Na ratunek Ekkerund

[Anv]

- Nazwa, "Krucze Bractwo" nabrałaby jeszcze większego sensu. [i/]- zaśmiał się.  - Jednak moim zdaniem, będzie to cholernie trudne. Zaklęcie przemiany, to nie jest pocisk, z którymi może to przyjść łatwiej.

[Hagmar]

Jestem gotów wspomóc te badania odpowiednią sumą pieniędzy Zelerisie, badania naukowe zawsze były dla mnie ważne. Zwłaszcza takie które przynosiły korzyści mnie.

[Dragosani]

- No właśnie. - potwierdził mag. - Nie słyszałem by ktoś czegoś takiego dokonał. Ani nawet żeby próbował. Więc nie ma pewności czy takie coś by działało. Dlatego należałoby przeprowadzić najpierw badania, testy i tak dalej. Gdyby runa zadziałała... niepoprawnie, mogłoby się to źle skończyć dla użytkownika. A tego byśmy nie chcieli. Hmm... jak wrócimy to postaram się popytać magów o większym doświadczeniu w tym zakresie. Tak na początek.

[Rikka Malkain]

Garik przybył na miejsce zbiórki -Witam was- powiedział spoglądając na zebranych, potem jeszcze skinął głową na powitanie do Aerendira i odsunął się na bok. Nie miał ochoty na rozmowy przybył tu powalczyć i zarobić trochę monet. 


Portret:





Statystyki ekwipunku:

Broń 1

Nazwa broni: Miecz obywatela
Rodzaj: miecz
Typ: jednoręczny
Ostrość: 13
Wytrzymałość: 6
Opis: Wykuty z 55 sztabek mosiądzu o zasięgu 0,9 metra.
Wymagania: Walka bronią sieczną [50%]
Cena: 50 sztuk złota

Broń 2

(na razie brak)

Broń 3

(na razie brak)

Broń 4

(na razie brak)


Odzienie

Nazwa odzienia: Szata Wampira Numenoru
Rodzaj: zbroja miękka
Typ: szata
Wytrzymałość: 6
Opis: Uszyta z 100 kawałków Alfistru. Chroni Wampira przed zgubnymi promieniami słońca odbijając je. Pozwala to Wampirom na funkcjonowanie w dzień. Dodatkowo szata posiada kaptur zwany maską, który można zawiązać w dzień, a zdjąć w nocy.
Wymagania: Używanie zbrój miękkich



PAS:
(Nazwa odzienia: Przepaska na noże
Opis: Skórzana przepaska na korpus z miejscem na 16 sztyletów do 10 centymetrów długości.
Cena: 50 sztuk złota)

UMIEJÊTNO¦CI:

Specjalizacje


-Walka bronią sieczną 50 %.

Umiejętności nabywane:

- Używanie zbrój miękkich.

Umiejętności rasowe
    * Dziecko nocy - Po zachodzie słońca Twoja siła i szybkość wzrasta dwukrotnie, posiadasz zdolność regeneracji swojego ciała bez spożywania krwi, oraz potrafisz stać się na chwilę niewidzialny. Potrafisz zeskoczyć bez uszczerbku z dużych wysokości oraz fenomenalnie skakać. Akrobatyka to dla Ciebie prościzna, a na dodatek widzisz w zupełnych ciemnościach. Twoje pięć zmysłów wyostrza się.

    * Krwiopijca - Po zachodzie słońca odczuwasz głód krwi, który bo dłuższej abstynencji może doprowadzić Cię do szaleństwa. Po spożyciu krwi odzyskujesz siły, regenerujesz swoje ciało, zarówno w dzień jak i w nocy.

