W głąb dracońskich ruin.

[Gunses]

//Taki myk, że nowe postacie mogą mieć wg Zasad Gry

Dane personalne
 Imię: "twój nick"
Wiek: (od 15 do 50 lat)
 Rasa: (jedna ze startowych ras)
 Tytuł: brak
 Stan cywilny: (kawaler lub panna)
 Majątek: (na początku gry otrzymujesz 100 sztuk złota)
 Brązowe talenty: (na początku gry otrzymujesz 3 brązowe talenty, jeśli grasz człowiekiem 4)
 Srebrne talenty: 0
 Złote talenty: 0

[Hagmar]

Yarpen poprawił się w koźle wozu, wyciągnął też butelkę Domenicówki, jedną z ostatnich butelek tego zacnego trunku. Cholera, trzeba zdobyć recepturę. Częstujcie się, a więc... jedenastego Astatus 26488, W tamtych czasach byłem jeszcze w Kruczym Bractwie, walczyliśmy z Zgromadzeniem przerzucaliśmy część sił z Torgonu... Wioska zwana Komorin, przez Komorin przechodził wtedy batalion XIII Komturii, krasnoludzkiej Komturii, a ja, ja byłem w tym oddziale. Była tam kobieta, Aertin się zwała, takich urodziwych panien się nie zapomina. I powiem wam, do dziś o niej kurwa myśle. Rok później wracałem tamtędy, Aertin szła z małym szkrabem na rękach... nie chciała mnie... ludzie by krzywo patrzyli mówiła, no i patrzyli jak się wydało. Zostawiłem im część złota i ruszyłem dalej.. Myrtana to kraj chędożonych rasistów...

[Malavon]

-Ciekawie...no cóż nie wszyscy ludzie są dość wyrozumiali. A czy twój syn nie powinien być nieco inny od zwykłych ludzi?

//: Myślałem, że elfów się nie tyczy jakoś. To mam zmienić? Bo u Devristusa widziałem np. że ma 1200 lat, stąd moja niewiedza.

[Gunses]

Gunses uśmiechnął się paskudnie na słowa Yarpena. Pochodził z Myrtany. I był zgodny w stu procentach z opinią krasnoluda.

//Dev jest GM i gra od lat, dlatego takie osoby zostały wyróżnione w tworzeniu Marantu v.3 i maja licznik wieku cholernie wielki.
//Proste, należy wybrać wartość z zakresu od 15-50 lat

[Hagmar]

No tak, jest nieco inny od reszty ludzi, ja sie na tym nie znam.
Gunsesie, chciałeś ze mną mówić. Jest okazja, odjedźmy na tył konwoju.

[Eric]

// No kurwa, więcej się nie dało?

Diomedes tymczasem nie wdawał się w czcze rozmowy. Wyraźnie przygaszony wybuchowym zachowaniem elfki pomyślał, że pozwoli jej chwilę odpocząć od swojej natrętnej osoby. Można było przewidzieć, że prędzej czy później zacznie dochodzić do różnych nieporozumień między ludźmi o tak skrajnie różnych charakterach i przysposobieniach życiowych. Westchnął głośno i pogonił swego konia, pozwalając lekkiemu wietrzykowi porwać swoje długie włosy do subtelnego tańca, eleganckiego walczyka. Przyjazne orzeźwienie pozwoliło też mu się nieco rozluźnić, ochłonąć i odprężyć. Siedział w wygodnym siodle i patrzył w błękitne niebo przesłonięte nielicznymi chmurkami, przywodzącymi na myśl śniegowy puch zalegający na zamarzniętym jeziorze.

[Arti]

//

Ten mróz jest cholernie nieprzyjemny... - pomyślał młodzieniec i zakrył swoją twarz od oczu w dół grubym szalem.

// my jedziemy na koniach czy maszerujemy? bo nie wiem jak pisać.... 

[Anette Du'Monteau]

ÂŚwieży i w miarę wypoczęty, wskoczyłem na konia. Wysłuchałem polecenia na Aragorna i przeszedłem a bok. Z daleka mogłem spoglądać na nowe twarze i starych wyjadaczy, z którymi nie raz przyszło mi pracować. Przy każdej takiej większej wyprawie wracał mi wspomnienia z poprzednich, kiedy to ciągle poznawaliśmy nowe fakty o sobie.

[Hagmar]

//Konno

[Rikka Malkain]

Niestety nawet tak bezchmurny dzień jak ten nie mógł odpowiadać wszystkim, a w szczególności nie Wampirowi. Garik jechał gdzieś w środku całej grupy, zaraz za wozem. Tym prowadzonym przez krasnoluda. Po usłyszeniu całej historii o tym jak krasnolud został ojcem człowieka (nie żeby Nieśmiertelny podsłuchiwał, po prostu miał genialny słuch, jak z resztą każdy Wampir) Garikowi zaczęło się nudzić. Zastanawiał się teraz co będzie mógł robić przez następne kilka dni, prócz oczywiście zamienienia kilku słów z kimś z kąpani. Dobrze, że chociaż nie musiał się martwić o swoją rzyć, która po ostatnich kilku tygodniach zdążył się przyzwyczaić do dłuższych podróży konno. O konia też się martwił. Mimo że nie był najszybszy, zwierz ten był z pewnością silny, sprawny i wytrzymały.     

[Koza123]

Konrad dosiadł konia, po czym zajął swoją pozycję. Po wysłuchaniu historii krasnoluda podróż stała się dość monotonna. Myślał o tym, co znajdą w ruinach, kiedy już dotrą na miejsce. Może będą to skarby, może artefakty magiczne, a może przerażające bestie... Te myśli nie dawały mu spokoju. Po chwili milczenia, postanowił znów nawiązać rozmowę z Malavonem.
-Widzisz, tak sobie myślę, czy wam, elfom lata mijają tak samo szybko, jak nam, ludziom? W końcu żyjecie tak długo... Czy to nie jest tak, że ten czas mija wam szybciej, albo przynajmniej tak to odczuwacie?- Zapytał.

[Dragosani]

Zeleris jechał na wielkim i silnym wierzchowcu, o czarnej maści. Pasował do maga. No i był na tyle silny, aby unieść Dracona. Mag nie wdawał się w rozmowy, lecz przysłuchiwał się im. No może nie tyle "słuchał", co "słyszał" je. Rozmyślał o wielu sprawach, błahych jak i tych ważnych. A cóż miał innego robić? No fakt, mógł wdać się z kimś w dyskusję. Ale nie chciało mu się. Mógł też spróbować zdrzemnąć się w siodle. Ale tego też mu się nie chciało. Więc rozmyślał. Uniósł głowę i spojrzał w niebo. Uwielbiał przestworza. Był to jego żywioł. Uwielbiał lot, uczucie wolności i wiatr owiewający twarz. Zastanawiał się czy smoki, z którymi miał co nieco wspólnego, również tak lubują się w lataniu. Chyba tak. Podobnie jak inne stworzenia zdolne do lotu. Mag jednak siedział na koniu i jechał przed siebie.

[Gunses]

- Chodzi o Ankorvaat - rzekł Gunses nie odjeżdżając na tyły - Planuję ponownie uruchomić portal i przejść do Ankorvaatu. Jednakże potrzebni mi będą ludzie. Osoby rzetelne, zdyscyplinowane i dzielne. Pomyślałem o was.
- A propo. Isentorze, czy kiedy zajdzie taka potrzeba otworzysz na nowo portal?

[Isentor]

- Otworzę portal jeśli zajdzie taka potrzeba.

[Malavon]

-Widzisz Konradzie, to pytanie chyba pada nazbyt często w naszym towarzystwie. Można uznać taką długowieczność za dar i sposobność na poznanie wielu rzeczy. Dziwnym "efektem ubocznym" może być pewna obojętność na śmierć innych. Elf powoli przywyka, że ludzie wokół niego, czy też krasnoludy umrą i pozostaną żywi wyłącznie w jego wspomnieniach. O ile sobie na to zasłużyli. - mówił Malavon.
-W mojej perspektywie elfa, wszystko trwa nieco dłużej i nie śpieszy mi się tak. Wy ludzie żyjecie przeważnie chwilą. Dla was liczy się każda drobna sekunda. Całkowicie to rozumiem.

[Izabell Ravlet]

Również Darlenit przebywał gdzieś w pobliżu na swym koniu, jednakże nie zwracał na siebie zbytniej uwagi, przysłuchując się rozmowom innych.

[Hagmar]

Hmmm. Kiedy planujesz ruszyć? Po tej ekspedycji planuję zrobić manewry moich sił więc możemy być nie osiągalni.

[Arti]

( zakładam, że biologia jest wysoce rozwinięta w Marancie.... tak samo inne nauki, ale co tam, zap*lamy na koniach  )

  Młodzieniec usłyszał wypowiedź elfa dotyczącą długowieczności. Przypomniał sobie tekst jednej z ksiąg w której autor pisał iż procesy komórkowe u elfów zachodzą znacznie wolniej niż u ludzi. Autor jednak nie umiał wytłumaczyć dlaczego. Jedną z teorii wysunął pod koniec książki - mówiła ona o zwyczajnym wpływie magii. Ja jednak uważam inaczej... - pomyślał.


/// czemu w głowie miałem, że jest grudzień? ...

[Hagmar]

//Jest wiosna geniuszu.

[Adaś]

Jechałem spokojnie na czele karawany obserwując drogę. Taka wolna jazda była nudna, głównie przez to że orszak tak wolno się poruszał. Zastanawiałem się czy nie pogonić konia i sprawdzić drogę czy się nie szlajają gdzieś jakieś bandy zbójeckie. Z jednej strony chciałem ruszyć, ale wszystko mi mówiło żebym nie jechał, w końcu bez uprzedniego zwolnienia przez szefa nie mogłem opuścić swego stanowiska. A w ogóle Anv nie wiadomo czemu został jeszcze na tyle więc byłem można powiedzieć sam na przedzie. Nie pozostawało mi nic jak tylko nudna obserwacja drogi, ewentualnie rozmowa z pierwszym woźnicą który sobie drzemał na koźle.