Leśny szlak

[Rakbar Nasard]

Stepem kierował się w stronę stwora. Nigdy nie przepuszczał okazji do polowania. Wiedział, że jego przeciwnikiem nie jest tak prozaiczna istota jak: wilk czy jeleń. Cieniostwór to inteligentna istota o wielu niezwykłych cechach, dlatego nigdy nie lekceważył jego zdolność.

Zsiadł z konia i poprowadził go do drzewa, gdzie lejce przywiązał do jednej z gałęzi. Zwrócił się następnie w stronę swojego celu. Powoli i pewnie zmniejszał dystans. Bestia wyczuła jego wrogość i całkowicie poddała się obserwacji jego ruchów i poczynań. Mauren jednak nie zmniejszał chodu. W pewnym momencie rozwścieczone zwierze przeraźliwie ryknęło i ruszyło pędem w stronę Maurena. Determinacja człowieka utrzymywała go w pozycji i nie pozwalała się bać. Przyszedł moment na atak, który został wykonany niezwykle szybko, powtarzany przez lata. Ułożenie ręki do runy ognia przypiętej na pasie i wypowiedzenie odpowiedniej formuły: Heshar!, zajęło nie więcej niż 2 sekundy. W prawej ręce powstała kula ognia. Bestia będąc już blisko człowieka ryknęła ponownie i z jeszcze większym pożądaniem ruszyła do ataku. Wkrótce kula ognia została rzucona w nadciągającą bestię. Ogień uszkodził poważnie łeb bestii - pozbawiając wzroku i poważnie uszkadzając pozostałe zmysły. Nie było czasu, na wykorzystanie drugiej runy, wiec pozostała walka w zwarciu. Przebiegł 7 metrów w bok, więc bestia, która była już blisko niego, nie zdążyła w szaleńczym biegu zmienić kierunku, by obalić przeciwnika. Skok na bestie, która była skierowana tyłem do niego, i silne pchnięcie, przecinające organy wewnętrzne potwora, spowodowały śmierć.

Po zakończonej walce, wojownik pozyskał wszystkie trofea (futro, pazury, róg, kły, krew), które nazywał skarbem, z ogromną dokładnością.

Wrócił na konia i ruszył galopem w stronę interesujących go terenów.


[Użycie: Heshar - Runy Ognia, Pozyskiwanie trofeów: kłów, pazurów, rogów; Obdzieranie z futer dużych zwierząt; Upuszczanie krwi II; Akrobatyka; Walka mieczem V, Pchnięcie]

Kod: [Zaznacz]

pozostały -> 0/ 1 <- ilość wszystkich

Pobrałem:

Kod: [Zaznacz]

- 16x pazur Cieniostwora
- 4x kieł Cieniostwora
- 1x róg Cieniostwora
 -6 litrów krwi Cieniostwora
- 1x futro Cieniostwora

[Gordian Morii]

//: Ruszyłeś dalej kierując się w stronę granicy drzew... Opuszczając trawiaste pagórki zagłębiłeś się w las w ciemny i wrogi dla każdego obcego. Las, który za dnia był przyjacielem teraz, w czasie nocy stawał się jednym z najniebezpieczniejszych miejsc na wyspie Valfden. Na każdym kroku mogło czaić się niebezpieczeństwo. Każdy szmer, każde huknięcie sowy czy szelest liści powodowało nagłe podskoki adrenaliny i bezwarunkowe łapanie za rękojeść miecza, twój koń również odczuwał niepokój. Gdy nagle coś przebiegło tuż za nim płosząc go. Spokojny ogier stał się nagle szalonym mustangiem niosącym Cię leśną ścieżką z ogromną szybkością. Nim zdołałeś go uspokoić byłeś już prawie w mateczniku... miejscu w którego nie odwiedził jeszcze żaden człowiek, miejscu do którego nie prowadziła żadna ścieżka. Wiedziałeś, że coś obserwuje Ciebie i twojego konia... to czekało na twój kolejny ruch....

[Rakbar Nasard]

Mauren powoli stepem prowadził konia naprzód, z niezwykłą starannością skanując otoczenie wszystkimi zmysłami. Starał się również kontrolować konia, by znowu nie zapędził go w niepożądane miejsce...