    * Wampir - Jesteś nieśmiertelny. Nigdy nie umrzesz ze starości, ponieważ nie starzejesz się. W dzień nie możesz przebywać na słońcu, gdyż jego promienie powoli spalą Twoje ciało zamieniając je w popiół. Im starszy wampir tym promienie słońca szybciej zamienią go w kupkę popiołu. Możesz funkcjonować w dzień, jesteś wtedy jednak bardzo osłabiony, Twoja siła i szybkość spada dwukrotnie, krwawisz z oczu, uszu i świeżych ran. Możesz zostać zabity przez przebicie Twojego serca drewnianym kołkiem lub po odcięciu głowy. Nie możesz używać magii, gdyż Twoja dusza została przeklęta i nie potrafi absorbować energii magicznej.

    * Wampirza krew - Twoja krew ma właściwości lecznicze. Regeneruje tkankę istot żywych i martwych. Po jej spożyciu człowiek lub wampir leczy się.

[Devristus Morii]

Już jestem. Sprawy w Gildii mnie zatrzymały. Mam nadzieję, że nie opóźniłem wyprawy? - rzekł Dev podchodząc do grupy.

http://imageshack.us/m/204/8802/99302703.jpg

Statystyki ekwipunku



Broń I

> Nazwa broni: Kostur z drewna
Rodzaj: kostur
Typ: oburęczny
Ostrość: 1
Wytrzymałość: 9
Opis: Wykonany z 70 kawałków drewna zakończony czerwonym kryształem górskim (Naurangol) o zasięgu 1,8 metra. Dzięki kryształowi wystrzeliwane przez kostur zaklęcia z magii Naurangol są dwa razy potężniejsze.
Wymagania: Walka bronią obuchową [50%]

Broń II

> brak

Broń III

> brak

Broń IV

> brak

Odzienie

Nazwa odzienia: Szata maga
Rodzaj: zbroja miękka
Typ: szata
Wytrzymałość: 6
Opis: Uszyta z 100 kawałków Gelrothu. Chroni maga przed odpryskami jego własnych zaklęć. Ponadto zatrzymuje naturalną temperaturę ciała niezależnie od temperatury otoczenia.
Wymagania: Używanie zbrój miękkich
Umiejętności nabyte

> Koncentracja
> Telekineza
> Projekcja Astralna
> Znajomość języka Draconów
> Psionika
> Rozpoznawanie roślin:

-zioła lecznicze
-korzenie magiczne
-turs
-purchawki ogniste
-rumianek złoty
-mandragora
-starost górski
-czarny bez
-dziurawiec
-wodorosty
-słoneczny aloes
-hertherk

Magia

- Naurangol [Całość]

- Lindagol:
> I stopień wtajemniczenia:
* Wietrzna Aura
* Lekkość
* Mała Błyskawica

Umiejętności rasowe

- Dziecię Nalasa
- Dziecię lasu
- Sokole oko
- Potencjał magiczny

[Dragosani]

Prezentacja broni, a w szczególności huk, zaskoczyły Zelerisa. Ciężko byłoby gdyby nie zaskoczyły. Lecz mag nie wzdrygnął się, jak się mieszka przy pracowaniach alchemików to można się przyzwyczaić do wybuchów.
- Zmyślna broń, krasnoludzie. - pochwalił. - Jaki ma zasięg? - zapytał. Ciekaw był specyfikacji oręża. Oraz tego, czy jego Aura zatrzymałaby taki pocisk.

[Hagmar]

Dziękuję za uznanie, zasięg do stu metrów. Broń może strzelać pojedynczą kulą bądź kilkoma mniejszymi (śrut), wprawiony strzelec może oddać nawet trzy strzały na minutę. Tera patrzcie, ładuje się sypiąc nieco prochu na panewkę, resztę wraz z kulą upychamy do lufy. Zapłon wywołuje iskra z krzemienia na zamku. Chcesz odbić kulę młody? Wątpie czy dasz radę, ale stań tam na drugim końcu sali.

[Elrond Ñoldor]

Nikolai w milczeniu przyglądał się broni. Ogryzał nogę kuropatwy. Próbował sobie wyobrazić krasnoluda z łukiem, ganiającego po polance za drobiem. Parsknął przy tym, ale na szczęście w tym samym momencie, gdy "Dziurkacz" pokazał jak głośną bronią potrafi być.
Kolejne ustrojstwo, które pozwoli zabijać setkami. ÂŚwiat schodzi na psy. Pomyślał. Oho! Będzie ciekawie...

[Vitnir]

Aerandir zmierzył okiem nowy wynalazek, jak i samą prezentację. To coś nigdy nie zastąpi miecza i silnej, zręcznej dłoni, która Go dzierży, ale chętnie bym to wypróbował - pomyślał prostując się na krześle, a na niego twarzy pojawił się uśmieszek. Jego postawę zmieniła propozycja Ociana i przychylność ku niej krasnoluda, wywołało to u niego lekki niepokój, jednak nie był pewien czy cokolwiek robić. Tak więc dalej siedział wyprostowany, sięgnął tylko po jedną z podanych potraw.

[Mogul]

Po głębszym zastanowieniu Ocian postanowił odbić pocisk. Nie chciał się wycofać z podjętej decyzji, chociaż nie wiedział jakie skutki będą tego strzału. Raz się żyje - pomyślał. Jednak to zdanie w myślach brzmiało trochę ironicznie patrząc na fakt nieśmiertelności. Wpadł na pewien pomysł.
-Dobrze, odbije pocisk. Jeśli mi się uda dasz mi jeden egzemplarz broni, zgoda? - Ocian miał nadzieję że krasnolud zgodzi się na taki zakład. Zaczął skupiać swe zmysły by być od razu przygotowanym na wystrzał.

[Hagmar]

Heh, zgoda. I tak jestem pewien że nie odbijesz, prędkość wylotowa jest dużo większa niż w przypadku kuszy. Krasnolud nabił "Dziurkacza", celował tak by w razie czego nie zabić czyli w łopatkę. Westchnął głęboko, pociągnął za spust. Ponownie błysnęło i huknęło a Ocian... Ocian leżał na ziemi z przestrzelonym ramieniem, kula przeszła na wylot między kością obojczykową a łopatką, miecz zaś był pęknięty.
- Mówiłem kurwa że nie da rady...

[Mogul]

Kurwa jedyna myśl jaka naszła do głowy Ocianowi w zaistniałej sytuacji. Mimo że miał dziurę w ciele i czuł przeszywający ból nie martwiło go to najwięcej. Nie miał swojego miecza, tylko miał jakiś słaby, zużyty łuk i kiepsko wykonany sztylet. Zacząłby się z siebie śmiać, jednak powstrzymywał się od tego. Każdy uznałby go za szaleńca, no jeszcze większego niż teraz.

[Gunses]

Gunses wstał. Nie spojrzał ani razu na leżącego i krwawiącego Ociana. Kałuża krwi pod Synem Cadacusa była coraz większa. Wampir zbliżył się do szczytu stołu. Jego twarz nie wyrażała emocji, ale w oczach płonęła nienawiść. Podszedł do Aragorna i siedzącego obok władcy podziemnego miasta. Cadacus skinął głową gospodarzowi wedle zwyczaju
- Odwołując się do niezmierzonego honoru krasnoludzkiej rasy względem wszelkich przejawów męstwa i odwagi - rzekł przez zaciśnięte zęby - mniemam, że nie dacie umrzeć tu, podczas uczty, śmiałkowi który przybył tu aby wspomóc wasz lud w dręczących was problemach, a który odżył się stanąć na przeciw waszej technologii, udowadniając jej wyższość. Z tego miejsca, proszę o wyznaczenie komnaty, w której będę mógł opatrzyć mego towarzysza - Wampir czekał na odpowiedź. Wyraz jego oczu nie zmienił się, ale wierzył, że krasnoludy chociaż i spod ziemi nadal są honorowymi wojownikami.

[Hagmar]

"Oto przyszłość pól bitew." Aragorn już wiedział że za kilka... do stu stu lat broń palna wyprze miecze i łuki. Wojny będą toczone na odległość, miasta zdobywane za pomocą magii i prochu... Ludzie będą się mordować tysiącami jak teraz tylko że dużo szybciej. Nie on pierwszy miał podobną wizję, kilka lat temu pewien elf zwany Elrondem powiedział coś podobnego. Tyle że wtedy Aragornowi wydało się to śmieszne, a teraz? Teraz był pewien że oto ma przed oczyma przyszłość.
Aggromor był nieco zawstydzony zaistniałą sytuacją, ale i dumny z wyższości ich technologi nad lalusiowatymi wampirami... Ta cała ich etykieta i ciągle okazywana wyższość... Ale honor to honor...
Ależ oczywiście, Khorn wskaże wam drogę.

[Gunses]

Wampir skłonił się lekko cofając. Wyprostował się i odwrócił w stronę Nikolaia, Aerandira i Garika wzrokiem wydając polecenie podniesienia z posadzki Ociana. Gunses stanął koło Khorna i czekał...
Broń palna. Zminimalizowane w warsztatach armaty. Moc prochu i ognia miotająca kule. Przyszłość zostanie ukształtowana przez proch i wybuch. Proch produkuje się szybciej i mniej kosztowanie niż eliksiry o właściwościach pirotechnicznych. Kule które niosą śmierć. Powietrze które rozrywane jest eksplozjami prochu. Szczęk żelaza? Syk ciętych mięśni? Chrobotanie ciętych kości? Salwy pryskającej krwi? Miecz? Miecz odejdzie w zapomnienie. Magia i proch wypchnął łuk i miecz. Co zostanie? Co zostanie z nas? Pozabijamy się strzelając do siebie zza węgła... Wampir odpędził od siebie myśli. Nie były takie, jakie chciał. Czekał na zebranie Ociana z podłogi.

[Dragosani]

- To musiało boleć. - mruknął cicho Zeleris. Należy przyznać że nie spodziewał się takiej mocy tej broni. Był niemal pewien że Ocianowi się uda. Widywał w końcu jak wampiry odbijają strzały. Wiedział że mają one nadnaturalny refleks. Jednak... w głębi serca był zadowolony. Ten incydent powinien nieco im przytrzeć zadartego nosa. Pokazać im, że wcale nie są tacy wspaniali. Mimo tego z początku chciał wstać i pomóc Ocianowi. Magia mogłaby być użyteczna w przypadku takiej rany. Ale ostatecznie uznał, że nic mu do tego. Oraz że Gunses lepiej pomoże swemu "synu".
- Doprawdy potężna to broń. - powiedział po chwili do krasnoludów. - Z czego produkujecie proch, jeśli wolno spytać? - zapytał. Ciekawość zawodowa nie pozwoliła mu milczeć.

[Hagmar]

Z saletry, węgla i siarki, dodajemy też czasem niebieską rudę dla większego kopa. Odrzekł władca krasnoludów, nie bał się o recepturę... bo przecież nie zdradził jak odpowiednio dobrać proporcje, sam tego zresztą nie wiedział.

[Devristus Morii]

Gunsesie jak chcesz mogę Ci pomóc zająć się Ocianem. Mogę wesprzeć Was magią leczniczą rzekł Dev przyglądając się tej jakże szokującej sytuacji.

[Vitnir]

Mam nadzieje, że nie dożyje dnia kiedy to gówno wejdzie w użycie - pomyślał wstając od stołu. Nie spieszył się idąc, zmierzył tylko wzrokiem krasnoludy, kiwając raz głową w kierunku operatora nowej broni, czym chciał wyrazić głupotę i nieodpowiedzialność tej sytuacji. Podszedł do leżącego brata i w milczeniu podniósł go za ramię po zdrowej części ciała. Wspierał Go czekając, aż Khorn wskaże drogę.

[Hagmar]

Khorn zabrał was z sali biesiadnej prowadząc do bocznych sal, wskazał jedną komnatę otwierając drzwi.