? - wysapał adept który dopiero się przebudził.

[Rakbar Nasard]

- Wątpię, by ktokolwiek z nas się na tym znał. Nawet gdyby, to nie miałby narzędzi do tego. W końcu nas przeszukano i odebrano wszystko. - dotknął krat, uświadamiając sobie beznadziejną sytuacje, w której są. - Mistrzu Isentorze, a jak się ma opuszczanie ciała do czerwonej rudy? Mam na myśli przeistoczenie się w istotę niematerialną, w ducha. Może byłbyś wtedy w stanie odnaleźć ciało na wolności i wrócić po nas, odzyskują później swoje prawdziwe ciało.

[Canis]

- Masz na myśli chyba zniszczenie swojego dotychczasowego naczynia i stworzenie nowego będąc już duszą poza kratami? Lisz czy Arcylisz może mógłby tak zrobić... nie wiem.

[Rakbar Nasard]

- Tak, to miałem na myśli. Martwią mnie jedynie te klatki. Jak oni je zrobili, bez użycia magii? Jak spoili je w całość? Musi być od drugiej strony jakiś mechanizm otwierający te kraty.

[Fakiron]

- Obyśmy tylko wrócili cało... Tylko jak?

[Nocturn]

Mag rozmyślał nad sensem przetrzymywania ich tutaj, w końcu mogli zostać od razu zabici przez mrocznych okultystów.

[Hagmar]

Aragorn spróbował rozerwać kajdany. W końcu był tutaj najsilniejszy.

[Isentor]

Aragorn próbując rozerwać kajdany tylko się pokaleczył.
- Rakbarze a co jeśli pomieszczenie zabezpieczone jest solą? To zbyt ryzykowne, poza tym trzeba się najpierw zabić. Klatki są zbyt blisko siebie, wyzwolenie zaklęcie przy takich ilościach czerwonej rudy może mieć katastrofalne skutki.
Do pomieszczenia wszedł rogaty mężczyzna, wyglądał na demona, otaczała go świta ogarów i mniejszych demonów.


- Obudziliście się...dobrze! Nazywam się Sezot i jestem waszą nadzieją, waszą zgubą i waszym katem. Szkoda byłoby was zabijać, dlatego otrzymacie nowe życie, jako moje demoniczne sługi. Wyrwę z waszych ciał dusze, zabiorę je do najdalszych głębin otchłani, gdzie będziecie znosić męki, dopóki nie przyciągniecie mi wierności. Nie martwi mnie wasz opór, w otchłani czas płynie inaczej, mamy go wiele, wiele setek lat tortur. Potęga magów królestwa Valfden powróci, by doprowadzić do jego upadku. To będzie piękny widok. Wkrótce poznamy się bliżej więc mogę zdradzić wam pewną tajemnicę. Lithan był zmyłką, psem na posyłki. Czekaliśmy by dobrać się do was i Ciebie Isentorze. Będziesz moim ulubionym demonem...

Demon wraz ze świtą opuścił pomieszczenie po wygłoszonym monologu.


//Czas upływa realnie. Jesteście już uwięzieni prawie od doby. Ci którzy nie potrafią żywić się energią magiczną zaczynają słabnąć bez jedzenia i picia.

[Fakiron]

- Co proponujesz zrobić mistrzu? - powiedział Fakiron który był naprawdę przestraszony.

[Hagmar]

- Nie panikować, to po pierwsze. Aragorn nigdy nie był w tak głębokiej dupie. - Bywało się w gorszych tarapatach. Zełgał chcąc pocieszyć Fakirona.

[Malavon]

-Nasze kinezy jak hydro, geo i cała reszta raczej również nie działają tutaj?

[Rakbar Nasard]

Rakbar usiadł i oparł się plecami o kraty. Głowę spuścił i schował w ramionach, szukając rozwiązania tej sytuacji. Nie znalazł.

[Canis]

- Myślcie panowie... "Mimo przeciwności losu, pomimo swoich wad i ograniczeń, rób co w twojej mocy, by wykonać powierzone Ci zadanie. Ostatecznie, świat zawsze stara się przyjść Ci z pomocą, nawet jeżeli wszystko wokół wydaje się temu przeczyć..." - zacytował Salazar i gorączkowo myślał nad możliwościami jakie mają a za dużo ich nie było...

[Fakiron]

- A żeby to! - Fakiron z całej siły kopnął w kraty z czerwonej rudy.

[Izabell Ravlet]

Darlenit jako mauren, przygotowany przez naturę do życia na pustyni, nieco lepiej znosił głód i pragnienie. Gorzej z jego głową - obudziły się wspomnienia.
- Nie wiem, czy mam za co, ale przepraszam. Być może coś ze mnie wyciągnęli wtedy, ale na pewno nie byłem wtedy świadomy tego co robię. Albo śledzili mnie, gdy uciekłem, ale mam dziwną pewność, że tak nie było - zaczął mówić, wpatrując się szeroko otwartymi oczami w podłogę. W co on się znów wpakował?