Płomyk szczęścia

[Nocturn]

Nocturnus wstał z łóżka i powolnym krokiem udał się w stronę drzwi. Po krótkiej chwili otworzył je i znalazł się w sąsiednim pomieszczeniu.

[Devristus Morii]

Byłeś w kuchni. Pokój o  rozmiarach 5x3 metry z jednym oknem, pod którym stał stół. Przy stoliku natomiast siedziała postać, która była zaczytana w książce pt. Ogniste węże.

[Nocturn]

Mag zbliżył się do owej postaci, by przyjrzeć się jej z bliska, gdyż z tej odległości nie był w stanie zidentyfikować jej rasy oraz płci. Również tytuł książki nieznacznie przykuł jego uwagę.

[Devristus Morii]

Jeśli Ci życie nie miłe to stój tam gdzie stoisz powiedziała miękkim głosem, odkładając ksiązkę. Oto co zobaczyłeś.

[Nocturn]

Kobieta, elf, księga traktująca o żywiole ognia... To musi być ona. - pomyślał. - Czy Ty nie jesteś aby Lithe'a Neum, mistrzyni ognia? Jestem Nocturnus, mag powietrza. Przybywam tu z polecenia Devristusa Morii. - wyszeptał.

[Devristus Morii]

Chyba mnie z kimś mylisz, chłopcze. I kim właściwie jest ten Devristus?

[Nocturn]

- Devristus jest nekromantą i hrabią Verran. Dawniej był arcymagiem ognia...

[Devristus Morii]

Kobieta elf wstała i kiedy wstawała zobaczyłeś, że jej postać zafalowała, zamigotała.
Nie znam tego Twojego Devristusa.

[Nocturn]

- Rozumiem... - przytaknął z niemałym zrezygnowaniem, by uśpić czujność kobiety. Dostrzegł jednak nietypowe zjawisko i z zaskoczeniem przyglądał się dziwnej postaci, po czym zaczął szukać jakiegoś logicznego wyjaśnienia tej sytuacji.

[Devristus Morii]

Nie powinieneś odpoczywać. W końcu znalazłam Cię w tragicznym stanie? odpowiedziała dziwnym grubym głosem, nie nadającym się na głos dla elfa, a szczególnie elfki.

[Nocturn]

To nie może być ona. Co to w ogóle jest? - rozmyślał. Po chwili zaczął wyciągać wnioski, iż zanikanie sylwetki postaci i dziwny głos mogą być spowodowane tym, że pod czarodziejkę podszywa się jakiś mag lub inne ścierwo, w końcu arsenał zaklęć i umiejętności magicznych jest ogromny. - Czuję się świetnie, także nie widzę takiej potrzeby. Właściwie co to za miejsce? I jak długo tu przebywam?

[Devristus Morii]

To jest mój dom i moje bezpieczne miejsce. Od momentu kiedy Cię znalazłam, do dnia dzisiejszego mineły 4 dni

[Nocturn]

- Jakie więc niebezpieczeństwa czyhają na zewnątrz?

[Devristus Morii]

Bandyci, zwierzęta, łowcy artefaktów i każdy komu nie spodoba Ci się Twoja osoba postać znowu zamigotała. Tak jakby traciła energię magiczną. Zauważyłeś, że palce lewej ręki przestają być elfie.

[Nocturn]

Nocturnus z lekkim zażenowaniem przyglądał się postaci, która powoli powracała do swej naturalnej formy. - Kim naprawdę jesteś i po co ta cała maskarada? - zapytał z wielkim opanowaniem.

[Devristus Morii]

Maskarada?! Jaka maskarada? Masz czelność oskarżać mnie i podawanie fałszywych informacji! Mnie arcymistrza magii wody! wypowiedział szybciej niż pomyślał. Po zrozumieniu swego błędu, mag ulotnił się w powietrzu. Teleportował się.

[Nocturn]

Mag nie był zbyt zaskoczony, gdyż spodziewał się podobnej reakcji. Arcymistrz wody... Po chwili doszedł do wniosku, że Lithe'a Neum może być w niebezpieczeństwie. Owy arcymistrz wody musiał mieć bezpośredni kontakt z czarodziejką, bowiem niezbędne jest to do przemiany swego ciała w daną postać. Nocturnus usiadł przy stoliku i zaczął rozglądać się po pomieszczeniu.

[Devristus Morii]

Pomieszczenie było typową kuchnią, ale miało dwa przejścia. Do pokoju gdzie spałeś i drugie przejście, ale gdzie ono prowadzi to zagadka dla Ciebie.

[Nocturn]

Nocturnus wrócił do sypialni po swój ekwipunek, następnie bez większego wahania skierował się ku nieznanemu pomieszczeniu.

[Devristus Morii]

Wyszedłeś na ganek. Przed Tobą ukazała się piękna polana, a w oddali było widać ruiny jakiegoś dużego budynku.