Morderstwa w Ansir

[Isentor]

//Gunses
- Dziękuję. Jak widzisz po jego śmierci powodzi się nam coraz gorzej. Musieliśmy zabić wszystkie zwierzęta, żeby mieć co jeść, resztę sprzedaliśmy, by mieć pieniądze na drewno i węgiel. Na szczęście drwal był starym przyjacielem męża więc sprzedawał nam drewno taniej. Nie wiem co teraz poczniemy, kiedy i jego brakuje. Wszyscy umierają w tej wiosce. Zupełnie jakby ktoś nas przeklął.

[Gunses]

- Mówisz, że wygląda to tak, jakby ktoś rzucił na was klątwę, tak? - podtrzymywał odpowiedni temat Gunses - Powiedz mi, jak staremu przyjacielowi, czy nie mieliście kogoś kto chciałby się na was zemścić? Kogokolwiek? Znamy się przecież jak łyse konie, powiedz mi, czy nie było u was dziwnych ludzi, czy Twój mąż a może drwal nie kontaktowali się z kimś dziwnym, albo... no nie wiem, nie używali magii? Nie składali ofiar jakimś dziwnym bożkom?

[Isentor]

//Gunses
- Mój mąż był porządnym człowiekiem, służył w armii Valfden. Na takiego samego człowieka wychowaliśmy naszego syna. Mój syn pracował tylko na gospodarstwie, zawsze ciężko do późnej nocy, wracał zmęczony, czasem poobijany. Smutno mi się robiło, gdy patrzyłam jak się marnuje. Jego ojciec dobrze władał mieczem, młody też mógł zostać rycerzem. Teraz nie żyje.

[Devristus Morii]

No dobrze. A  wiecie moja Panie może z kim się widział Wasz mąż przed śmiercią? Chodzi mi o sam dzień śmierci i kilka dni wstecz.

[Isentor]

//Devristus
- Czasem spotykał się z synem żołnierza. Młody kupował od niego drewno. Czasem pomagał mu przenieść drewno więc wracał późnym wieczorem.

[Devristus Morii]

A zdradzicie mi imię tego syna żołnierza i gdzie mieszka?

[Isentor]

//Devristus
- Mateo, niestety młodzieniec nie żyje. Ale jego matka wraz z córką mieszkają niedaleko nas, zaraz za lasem jak idziesz do wioski znajdziesz ich chatę.

[Devristus Morii]

Nie żyje, a co się z nim stało? I czy Wasz mąż nie miał jakiś konfliktów?

[Isentor]

//Devristus
- Nasz mąż zaopatrywał w drewno i deski całą wieś. Nie miał wrogów, nikt nie chciał być wrogiem jedynego dostawcy drewna. Umarł kilka dni po naszym mężu, ludzie mówili, że nagle zaczął się krztusić, zauważyli jak z jego ust wypływa woda, płynęła i płynęła aż nieszczęśnik się udusił i padł martwy. Okropna śmierć.

[Devristus Morii]

Nikt nie miał mu czegoś za złe, naprawdę? A ktoś nowy przyjechał do wioski ostatni, kto wydawał się dziwny. Kto jak kto, ale jedyny dostawca drewna i jego żony powinny wiedzieć takie rzeczy.

Perswazja.

[Isentor]

//Devristus
- Ostatnim nowym w wiosce był kapłan. Poza nim nikt inny do nas nie zajechał.

[Devristus Morii]

Daleko od Waszego domu drwal rąbał drzewo? I czy mogę spojrzeć na prywatne rzeczy Waszego męża?

Perswazja.

[Isentor]

//Devristus
- Nasz dom mieści się w lesie. Mamy tutaj pod dostatkiem drzew. Nie znam się na tym. Czasem wychodził dalej w poszukiwaniu lepszych okazów lub odpowiednich gatunków. Tartak znajduje się zaraz za domem przy strumyku. Zostało tego niewiele, część spaliliśmy z nim, a część sprzedaliśmy. To co zostało znajdziesz w jego pokoju - kobieta wskazała palcem drewniane drzwi.

[Devristus Morii]

A czemu spaliliście Elf zadał pytanie przechodząc do pokoju drwala.

[Isentor]

//Devristus
- Tak od lat chowa się naszych zmarłych. Inni mieszkańcy wioski preferują pochówek na cmentarzu poza wioską.
Pokój drwala był już praktycznie pusty. Znajdowały się w nim tylko biurko i szafa.

[Devristus Morii]

Troche tu pusto powiedział mag i zabrał się do przeszukiwania pokoju. Szuflad, półek, a nóż widelec znajdzie jakieś poukrywane listy, pamiętniki.

[Mogul]

- Mogę przeszukać rzeczy męża?

[Isentor]

//Devristus
Niestety wszystkie pułki i szafki świeciły pustkami, niczego nie znalazłeś.


//Mogul
- Jakim prawem?!

[Devristus Morii]

A gdzie umarł Wasz mąż? zadał pytanie mag, wychodząc z pokoju maga, w którym nic nie znalazł.

[Mogul]

- Prawem królewskim. Jestem tu na polecenie samego króla i proszę nie tym tonem. Nie mogę nic przeoczyć.