[Gordian Morii]

//: Nie ujechałeś daleko gdy zgęstniałą ciszę rozerwał krótki i głuchy gardłowy pomruk. Twój koń niespokojnie zatrząsł łbem ale posłusznie szedł naprzód. Wyjechałeś z niskich zarośli na ubity porośnięty mchami i porostami plac o średnicy około 30 metrów. Głuchy pomruk rozległ się ponownie... Koń zamarł w bezruchu nie ruszając się już na krok. Musiałeś z niego zsiąść i ciągnąc za lejce próbować wyprowadzić z odsłoniętego placu. Bezskutecznie, koń zaparł się nogami i ani drgnął. Coś zaszeleściło w krzakach po drugiej stronie placu. Zauważyłeś pomarańczową sierść i skrzydła podobne do tych jakie mają nietoperze. Wiedziałeś z czym przyszło Ci się zmierzyć. Mantikora powoli wyszła z zarośli stając na przeciw Ciebie na szeroko rozstawionych nogach. Ryknęła jak to mają w zwyczaju wszystkie kotowate i rozwinęła wielkie skrzydła osiągające około 5 metrów rozpiętości między którymi pojawił się uzbrojony w potężny jadowy kolec ogon. Potwór spojrzał na Ciebie czekając na to co zrobisz...

1x
http://nockruka.gram.pl/marant/index.php/Mantikora

[Rakbar Nasard]

Mauren ze stoickim spokojem odszedł od konia i skierował się w stronę bestii. Wyjął swój łuk i trzy strzały (dwie ze stali i jedną usypiającą z mithrilu), przymierzył i wystrzelił pociski w przeciwnika. Jego celem było osłabienie bestii, uniemożliwienie użycia pełnego sprytu, szybkości i ogólnej sprawności jaką posiada, a także pozbawienie jej przytomności. Skoncentrował swój atak na skrzydłach i łbie.


Kołczan:

Kod: [Zaznacz]

43x strzała ze stali
4x usypiająca strzała z mithrilu

[Walka łukiem V, Strzał 3 pociskami, Szczęście]

Kod: [Zaznacz]

pozostały -> 1/ 1 <- ilość wszystkich

[Gordian Morii]

//: Jedna ze stalowych strzał trafiła z odstającą łopatkę Mantikory, dwie pozostałe strzały przeszyły błoniaste skrzydła bestii i uderzyły w rosnące za nią drzewo. Bestia ruszyła w twoim kierunku z otwartą paszczą i nastroszonym jadowym kolcem. Pozostało Ci kilka sekund na reakcję i uniknięcie ataku.

[Rakbar Nasard]

Ikraaz widząc rozdrażnienie bestii, postanowił uniknąć jej pierwszych ataków. Zaczął okrążać bestie tak, aby nie zbliżyć się do niej za bardzo, by nie dać jej możliwości ataku. W pewnym momencie postanowił zaatakować.
- Heshar! – wypowiedział formułę.
W prawej ręce wytworzyła się kula ognia, którą rzucił w Mantikorę. Od razu mu rzuceniu, wypowiedział kolejną formułę:
- Eshanish!
Wokół jego ciała z czasem pojawiła się kopuła z ziemi. Spokojnie wyczekiwał (nasłuchiwał) reakcji wroga…


[Heshar - Runę Ognia, Eshanish - Runa Ziemi]

Kod: [Zaznacz]

pozostały -> 1/ 1 <- ilość wszystkich

[Gordian Morii]

//: Kula ognia trafiła w to samo miejsce gdzie tkwiła strzała. Ogień zajął bujną grzywę potwora i zaczął przepalać błony na lewym skrzydle. Potwór zaczął tarzać się po ziemi starając się ugasić płomienie. Jedno skrzydło nie nadawało się już do lotu więc mantikotra została uziemiona. Ty zaś trwałeś ukryty za bezpieczną zasłoną kamyków, gałęzi i żwiru.

[Rakbar Nasard]

W wytworzonej przez siebie barierze, Mauren przygotował się na atak. Wyjął mniejsze ostrze – sztylet, by walczyć dwiema broniami. Trzymając w lewej ręce Oręż ÂŚmierci, w drugiej zaś Pocałunek ÂŚmierci, zneutralizował barierę, od razu przystępując do ataku. Błyskawiczny cios pierwszym większym mieczem, był ćwiczony od lat, drugi zaś również wykonany błyskawicznie i w podobnym stylu (Pchniecie), był dokończeniem walki…


[Walka mieczem V, Atak lewostronny, Atak prawostronny]

Kod: [Zaznacz]

pozostały -> 1/ 1 <- ilość wszystkich

[Gordian Morii]

//: Obydwa uderzenia padły na łapę bestii rozcinając ścięgna. Mantikora miała problemy z poruszaniem, ale jeszcze nie padła. Nagle poczułeś uderzenie z prawej strony. To jadowy kolec ześlizgnął się po twojej zbroi szczęśliwie unikając przebicia się przez nią.
[Opisuj gdzie uderzasz ]

[Rakbar Nasard]

Lekko zdenerwowany Mauren wyjął ostrza z łap bestii i wbił oba na raz w jej łeb…
- Die!


[Walka mieczem V, Atak lewostronny, Atak prawostronny]

Kod: [Zaznacz]

pozostały -> 1/ 1 <- ilość wszystkich

[Gordian Morii]

//: Potwór zdechł, uderzając ciężkim cielskiem o ziemię. Z jego łba wystawały rękojeść sztyletu i połowa klingi miecza wyrwanych z rąk Maurena.

[Rakbar Nasard]

Pewnym ruchem wyjął oba miecze z ciała bestii. Krótszym ostrzem zaczął rozkrajać bestie, pozyskując trofea. Zaczął od jadu i krwi, a na koniec przeszedł do kłów i pazurów. Po skończonej pracy, uporządkował swój ekwipunek, znalazł konia, będącego w tym samym miejscu, w którym go zostawił i ruszył dalej na wschód…

Kod: [Zaznacz]

20x pazur Mantikory
1 litr jadu Mantikory
4x kieł Mantikory
1x kolec Mantikory

Kod: [Zaznacz]

pozostały -> 0/ 1 <- ilość wszystkich

[Gordian Morii]

//: Ruszyłeś na wschód kierując się jedynie gęstością porostu mszaków na północnej stronie pni drzew. Las powoli przerzedzał się i po kilku kilometrach przeszedł całkowicie w porośnięte trawą równiny, na których często bytowały jelenie, dziki, zające i inni mieszkańcy pobliskiego lasu. Gdzieś na horyzoncie dało się widzieć latające mewy, zwiastunki tego że odległość od morskiego brzegu jest już niewielka.

[Rakbar Nasard]

Mauren zwolnił nieco, przechodząc z galopu w kłus. Podziwiał piękno natury i bacznie obserwował otoczenie...

[Gordian Morii]

//: Tak powoli jechałeś i jechałeś aż dojechałeś do wysokiego klifu. W oddali po twej prawicy widać było wyspę Raanarów, przed Tobą znajdowało się tylko niespokojne morze, a po lewej.... po lewej stronie również było widać tylko rozbijające się o brzeg fale.

[Rakbar Nasard]

W takiej sytuacji, Mebo skierował się wedle wskazówek, nadanych mu przez Livię i notatkę kłusowników. Pędząc cwałem w stronę wyspy niebieskich ludzi Raanaar, Ikraaz zapadł w skrajną rozpacz...

[Gordian Morii]

//: W pogardzie mając mrozu szpony tnące [których nie doświadczał] i słońce pustyni [z którym również było krucho] dnie i noce [właściwie to parę godzin] gnał NIEPOMNY PRZEPISÓW BHP!!

Aż wreszcie dotarł do celu. Którym była niewielka przystań z zacumowaną przy niej łódką na której lerzały dwa wiosła.

[Rakbar Nasard]

- A wiec to tak, no proszę…
Wsiadł z konia, którego po chwili przywiązał do drzewa, mówiąc:
- Zostań tu, ja niedługo wrócę – głaszcząc jego piękną grzywę.
Wszedł na przystań, po czym wskoczył ostrożnie do łódki. Zabrał za wiosła i zaczął odpływać od brzegu w stronę wyspy niebieskich ludzi w poszukiwaniu swojego celu.

[Gordian Morii]

//: Płyniesz... Hej ho na umrzyka skrzyni...<szum morza>