Tereny Valfden > Dział Wypraw

Król Olch: Początek

<< < (4/18) > >>

Grison:
- Kurrr...! - krzyknął drakon po czym zgiął się w pół i złożył dłonie na kolanach. Powstrzymanie odruchu wymiotnego było nie lada wyzwaniem. Następnym razem - uprzedź proszę - powiedział z miną kota zlanego wodą.

Mantos:
- No proszę, widzę że nasz wampirek tez umie się teleportować - powiedział Mantos widząc, że zaraz za nim pojawił się Anv

Anv:
Anv wyszczerzył w uśmiechu zęby do Mantosa jak tylko mógł. Co raczej było jednoznaczne. Po czym skierował się do Grisona.
- Taka mała niespodziewajka ode mnie. Wiem, że lubisz niespodziewajki. - rzekł i poklepał czarnucha po plecach.

Gunses:
Uszłyszeliście warczenie, ryki. Podnieślicie oczy ko niebu. Zauważyliście 3 Mantikory, które leciały ku wam. Bestie są wolne, dzięki czemu yczuwają magię wcześniej i mogą uniknąć ataku magicznego. Są dodatkowo szybsze, silniejsze, zwirotniejsze niż Mantikory pod więzią Maga.

3x Mantikora [boss]
Nazwa:

Mantikora
  
 

Opis:
Latający potwór, stanowiący dziwaczną hybrydę lwa, nietoperza i skorpiona. Płowe cielsko lwa, podobnej wielkości jak u swego pierwowzoru, opatrzone jest nietoperzowatymi skrzydłami i skorpionim ogonem, zakończonym jadowitym kolcem. Mantikory to stworzenia pradawne, związane z Magią. Młode wylegują się w miejscach o silnej aurze, dzięki czemu Bestia zyskuje w przyszłości zdumiewającą siłę, szybkość i zwinność. Wolne, wyczuwają każdą odrobinę magii. Będąc pod władzą Maga, tracą możliwości wyczuwania aury magicznej, oraz są mniej potężne. Mantikora ma nie więcej rozumu niż zwykłe zwierzę. Uwielbia świeże mięso, a gdy raz spróbuje człowieka, nie może się powstrzymać od stałego kosztowania owego smakołyku. Mantikory atakują z lotu, powalając ofiarę przednimi łapami. Kolca jadowego używają rzadko- tylko wtedy, gdy nie zależy im na zjedzeniu ofiary, trucizna ta jest, bowiem też groźna dla samej bestii. Według dawnych przekazów mała grupa Mantikor potrafiła zabić kilka setek zbrojnego wojska. Stwory te są dwupłciowe i żyworodne, często łączą się w pary na całe życie. Młode wychowują w gniazdach mieszczących się wśród górskich szczytów. Szczęśliwie, prawie zawsze poluje samotnie.

Walka:
Mantikory atakują głównie z lotu, starając się przewrócić i ogłuszyć przeciwnika. Gdy są na ziemi, atakują pazurami silnych łap, oraz ostrymi kłami i mocnymi szczękami. Często w czasie walki korzystają z pomocy silnych skrzydeł, którymi mogą odepchnąć potencjalnego wroga lub ofiarę na kilka metrów w tył. Zwykle samotnie przystępują do ataku, ale zdarzają się również ataki parami lub w niewielkiej grupce.

Ataki:
Atak łapą – Atak silną łapą zakończoną ostrymi pazurami
Atak kłami – Mocne szczęki, zaopatrzone w ostre i wytrzymałe zęby potrafią łamać kości.
Atak kolcem jadowym – Kolec przebijający mithril i o wytrzymałości mithrilu gromadzi w sobie silną truciznę.
Atak skrzydłem – Ciężkie skrzydło może odrzucić wroga na kilka metrów, a dodatkowo może go oszołomić
Pikowanie – Szybki i koszący lot, podczas którego bestia jest bardzo niebezpieczna nawet dla ciężkozbrojnych.

Atrybuty:
+ Wyostrzenie zmysłów
+ Poprawiona szybkość
+ Poprawiona siła
+ Poprawiona zwinność
+ Umiejętność latania
+ Wyczucie aury magicznej
+ Odporność na choroby
- Podatność na trucizny
- Podatność na magię

Trofea:
20x pazur Mantikory, 4x kieł Mantikory, 1x kolec Mantikory; 1l jadu Mantikory

Grison:
Grison spokojnie patrzył jak jedna z bestii pikuje w jego stronę. Mantikora ewidentnie przygotowywała się do ataku potężnymi, przednimi łapami.
- Jeszcze troszkę - mamrotał pod nosem drakon. Bestia zbliżyła się już na odległość kilku metrów... Wtem Oteriańczyk korzystając z wyćwiczonej akrobatyki odskoczył w bok tak jak to miał w swym zwyczaju. Bestia o dziwo zdążyła lekko wyhamować i z impetem wylądowała na podłożu podbiegając kilka kroków, a następnie ponownie wzbiła się w powietrze.
- Szybkie to, zbyt szybkie - rzekł po czym wyciągnął z pochw miecze...

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona