Tereny Valfden > Dział Wypraw

Tajemnice Ruin

<< < (3/58) > >>

Gordian Morii:
-Chodźmy więc na południe.- rzekł elf podnosząc się z murka. Pogoda do marszu była wyborna słońce zaczęło powoli kryć się w koronach drzew, wiatr lekko owiewał twarze ludzi i nieludzi. Gordian zaczerpnął powietrza w płuca i wsłuchany w odgłosy budzącego się do życia świata ruszył traktem w kierunku nie tak odległych ruin.

Patty:
Wampir zjawił się w swojej zwierzęcej postaci nad towarzyszami i zmienił się z powrotem w humanoida. Wylądował miękko. Skinięciem głowy przywitał się z drużyną i ruszył za nimi.

Obrazek:


Noszony ekwipunek:

1.
Nazwa broni: Valfdeńska Kusza 3
Zasięg: 150 metrów
Rodzaj: Kusza
Poziom wykonania: III
Opis: Stworzony z 50 sztuk drewna, ważący 2kg.
2.
Nazwa broni: Ostrze Krwi
Ostrość: 12
Wytrzymałość: 10
Typ: jednoręczny
Rodzaj: miecz
Poziom wykonania: IV
Opis: Wykuty z 40 sztuk stali o zasięgu 0,6 metra, ważący 5kg.
3.
Brak
4.
Brak
Nazwa odzienia: Szata Wampira Numenoru
Rodzaj: szata
Wytrzymałość: 1
Ciężar: 1
Opis: Uszyta z 200 sztuk Alfistru. Ponadto odbija promienie słoneczne.

95x bełt z żelaza
wytrzymałość - 5
ostrość - 6
ciężar - 6

Umiejętności:
Walka bronią jednoręczną.
Walka bronią oburęczną.
Walka brońmi miotanymi.
Walka dwiema brońmi.

Specjalizacje:
Walka mieczem V
Walka kuszą V
Walka Sztyletem V
Walka Szponem I
Walka toporem I

Ataki:
Ataki do walki bronią jednoręczną
Klasyczne pchnięcie - cięcie lewo-/prawostronne; góra/dół
Blok górny - Blok ułożony na wyprostowanej ręce, kończący atak przeciwnika.
Blok z odbiciem - Wytrąca przeciwnika z rytmu, odbiciem jego własnej broni.
Pchnięcie - Pchnięcie mieczem w pozycji równoległej do ziemi, ciężko raniące przeciwnika.
Potężny cios - Atak wyprowadzający do bardziej skomplikowanych technik walki bronią jednoręczną. Cios łamiący proste bloki, zadający dużo większe obrażenia.
Pchnięcie w tył - Bardzo użyteczny cios, polegający na odwróceniu miecza ostrzem do naszego ciała i szybkim ruchy zgięcia reki. W tym ataku miecz przechodzi między naszym ręką a ciałem, godząc przeciwnika za naszymi plecami.
Przerzucenie broni - Atak, którego można użyć tylko w walce bez tarczy. Polegający na przerzuceniu miecza z jednej dłoni do drugiej, co dezorientuje napastnika, dając nam dużo większe szanse na zabicie go.
Piruet - Zestaw kliku cięć polegający na wyprowadzeniu Potężnego ciosu, zawróceniu na pięcie i wykonaniu kolejnej kombinacji po drugiej stronie. Przydatny w walce w kilkoma szybkimi napastnikami. Raniący wrogów dookoła, trudny do sparowania.
Ataki do walki dwiema brońmi
Atak lewostronny – klasyczne cięcie lewą ręką od prawej do lewej(góra/dół) /klasyczne lewostronne pchnięcie.
Atak prawostronny – klasyczne cięcie prawą ręką od lewej do prawej (góra/dół) /klasyczne prawostronne pchnięcie.
Blok lewostronny – blokowanie uderzenia lewą ręką.
Ataki do broni miotanych
Strzał 2 pociskami - Wystrzeliwujesz 2 pociskami na raz.

Atrybuty wyuczane:
Kondycja - Umiejętność ta pozwala ci poruszać się o wiele szybciej i zwinniej od swojego oponenta, co daje olbrzymią przewagę w walce. Do tego posiadaczowi tej umiejętności nie są straszne dalekie dystanse w pełnym uzbrojeniu.
Skrytobójstwo - Umiejętność ta pozwala, byś dotarł do swej ofiary w jak najcichszy i niepostrzeżony sposób oraz w takiej samej ciszy pozbył się swojej ofiary.
Hart ciała - Umiejętność ta pozwala znosić nawet najcięższe rany otrzymane na polu bitwy. Dzięki tej umiejętności nie straszna będzie walka np. ze strzałą głęboko wbitą w ramię.
Odporność na trucizny I stopnia - Umiejętność ta uodparnia cię na słabszego rodzaju trucizny (np. krwiopijcy).
Wytrzymałość na ból - Potrafisz wytrzymać więcej odczuwając ból, nie zemdlejesz od ciężkich ran.
Upuszczanie krwi stopień I - Potrafisz upuścić do 3 litrów krwi ze zwierzęcia.
Kamuflaż - Dzięki tej umiejętności potrafisz kryć się w cieniach i nie jesteś zauważalny podczas np. włamywania się do jakiegoś obiektu lub podczas próby zabójstwa.
Wysoka charyzma - Jesteś o wiele bardziej przekonywujący podczas wszelkich rozmów, dodatkowo wzbudzasz większe zaufanie, a więc technika kłamstwa nie ma wielu tajemnic.

