Poszukiwacze zaginionej flaszki

[Arti]

-  Widzisz Aragaornie, gdyby w przez te 600 lat rozwijać naukę, być może już dziś byśmy dosięgnęli gwiazd. Ale dlatego zostałem zrodzony - przyczynię się do nowych odkryć.

[Hagmar]

Racja. Zaczynam Was lubić młodzieży.
Czekamy z niecierpliwością.

[Arti]

/// ciężko mi określić co jest do odkrycia bo nie bardzo orientuję jaki jest obecny rozwój nauki w Marancie

[Hagmar]

Noc minęła nam spokojnie, popili, pojedli i poszli spać. Rano wstali bez kaca i choroby morskiej. Aragorn pierwszy zjadł śniadanie, teraz stał na pokładzie oparty o reling wdychając morskie powietrze. Czuć było że znaleźli się w innej strefie klimatycznej, zrobiło się chłodniej.

[Arti]

Aerth chodził po pokładzie obserwując niebo. Wschodzące Słońce powoli ogrzewało mroźne, nocne powietrze. Zatrzymawszy się, stanął obok relingu i zaczął obserwować jasną gwiazdę, śledząc jej ślamazarny i pozorny ruch na nieboskłonie.

[Hagmar]

//Jest dzień misiu.

[Arti]

// był ranek ^^

[Adaś]

Adamus z całym swoim uzbrojeniem w ręku wyszedł na pokład. Widać po nim że się porządnie wyspał i najadł.Gdy zbliżył się do towarzyszy spytał:
-I jak panowie się wyspali?
I ziewnął, a potem się rozciągnął.

[Hagmar]

A wyspali, nie długo dopłyniemy. Będzie zimno, podobno nieraz są tam takie mrozy że włosy sztywnieją.

[Adaś]

-A myślę że nie zmarzniemy
Uśmiechnął się i popatrzył na płaszcz od Aragorna który aktualnie miał na plecach. I zadał kolejne pytanie:
-Jak dopłyniemy to gdzie udajemy się najpierw?

[Nessa]

Elfka dopiero co wstała. Zjadła śniadanie i weszła na pokład. Pod wpływem chłodnego powietrza zadrżała, jednak nie zrażona wodziła oczami za ÂŁowcami. Jej towarzysze zdawali się być już od dawna na nogach. Aerth błądził gdzieś wzrokiem po nieboskłonie, Aragorn patrzył na Adamusa, który jak zwykle coś mówił. Brakowało jedynie Yarpena. Przeciągnęła się i ruszyła w kierunku mężczyzn.

// Ale ludzi na "a". Niczym u pana Kleksa.

[Hagmar]

To wie tylko Yarpen. Niestety
Za Nudą przyszedł Yarpen, chciał ją poklepać przyjacielsko po plecach ale zrezygnował... bo sięgał nieco powyżej tyłka a nie chciał z rana zarobić w mordę. Także tego... dobry. Przywitał się krótko z resztą towarzyszy i przysiadł na ławeczce. Na horyzoncie widać było kontury wybrzeża.

[Adaś]

-To idę go zapytać.
Powiedział do Dracona i ruszył w kierunku gdzie siadł Yarpen. Szedł powolnym krokiem. Gdy dotarł do krasnoluda usiadł na ławeczce i spokojnym tonem powiedział:
-To co Yarpenie jak dopłyniemy to idziemy w jakieś określone miejsce czy tam gdzie oczy nas poniosą?

[Hagmar]

Odwiedzimy Hildegarda aep Krina, da nam mapę i zbrojną eskortę. Potem ruszymy na południowy wschód w stronę Smoczej Rzyci. Tam może być gorąco, bo to granica i się zdarzają incydenta różne. Tam wpdrapiemy się na Młot Hardina gdzie podobno jest grobowiec z recepturą.

[Adaś]

Adamus zaczął rozważać nazwy które Yarpen mu powiedział ale był na wyspie za krótko by się orientować gdzie która lokacja leży. Po chwili rozważania zapytał:
-Czyli mam rozumieć że eskorta będzie nam towarzyszyć tylko do granicy czy aż do groty?

[Hagmar]

Do granicy.

[Adaś]

Adamus wstał rozciągnął się i powiedział:
-To tyle wiadomości mi wystarczy jak na te chwilę.
Powiedział i ruszył w kierunku burty by patrzeć w wodną otchłań. A także rozmyślać nad tym co może ich czekać w niedalekiej przyszłości.

[Hagmar]

(...) Po obiedzie nic nie robili, morze było spokojne. Większość załogi się nudziła, do kolacji. Podobnie minął tydzień, potem drugi... aż w końcu pogoda zrobiła się paskudna, wiało, śnieżyło a mróz dupe ściskał. Trzy kolejne dni później ujrzeli Ozenberg. Portowe miasto przylegające do Gór Kirheńskich, ciągnących się przez cały kontynent. Okręt wpłynął do ruchliwego portu wieczorem, samo miasto miało toporną architekturę, niby krasnoludzką, a w rzeczywistości nijaką. Po zejściu na ląd skierowaliśmy się do najlepszej karczmy w mieście zwanej "Miś Uszatek". Aragorn wynajął pięcioosobową izbę, zamówił kolację i wraz z kompanią udał się na górę.

[Arti]

- Jest tak... z.. zimno. - rzekł młodzieniec. - Cały rok zmagają się z takim klimatem? - rzucił pytanie do towarzyszy.

[Hagmar]

Tu na północy? Prawie cały. IGOI. Odrzekł zapalając drewno w kominku przy pomocy różdżki. Służba przyniosła kolację, ciepłą pieczeń z dzika, czajnik herbaty i dwa garnce miodu. Zasiedliśmy do wieczerzy.
Smacznego.