Na drodze ku zrozumieniu - Kenshin

[Progan]

Usłyszałeś wysoko nad sobą trzepot skrzydeł. Zwiastował on przybycie złego ptactwa. Klęczałeś 1 metr przed totemem. Był dokładnie taki jak opisał go gnom. Po prawej stronie przy wodopoju zauważyłeś ruch. Spojrzałeś tam. Stał tam jeleń, był jednak inny niż wszystkie. Emanowała z niego moc. Usłyszałeś wtedy też głos.

- Nie mam tutaj dostępu. Nie mam tutaj dostępu. Nie mam tutaj dostępu. Nie mam tutaj dostępu....


Ptaki krążyły, zauważyły Cię i zaczęły pikować w dół.


//:Ptaki uderzą w Ciebie za 15 sekund.

[Kenshin]

Modlitwa odniosła skutek, bo pojawił się jeleń, który mówił. Kenshin już widział wiele dziwnych stworzeń. Jakieś gnomy, zmutowane zwierzęta a teraz jelenia. Boskie zwierzę mówiło, że nie ma tutaj dostępu czyli coś blokuje jego magię, czy tam mocy. Natomiast złego zleciały się czarne kruki, ale dobrze sobie przypomniał, że w tablicy jest skrytka na ofiary i jeżeli zostawiono tam coś złego lub wypaczonego to pewnikiem jest, że trzeba to otworzyć i sprawdzić. Kenshin  mając kilka dosłownie sekund wstał i otworzył drzwiczki, gdzie była tablica zaglądając zobaczył w środku....

[Progan]

...30 centymetrową figurę zrobioną z kości i piór kruka, ogona węża i szkarłatnej róży. Była lekka i bardzo delikatna.

[Kenshin]

Ork wyciągnął dziwną figurkę z ołtarza i zamknął drzwiczki od kaplicy. Teraz spojrzał na jelenia nie przejmując się już krukami. Kenshin w głębi liczył na to, że boskie zwierzę będzie miało już dostęp do tego miejsca, o czym wspominał przed chwilą.

[Progan]

- Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. Zniszcz to. Zdejmij klątwę. - słyszałeś

[Kenshin]

- Yoshi!. Znaczy dobra. Powiedział w swoim rodowitym językiem. Ork trzymając figurę pomiędzy swoimi łapskami ścisnął ją. Delikatne kości zostały połamane, czarne krucze pióra poleciały kawałek unoszone wiatrem, a róża wpierw zatopiła swoje kolce w ręce orka, co spotęgowało jego gniew. Tak, po prostu się wkurzył i rzucił kwiatem o ziemię zadeptując swoimi wielkimi stopami. - Gotowe. Powiedział do zwierzęcia.

[Progan]

Róża momentalnie zgniła. Wężowy ogon kilka razy zamotał się, niby dusząc swe ciało. Pióra rozpierzchły się, ptasia czaszka wygięła się do tyłu z dzioba czmychnął czarny dymek. Skończyło się. Spadające na Ciebie kruki rozbiły się nad Twoją głową, tak jakby tuż nad totemem rozpościerała się ściana, zasłona, tarcza. Rozproszyły się, odleciały, każdy w inną stronę. Jelenie już nie było. Zniknął tak niespodziewanie, jak niespodziewanie się pojawił. W Twojej głowie usłyszałeś jeszcze tylko jedno
- Uświęć to miejsce... - tak. Teraz należało je uświęcić.

[Kenshin]

Wszystko rozegrało się szybko. Ptaki zniknęły tak jak statuetka, róża zwiędła, a jeleń uciekł. Ork sądził, że już tutaj skończył. Jednak to byłoby zbyt łatwe, bo jeszcze głos zwierzaka powiedział, aby uświęcić to miejsce. Kenshin przypomniał sobie słowa gnoma, że musi albo odprawić jakiś rytuał, albo złożyć dobrą ofiarę. Ale czym jest dobra ofiara dla bogini?. Postawił sobie to pytanie, po czym zaczął się rozglądać dookoła terenu, przy samej kapliczce. Wcześniej była, może ta róża ale została zbrukana poprzez stertę kości i piór. Ork sądził, że być może znajdzie ponownie piękną i wspaniałą różę albo inny szlachetny kwiat.

[Progan]

Niczego jednak nie było.


//: 

[Kenshin]

Nie widząc niczego takiego ork postanowił się pomodlić do bogini klękając obok totemu.
- Ventepii tu znowu ja czarny jak smoła ork.
Już raz użyczyłaś mi swej siły i pokazałaś, co trzeba zrobić aby oczyścić to miejsce ze wszelkiego zła.
Nawet pozwoliłaś mi porozmawiać ze swoim boskim jeleniem, ale teraz muszę Cię prosić o jeszcze jedną pomoc.
Spłyń swoją dobrocią na to miejsce, aby je zabezpieczyć przed plugawymi siłami zła i ciemności.
Zabezpiecz to miejsce dla przyszłych pokoleń twoich sług.
Oto Cię prosi twój sługa Kenshin Himura. 

[Gunses]

Nic się jednak nie stało. Miałeś świadomość, że Twoja modlitwa była mierna.

[Kenshin]

Kenshin jedynie pokiwał głową na brak odzewu kobiecej humorzastej bogini, a następnie znów zmówił modlitwę.

- Pani wszystkiego, co żyje i rośnie w naszej krainie. Wysłuchaj mej ponownej modlitwy. Użycz mi swej siły i mocy, abym mógł oczyścić to miejsce, jak i każde które zostanie zbrukane, przez złe moce. Chcę zostać twoja siłą i mocą, która obroni wszelkie zwierzęta i miejsca twego kultu. Proszę Cię jeszcze raz Pani życia, spraw aby to miejsce zostało ponownie uświęcone, i by można było tutaj doświadczyć Twoje wszechobecną dobroć.
Prosi Cię twój sługa.

[Progan]

Duchy lasu, duchy drzew, kamieni i ziemi usłyszały Twe myśli. Usłyszała je sama bogini. W chwili w której o tym pomyślałeś wielki szerszeń ukąsił Cię w rękę. Zabolało. Zapiekło. Promienisty ból rozprzestrzenił się dookoła ukąszenia. Owad odleciał. Lecz ból pozostał, ażebyś wiedział na zawsze, że serce i umysł czyste muszą być przez każdym bogiem, bo kłamstwo, lekceważenie i pycha doprowadzić mogą Cię do zguby.

Kapliczka jak stała tak stała. Usłyszałeś jednak wysoko nad sobą ptasi odzew. Spojrzałeś w niebo i zauważyłeś wysoko nad sobą sokoła. "Sokół widzi z wysoka. Wskazuje drogę, prowadzi i strzeże od niebezpieczeństwa". Sokół przewodni wrócił na swe miejsce.

[Kenshin]

W końcu zadziałało a ból spowodowany ukąszeniem nawet go rozweselił. Nie dość, że humorzasta to jeszcze mściwa, jak każdy bóg. No dobra teraz jak wszytko się udało pozostało jedynie zamknąć drzwiczki od kaplicy i udać się tam gdzie patrzył sokół.

[Progan]

Udało Ci się zamknąć drzwiczki.

[Kenshin]

To teraz postanowił spojrzeć w oczy sokoła i udać się tam gdzie prowadzi jego wzrok.

[Progan]

To przecież nie miało żadnego znaczenia.

Sokół na niebie kołował.

[Kenshin]

Sokół sobie latał, a ork poszedł do ścieżki bo nic tu więcej do roboty nie miał. Wchodząc na główny trakt poszedł na polanę, aby zdać relację sołtysowi.

[Progan]

Na polanę dotarłeś bez problemu.

[Kenshin]

Teraz ork udał się bezpośrednio do sołtysa. Darował sobie rozmowę ze strażnikiem wykopu, a tym bardziej kopaczem.