Atrybuty rasowe:
+ wyostrzenie zmysłów
+ chwilowa niewidzialność
+ długowieczność
+ przemiana w nietoperza
- śmiertelność
- głód krwi
- wrażliwość na promienie słoneczne

Gunses:
//Wkroczyliście w lasy. Choć słońce dopiero, co zachodziło, w mateczniku panowała ciemność. Trakt jednak był dość dobrze widoczny. Nagle usłyszeliście szmer, potem kwik. Z krzaków wypadł dzik! Nie zaatakował was, lecz pospiesznie uciekał w przeciwną stronę. Zaraz potem z lasu wyskoczył na niego Mroczny wilk, powalając dzika i jedynym ciosem uśmiercając go. Z matecznika wyszło kolejnych 7 sztuk, powoli kroczących, patrzących na was złymi oczyma. Usłyszeliście ciche, złowrogie warczenie i wszystkie się błyskawicznie na was rzuciły. W jednej linii, jeden przy drugim…

8x Mroczny Wilk

Nazwa:

Mroczne Wilki

Opis:
Mroczne Wilki uznawane dotychczas za największe z psowatych dorastały do długości od 2 do 3m  długości. Połączenie wilka i wilkołaka. Od wilka przyjęły budowę ciała i ogólny wygląd, od wilkołaka siłę, zwinność, szybkość, bezwzględność i żądzę mordu. ÂŻyją w stadach różnej wielkości. Przewodzi nimi jeden Wilk, największy i najmądrzejszy. W jednym lesie może żyć nawet do 8 stad. Watach liczy od 7-15 osobników. Mroczne Wilki mogą podążać za ofiarą nawet kilka godzin. Mają znakomity wzrok, słych i węch.

Walka:
Atakują najczęściej z ukrycia, kryją się po norach i krzakach. W czasie polowania obchodzą bezszelestnie ofiarę ze wszystkich stron, i zbliżając się podążają za nią. Gdy są już wystarczająco blisko zaczynają atak. Gdy zostaną zranione wpadają w szał. Gdy zapada zmrok są nie osiągalne dla ludzkich oczu.

Ataki:

Krwawy szał – Kieruje nimi tylko żądza mordu. Są zabójcami z natury, nie oszczędzają nikogo. Wpadając w trans, są odporne na ból, a dzięki temu nie straszna im długa walka.

Ugryzienie – ostrze kły i mocne szczęki są śmiercionośną bronią tych bestii.

Rozszarpanie – Wilki atakują stadnie, starając się przewrócić ofiarę i rozerwać ja na strzępy.

Atak pazurem – długie na 0.5 metra i silne łapy, zakończone są pokaźnymi pazurami

Drapieżnik – Mroczne Wilki stają się siewcami śmierci. Gdy wyczują ofiarę czy krew ch zmysły łowieckie zaczynają być  tak wyostrzone, że kieruje nimi tylko żądza rozlewu krwi.
 
Atrybuty:
+ wystraszenie
+ odporność na ból
+ krwawy szał
+ ukrywanie
+ wyostrzone zmysły
+ poprawiona siła
+ poprawiona zręczność
+ poprawiona szybkość
+ akrobatyka - umieją fantazyjnie skakać, odbijać się od drzew itp.

Trofea
1x futro Mricznego wilka; 16x pazury; 4x kły

Sirius:
Cholera jasna! Mroczne wilki ! Zabić je, zanim zapadną ciemności... Inaczej nawet kości z nas nie pozostaną- po czym wyciągnąwszy swój łuk, elf założył na cięciwę 2 strzały zatrute trucizną topielca oraz koncentrując się na wilku w środku szeregu, wystrzelił po krótkim namyśle. ÂŻelazne strzały były milczącymi posłańcami śmierci, trującymi drzazgami...
________________________
Strzał 2 pociskami
Celny strzał

Sado:
Dracon machnął skrzydłami z całej siły, wzbijając się w powietrze, po czym powtórzył to jeszcze parę razy, by upewnić się, że żaden wilk do niego nie doskoczy. Na wysokości około 8 metrów znalazł wygodną, grubą gałąź, na której stanął i wbił obok miecz. Odetchnął głęboko i skupił się. Zebrał energię magiczną i strzelił zaklęciem w dwie bestie, które był wystarczająco blisko siebie, by nim oberwać.  
- Anash Grash, Upush Huxuash, Osh Isarish Izqiash - wypowiedział, patrząc, jak mała burza ognista trafia z przeciwników, którzy zaczęli płonąć. Nie zwracając uwagi na ginące bestie, Dracon zdjął łuk z ramienia i nałożył strzałę mithrilową. Celował dokładnie, naciągając mocno cięciwę, aż trzeszczała. Wreszcie spuścił cięciwę, a strzała pognała, przeszywając śmiertelnie jednego z wilków, który właśnie miał zaatakować jednego z kompanów. Zauważył kolejnego przeciwnika, który dziwnie skakał i odbijał się od drzew, szybko się do niego zbliżając. Złapał miecz, odłożywszy łuk i pchnął w momencie, gdy wilk zaatakował z otwartą paszczą. Ostrze dotkliwie zraniło przeciwnika, wbijając się w niego, jednak obłąkany wilk zrzucił dracona z gałęzi i próbował wgryźć się w mithrilowy pancerz, jednak Sado w locie potraktował go z kopniaka i natychmiastowo rozłożył skrzydła, chroniąc się przed bolesnym upadkiem. Wylądował bezboleśnie, w przeciwieństwie do mocno rannego wilka, który spadł z wysokości 10 metrów. Sado podszedł do martwej bestii i wyjął z niej miecz. Uważnie przypatrzył się żywym przeciwnikom, przygotowany na dalszą walkę.

4 Ded

4/8 Wilków.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona